127 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.05.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Η Μαρία Σπυροπούλου είναι μια τραγουδίστρια κόντρα στην εποχή μας. Σαν ερμηνεύτρια, συνδυάζει το ζεστό ηχόχρωμα και τη βαθιά λαϊκή φωνή με το όμορφο παρουσιαστικό, ενώ, δεν της λείπουν κι οι συνεργασίες με σημαντικούς δημιουργούς του τραγουδιού μας. Κι όμως, έχει επιλέξει να ακολουθήσει το δικό της προσωπικό μονοπάτι, μακριά από τις εμπορικές λεωφόρους των σουξέ και της πίστας, με μόνη συντροφιά τα καλά τραγούδια.

Φέτος είναι δίπλα στο Χρήστο Νικολόπουλο, στο «Περιβόλι του ουρανού», και, με αφορμή τις εμφανίσεις της αυτές, μίλησε στον «ΟΡΦΕΑ», για τα πρώτα βήματα της καλλιτεχνικής διαδρομής της, τη δισκογραφία και τις συνεργασίες της με τους Σταμάτη Κραουνάκη, Χρήστο Νικολόπουλο, Στέφανο Κορκολή, Στάμο Σέμση και Μιχάλη Κουμπιό, καθώς και για τη μεγάλη αγάπη που τρέφει προς το λαϊκό τραγούδι. Έχοντας δε, μια κατασταλαγμένη στάση απέναντι στα μουσικά μας δρώμενα, μας εξέθεσε, με θάρρος και διαύγεια, την άποψή της για το τραγούδι, το οποίο το βλέπει μέσα από τη διαχρονική κι όχι την εμπορική του διάσταση.

Η αγάπη σου για τη μουσική εκδηλώθηκε σε πολλή μικρή ηλικία κι ακολούθησαν μακροχρόνιες σπουδές στο κλασικό τραγούδι. Τι σε οδήγησε σ’ αυτόν το “μελωδικό δρόμο” της ζωής σου;

Ο πατέρας μου έπαιζε μπουζούκι κι εγώ καθώς τον άκουγα, τραγουδούσα. Ήμασταν, οικογενειακώς, μέσα στη μουσική! Έτσι, από πολλή μικρή ένιωσα και κατάλαβα ότι αυτό που αγαπάω πιο πολύ είναι το τραγούδι. Κάποια στιγμή όμως είπα, ωραία είναι να τραγουδάμε, αλλά μήπως πρέπει να μάθουμε κιόλας; Άρχισα λοιπόν να μαθαίνω μουσική, να κάνω φωνητική και, σιγά – σιγά, μπήκα και στο χώρο του τραγουδιού.

Η φωνή σου έχει πολλές πτυχές, είναι ζεστή, αισθαντική, αλλά, εκεί, που χρειάζεται, και πιο ροκ! Ποιες ήταν οι φωνές που σε επηρέασαν σαν ερμηνεύτρια;

Σαν ερμηνεύτρια καθοδηγούμαι από το τραγούδι που πρόκειται κάθε φορά να τραγουδήσω. Τώρα, εκείνη τη στιγμή, μπορεί να βγαίνει από μέσα μου και κάποιο βίωμα από τα ακούσματά μου. Στα σχολικά χρόνια και στην εφηβεία μου άκουσα όλα τα είδη και τα ρεύματα μουσικής, αλλά, βασικά, άκουγα λαϊκά τραγούδια. Λαϊκά άκουγα! Έχω ακούσει πολύ, όλους τους λαϊκούς τραγουδιστές, τον Καζαντζίδη, τον Αγγελόπουλο, το Διονυσίου, την Αλεξίου κι άλλους.
spyropoulou_3.jpg
Ποια ήταν τα πρώτα σου βήματα στη δισκογραφία και στο τραγούδι;
Η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά ήταν με το συγκρότημα “Αέρα Πατέρα”. Είχα πάει, σ’ ένα στούντιο να κάνω ένα ντέμο κι αυτοί, μόλις με άκουσαν, με φώναξαν να πω ένα τραγούδι στο δίσκο τους. Στη συνέχεια γνωρίστηκα με τον Πέτρο Βαγιόπουλο και δούλεψα, για δυο χρονιές, μαζί του.

Ήσουν και μέλος του σχήματος «Σπείρα – σπείρα» κι είχες και μια δισκογραφική συμμετοχή στο δίσκο του Σταμάτη Κραουνάκη «Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο»(2001). Πως γνωρίστηκες με τον Κραουνάκη;
Με το Σταμάτη Κραουνάκη γνωρίστηκα μέσα από κάποια σεμινάρια ερμηνείας τραγουδιού που έκανε, γιατί ο Σταμάτης έχει μια άποψη για το πώς πρέπει να στήνεται ένας τραγουδιστής στη σκηνή. Δεν υπήρχε ακόμα η “Σπείρα – Σπείρα”, αλλά τότε μαζευτήκαμε κάποια παιδιά και με την καθοδήγηση του Σταμάτη κάναμε το πρώτο έργο, το “Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο” , που βγήκε και σε δίσκο.

Ακολούθησε η συμμετοχή σου σε δύο δίσκους του Χρήστου Νικολόπουλου, στη «Συνάντηση»(2001), με τους ανέκδοτους στίχους του Βασίλη Τσιτσάνη και στο «Εν Ιορδάνη»(2002), με τη μουσική και τα τραγούδια της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς. Πως προέκυψε η συνεργασία σου με τον Νικολόπουλο;

Δούλευα τότε μαζί με το Μανώλη Μητσιά στις “Γραμμές” κι ένα βράδυ ήρθε εκεί ο Χρήστος. Με είδε, του άρεσα σα φωνή και με κάλεσε, αρχικά για να κάνω κάποια φωνητικά, στο δίσκο που ετοίμαζε εκείνη την εποχή, τη “Συνάντηση”, σε ανέκδοτους στίχους του Τσιτσάνη. Τελικά όμως, μου είπε “Μαρία μου, μου αρέσεις πάρα πολύ σαν τραγουδίστρια και θα σου δώσω να πεις ένα τραγούδι”. Του το χρωστάω αυτό! Ε, μετά, ακολούθησε κι η άλλη συνεργασία μας με το δίσκο από την τηλεοπτική σειρά “Εν Ιορδάνη”.

Παράλληλα είχες και μια σταθερή συνεργασία με τον Στέφανο Κορκολή, αφού συμμετείχες στις δουλειές του «Κάιρο»(2001), «Ήλιος θάνατος»(2002) και «Δακρυσμένα φεγγάρια»(2002). Πως συνδυάστηκε, την ίδια περίοδο, ο λαϊκός Νικολόπουλος με τον πιο μοντέρνο Κορκολή;
Όντως, είναι διαφορετικοί συνθέτες. Εγώ όμως είμαι τραγουδίστρια, λαϊκή μεν, αλλά και μέσα στο σήμερα. Τότε ήμουνα στη “LEGEND” κι είχα παραγωγό τον Γιώργο Μακράκη. Αυτός με έστειλε στο Στέφανο και μου είπε “άκουσε κάποια τραγούδια κι αν θεωρείς ότι μπορεί να τα πεις, πες τα”. Είχα, ευτυχώς, πάντα την επιλογή, ποτέ δεν με υποχρέωσαν να κάνω κάτι. Τα άκουσα λοιπόν τα τραγούδια, μου άρεσαν, ο Κορκολής είναι ένας ταλαντούχος άνθρωπος, σπουδαίος μουσικός και συνθέτης κι έτσι προέκυψε η συνεργασία.
Έχεις συνεργαστεί από το Μαρκόπουλο, το Νικολόπουλο, τον Κραουνάκη και τον Κορκολή, μέχρι το Μανώλη Γαλιάτσο, το Nenad Jelic και τον Στάμο Σέμση. Διακρίνω δηλαδή μια διαφορετικότητα στο ύφος αλλά και στον ήχο των συμμετοχών σου. Τι είναι αυτό, που κάθε φορά, καθορίζει μια συνεργασία σου;
Οι περισσότεροι από τους δημιουργούς που μου ανέφερες, έχουν, κατ’ εμέ, ένα κοινό στοιχείο, οι πηγές τους είναι στη δική μας εθνική μουσική. Κι εμένα αυτό μου αρέσει, γιατί, ευρύτερα, μου αρέσουν οι εθνικές μουσικές. Με συγκινούν απίστευτα. Γι’ αυτό κι η συνεργασία μου με το Σέρβο συνθέτη Nenad Jelic. Βέβαια, μου αρέσει κι η εποχή που ζω, οι ήχοι της καθημερινότητάς μας, από τον ήχο του κινητού μέχρι τον ήχο του αυτοκινήτου. Είναι κι αυτό μέσα μου. Γενικότερα, θα σου έλεγα ότι όταν ο ήχος κι ο στίχος ενός τραγουδιού μου αρέσουν, θέλω οπωσδήποτε να το πω!
Έχεις συμμετάσχει και στα αφιερώματα για τον Απόστολο Καλδάρα(«Άρωμα Απόστολου Καλδάρα» / 2003) και για τον Βαγγέλη Περπινιάδη(«Παρών στον Βαγγέλη Περπινιάδη» / 2003). Ποια είναι η σχέση σου με το λαϊκό τραγούδι γενικότερα;
Είναι μεγάλη μου τιμή αυτές οι συμμετοχές! Αν με ρώταγες, τι μπορείς να τραγουδήσεις πιο εύκολα, θα σου έλεγα λαϊκό τραγούδι. Το λαϊκό τραγούδι είναι μέσα μου.
spyropoulou_4.jpgΜίλησέ μας για τις δυο προσωπικές δισκογραφικές δουλειές σου, για τους δίσκους σου «Περιμένω» (2003) και «Για το χατίρι μιας αγάπης» (2005).
Ο πρώτος μου δίσκος ίσως να δείχνει αυτό που είμαι, γιατί έχει μέσα τα πάντα : Νικολόπουλο, Κορκολή, NenadJelic. Στο “Περιμένω” είναι συγκεντρωμένες όλες οι, μέχρι τότε, συμμετοχές μου, που ήταν σκόρπιες σε διάφορους δίσκους. Αυτός ο δίσκος με αντιπροσωπεύει πολύ. Ο δίσκος “Για το χατίρι μιας αγάπης”, που ήταν μια πρόταση του παραγωγού μου, του Γιώργου Μακράκη, με αιφνιδίασε πολύ, γιατί κι ο Μιχάλης Μπουρμπούλης κι ο Στάμος Σέμσης, μου άρεσαν, από παλιά. Με ανανέωσε αυτός ο δίσκος.
Στο δίσκο σου «Για το χατίρι μιας αγάπης» και συγκεκριμένα στο τραγούδι «Μη φοβηθείς», συμμετέχει, κάνοντάς σου β΄ φωνή, ο Γιώργος Νταλάρας. Πως βρέθηκε δίπλα σου ο μεγάλος Έλληνας τραγουδιστής και τι σημαίνει για σένα η συμμετοχή του αυτή;
Καταρχάς είναι μεγάλη μου τιμή! Ακούγοντας και τραγουδώντας το συγκεκριμένο τραγούδι, από την πρώτη στιγμή, δεν ξέρω γιατί, άκουγα στο αυτί μου τη φωνή του Νταλάρα! Θεωρώ ότι του πηγαίνει πάρα πολύ, ότι είναι ένα τραγούδι γραμμένο για τη φωνή του. Εμείς, με το Στάμο ψάχναμε κάποιον για να κάνει τη β΄ φωνή και, γνωρίζοντας ότι ο Σέμσης είναι εδώ και πολλά χρόνια συνεργάτης του, του λέω “να του το πούμε του Νταλάρα, θα δεχτεί;”. Έτσι απλά. Τον πήρε τηλέφωνο ο Στάμος κι ο Νταλάρας ζήτησε να ακούσει το κομμάτι, το άκουσε και το είπε. Το οφείλω στο Στάμο βέβαια αυτό.
Έλαβες μέρος, το 2005, στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης. Πως βλέπεις, σήμερα, με την απόσταση του χρόνου, αυτό το Φεστιβάλ;
Ναι, έλαβα μέρος, όχι σα διαγωνιζόμενη, αλλά στη βραδιά που ήταν τιμής ένεκεν και συμμετείχαν αρκετοί γνωστοί συνθέτες και τραγουδιστές, εκτός διαγωνισμού. Ήταν η χρονιά που είχα κάνει το δίσκο με το Σέμση, κάναμε και παρέα τότε και μου λέει ο Στάμος πάμε; Το είδαμε έτσι, πήγαμε κι είπαμε ένα τραγούδι που εμάς μας άρεσε, χωρίς να σκεφτούμε αν είναι φεστιβάλ ή όχι. Είπαμε ένα καινούριο, ωραιότατο τραγούδι, η “Αφύλαχτη πόλη” σε, εξαιρετικούς και με κοινωνικό περιεχόμενο, στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη. Τώρα, όσον αφορά γενικότερα το φεστιβάλ, νομίζω ότι δεν κατάφερε να έχει κάτι από την αίγλη του παλιού. Θεωρώ ότι εκεί που έπρεπε να δοθούν χρήματα και προσοχή, δεν δόθηκαν. Δεν μου αρέσουν ακόμα και τα τραγούδια που επιλέγονται και το λέω ευθέως, όπως κι ο τρόπος επιλογής τους. Αν τα επιλέγουν δηλαδή με τη λογική “ένα τραγούδι απ’ το κάθε είδος”, ε, δε νομίζω ότι αυτά που επιλέγονται είναι και τα καλύτερα στο είδος τους.
spyropoulou_2.jpgΠέρσι (τέλη του 2006) συμμετείχες στην τελευταία δουλειά του Μιχάλη Κουμπιού («Εδώ μένω») ερμηνεύοντας εξαιρετικά τρία όμορφα τραγούδια («Χορεύω πάνω σε γυαλιά», «Μεγάλα λόγια» & «Δεν τον θέλω πια»), ενώ, συνεργάστηκες μαζί του, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα «Λυρικά, ηλεκτρικά και λαϊκά», μαζί με τον Γεράσιμο Ανδρεάτο. Ποια είναι η καλλιτεχνική σου σχέση με τον Μιχάλη Κουμπιό;
Ο Μιχάλης είναι ένας άνθρωπος που απ’ την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκα στο τραγούδι με πίστεψε. Είχα κάνει κι ένα κοινό εξώφυλλο με τη Σοφία Παπάζογλου στο “ΔΙΦΩΝΟ”, την εποχή που ο Μιχάλης ήταν διευθυντής του περιοδικού, κι εγώ δεν είχα βγάλει ακόμα προσωπικό δίσκο και δε συνηθίζεται αυτό, γι’ αυτό και δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Πάντα ο Μιχάλης θα με πάρει τηλέφωνο και θα μου πει μη το κάνεις αυτό ή κάνε αυτό, έχουμε μια τέτοια σχέση που μπορεί και να “μαλώσουμε”, αλλά μου λέει τη γνώμη του και, πάντα, μιλάμε ειλικρινά. Θα του πω κι εγώ ανοιχτά τη γνώμη μου και ξέρω πως δεν θα “κριθώ”. Ο Μιχάλης με έχει βοηθήσει πάρα πολλές φορές. Και στο περσινό πρόγραμμα, μαζί με το Γεράσιμο, που είναι σπουδαίος τραγουδιστής κι άνθρωπος, περάσαμε καταπληκτικά. Πάντα με το Μιχάλη έχουμε επικοινωνία τόσο καλλιτεχνική όσο και προσωπική, φιλική.
Η μέχρι τώρα πορεία σου στο χώρο του τραγουδιού μας δείχνει ότι δεν ακολουθείς τη μόδα της εποχής, αλλά στέκεσαι με σεβασμό κι αγάπη απέναντι στην τέχνη σου. Κι όμως, η ομορφιά δεν περιορίζεται στη φωνή σου! Θα μπορούσες να ακολουθήσεις και πιο εμπορικές διαδρομές στην καριέρα σου.
Δεν πιστεύω καθόλου στη μόδα. Δε νομίζω ότι θα μπορούσα να ακολουθήσω τέτοιες διαδρομές. Για λόγους ιδιοσυγκρασίας δεν θα το έκανα καλά, θα ήμουν αστεία. Το ’χω σκεφτεί, ότι μπορώ να πω τραγούδια πιο εμπορικά, αν κι αυτά που έχω πει εμπορικότατα τα θεωρώ, γιατί, για μένα, αυτό είναι το εμπορικό, αυτό που κάνω τώρα. Το άλλο, αυτό που θεωρείται από τους υπόλοιπους εμπορικό, εγώ το θεωρώ πλαστικό, ψεύτικο. Το εμπορικό δεν είναι ψεύτικο. Για μένα εμπορικό είναι αυτό που είναι διαχρονικό. Το άλλο είναι κάτι που το χρησιμοποιείς τώρα και μετά το πετάς.

Που εμφανίζεσαι φέτος το χειμώνα;
Είμαι με το Χρήστο Νικολόπουλο στο “Περιβόλι του ουρανού” στην Πλάκα, σ’ ένα πρόγραμμα με πολύ ωραία λαϊκά τραγούδια. Θα ακούσεις εκεί, από τις μεγάλες επιτυχίες του Νικολόπουλου μέχρι Μούτση, Ξαρχάκο, Δερβενιώτη και Τσιτσάνη! Θα συνεχίσουμε τις εμφανίσεις μας μέχρι το Πάσχα.

Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σου και ποια τα μελλοντικά σου όνειρα;
Σκέφτομαι να κάνω κάτι και μόνη μου κάποια στιγμή, να εμφανιστώ κάπου. Όταν αισθανθώ ότι πρέπει να το κάνω θα το κάνω. Το ίδιο ισχύει και για τη δισκογραφία, προς το παρόν δε συγκινούμαι από τίποτα. Δε μ’ ενδιαφέρει άμεσα να κάνω ένα προσωπικό δίσκο, καθόλου μα καθόλου! Πιο πολύ μ’ ενδιαφέρει να πω ένα τραγούδι που μ’ αρέσει και να συμμετάσχω σε μια δουλειά, παρά να μπω στη διαδικασία ενός προσωπικού δίσκου μόνο και μόνο για ν’ ακούγομαι στα ραδιόφωνα ή για να βρω δουλειά σ’ ένα μαγαζί και να πάρω ένα μεροκάματο, δε μου λέει τίποτα πια αυτό.











Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πιστεύω πως ένας λαός είναι άξιος της μοίρας του όταν, αντί να πάρει με τις πέτρες τα πολιτικά σκουπίδια που αποκαλούν τους ποιητές "λαπάδες και κουραμπιέδες", τους επιβραβεύει με την ψήφο του.
Θανάσης Γκαϊφύλλιας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS