157 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.08.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Όταν είσαι 20 χρονών και μελοποιείς Λευτέρη Παπαδόπουλο, το τραγούδι σου το ερμηνεύει ο Γιώργος Νταλάρας και μάλιστα δίνει τον τίτλο στο νέο του δίσκο, ε, δε νομίζουμε ότι μπορούν να υπάρξουν καλύτερες συνθήκες για την είσοδο ενός νέου δημιουργού στο ελληνικό τραγούδι!

o 20χρονος συνθέτης που το τραγούδι του έδωσε τον τίτλο στο νέο δίσκο του Γιώργου Νταλάρα "Με το ΄να πόδι στ΄άστρα και τα δυο στην κόλαση" δίνει την πρώτη του συνέντευξη στον Ορφέα ...


 

Αν αυτό όμως ήταν το μεγάλο βήμα του Νικόλα Κουμπιού στη δισκογραφία, το πρώτο του πραγματοποιήθηκε πριν δυο χρόνια, όταν η Πίτσα Παπαδοπούλου τραγούδησε ένα τραγούδι του. Ακολούθησαν οι φετινές συμμετοχές του στους δίσκους της Καίτης Κουλλιά, όπου μελοποίησε Ηλία Κατσούλη και Νίκο Σταθόπουλο, και της Ραλλίας Χρηστίδου, όπου, σε στίχους του Νίκου Μωραΐτη, συμμετείχε με το, κατά πολλούς, καλύτερο τραγούδι του δίσκου, το «Θα ’μαι αυτό που ποτέ μας δεν φτάνουμε».

Γιος του συνθέτη Μιχάλη Κουμπιού και της ηθοποιού Καίτης Ροβήρου, ο Νικόλας Κουμπιός, προφανώς “έπεσε κάτω απ’ τη μηλιά” και με εφόδια τις καλλιτεχνικές από την οικογένειά του καταβολές, τις μουσικές σπουδές του, το ταλέντο του, την έμπνευσή του και τη φρεσκάδα της νιότης του, αποτελεί, πλέον, ένα από τα νέα, πολλά υποσχόμενα, πρόσωπα στο χώρο του τραγουδιού και της δισκογραφίας.

{mosimage}
Με αφορμή τη συμμετοχή του στο νέο δίσκο του Γιώργου Νταλάρα ("Με το ΄να πόδι στ΄άστρα και τα δυο στην κόλαση"), με το τραγούδι του "Η αιτία είσαι εσύ", όπου άρεσε κι αποτελεί μία από τις επιτυχίες του δίσκου, ο Νικόλας Κουμπιός έδωσε την πρώτη συνέντευξή του στον "Ορφέα" και μας μίλησε για τις μουσικές επιρροές του, τις μέχρι τώρα συνεργασίες του και τους καλλιτεχνικούς στόχους του.


Τ.Κ.: Νικόλα είσαι παιδί καλλιτεχνών. Η μητέρα σου είναι ηθοποιός κι ο πατέρας σου είναι συνθέτης. Από το οικογενειακό περιβάλλον σου προέρχεται η αγάπη σου για τη μουσική; Το μήλο έπεσε κάτω απ’ την μηλιά;

Ν.Κ.: Έτσι είναι. Μεγάλωσα σ’ ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον με πολύ μουσική και θέατρο. Από πολύ μικρό ο μπαμπάς με έπαιρνε μαζί του στα στούντιο, στις συναυλίες και στις περιοδείες του και αντίστοιχα η μαμά στις θεατρικές παραστάσεις που έπαιζε. Μάλιστα θυμάμαι μια περίοδο που έπαιζε σε παιδικό θέατρο, πήγαινα μαζί της καθημερινά για πολύ καιρό. Εκεί , ερωτεύτηκα για πρώτη φορά το πιάνο! Στον διάδρομο του θεάτρου υπήρχε ένα πιάνο , όπου πήγαινα και έπαιζα πριν αρχίσει η παράσταση. Σήμερα η μητέρα μου λέει ότι έπαιζα ασυνήθιστα καλά για ένα παιδάκι 5 χρονών !

Τ.Κ.: Έχεις κάνει μουσικές σπουδές; Πότε ανακάλυψες το “μικρόβιο” του συνθέτη μέσα σου και πότε έγραψες το πρώτο σου τραγούδι;

Ν.Κ.: Ξεκίνησα τις σπουδές μου στη μουσική , με κλασικό πιάνο και θεωρία, στη Σαλαμίνα , στο ωδείο του Α. Αναστασόπουλου. Φεύγοντας από τη Σαλαμίνα , πήγα στο ωδείο Τέχνης του Γ. Φακανά . Εκεί πήρα το πτυχίο της Αρμονίας με άριστα και συνέχισα τα μαθήματα κλασικού πιάνου. Αυτήν τη στιγμή , σπουδάζω Μουσική Τεχνολογία με απώτερο στόχο να πάω για Master στην Αγγλία. Παράλληλα είμαι και στο πτυχίο της Αντίστιξης με καθηγήτρια την Βαγγελιώ Βελλή. Από την πρώτη στιγμή που ακούμπησα τα χέρια μου στο πιάνο , έπαιξα μελωδίες. Ο πατέρας μου αναγνωρίζοντας ότι έχω ταλέντο με παρότρυνε και μου έμαθε να εμπιστεύομαι την έμπνευσή μου. Το πρώτο μου τραγούδι , το έγραψα σε ηλικία 7 ετών και ήταν ένα σκωπτικό , αστείο τραγουδάκι που έλεγε “κούνι , κούνι , κούνι, κούνι, κούνι , ποια κούνια βρε σε κούναγε και σ’ έκανε γουρούνι”! Οι πρώτες μου πιο σοβαρές απόπειρες, έγιναν στα χρόνια του Γυμνασίου. Από τότε δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να γράφω μουσική!».

Τ.Κ.: Η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά ήταν στο δίσκο «ΣΕΒΝΤΑΣ» της Πίτσας Παπαδοπούλου. Σε ηλικία 18 χρονών, το 2005 που κυκλοφόρησε ο δίσκος, έγραψες ένα τραγούδι για μια μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια. Πως προσέγγισες συνθετικά μια ερμηνεύτρια που προέρχεται από την παλιά σχολή του λαϊκού τραγουδιού;

Ν.Κ.: Η αλήθεια είναι , ότι αυτή η συμμετοχή ήρθε λιγάκι απρόβλεπτα. Με την έννοια ότι το μεγαλύτερο μέρος του ανέκδοτου υλικού μου, έχει άλλο χαρακτήρα. Η ικανοποίηση όμως που ένιωσα, όταν είδα πόσο πολύ άρεσε το τραγούδι μου σε μία τόσο σημαντική ερμηνεύτρια όπως η κ . Πίτσα Παπαδοπούλου ήταν μεγάλη. Όταν έγραφα το «Αυτό το λίγο» , δεν είχα στο μυαλό μου κάποια συγκεκριμένη τραγουδίστρια , άρα μάλλον η κ. Παπαδοπούλου προσέγγισε εμένα.

Τ.Κ.: Ακολούθησαν οι συνεργασίες σου, σε πιο μοντέρνα ακούσματα, με την Καίτη Κουλλιά και την Ραλλία Χρηστίδου. Υπάρχει κάποιο είδος τραγουδιού που νομίζεις ότι σου πάει καλύτερα ή γράφεις πάνω στη φωνή και στο προφίλ του εκάστοτε τραγουδιστή;

Ν.Κ.: Έχω ακούσει από έμπειρους συνθέτες να λένε πως από τους περιορισμούς που σου βάζει μια παραγγελία γίνεσαι πιο πειθαρχημένος και πιο ακριβής. Μακάρι να είναι έτσι. Μένει να το διαπιστώσω μέσα από προσωπική εμπειρία. Προς το παρόν , γράφω τραγούδια αβίαστα και χωρίς τους περιορισμούς που βάζει η προσωπικότητα και η φωνή ενός συγκεκριμένου τραγουδιστή. Οι σκέψεις για το ποιος μπορεί να ερμηνεύσει το εκάστοτε τραγούδι μου έρχονται μετά. Για μένα , το είδος που γράφω είναι ένα αλλά με πολλές εκφάνσεις : σύγχρονο ελληνικό τραγούδι .

Τ.Κ.: Ποια είναι τα αγαπημένα σου είδη μουσικής; Στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου δημιουργοί που σ’ έχουν επηρεάσει κι οι ερμηνευτές που σε εμπνέει η φωνή τους;

Η μεγάλη μου αγάπη είναι η minimal ή αλλιώς σύγχρονη μελωδική μουσική. Από πολύ μικρός , είμαι funWim Mertens και του Philip Glass. Τα ακούσματα και τα πρότυπα που έχουμε στην παιδική μας ηλικία διαμορφώνουν κατά πολύ την προσωπικότητά μας κι εγώ νιώθω πολύ τυχερός για τις επιρροές που είχα. Από τον ελληνικό χώρο , αγαπημένος μου συνθέτης είναι ο Μάνος Χατζιδάκις. Πιο πολύ, για το μοναδικό τρόπο που είχε να φανερώνει την ευφυΐα του ταυτόχρονα με την ευαισθησία του! Έτσι, κατάφερε να συγκροτήσει ένα θαυμαστό και πλούσιο μελωδικό κόσμο. Οι φωνές που μ’ αρέσουν και θα μπορούσαν να με εμπνεύσουν είναι πολλές. Δεν θέλω να αναφέρω ονόματα όμως γιατί μπορεί να ξεχάσω κάποια και δεν θα ήταν σωστό.

Τ.Κ.: Όσοι έχουν ακούσει τα, μέχρι τώρα, δείγματα της δουλειάς σου, μιλάνε για τραγούδια με μελωδικότητα, που “τραγουδιόνται” και για “κολλητικά” ρεφρέν που “εκτοξεύουν” το τραγούδι. Πως δουλεύεις; Σου βγαίνει, μια κι έξω η μελωδία ή την δουλεύεις και την “παιδεύεις”; Γράφεις συνήθως πάνω στο στίχο ή “γεννάς” μελωδίες και μετά μπαίνουν οι στίχοι;

Είναι ότι καλύτερο για ένα νέο συνθέτη να ακούει τέτοια λόγια. Συνήθως μου βγαίνει αμέσως η μελωδία . Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν την επεξεργάζομαι, το αντίθετο μάλιστα. Μέχρι πρότινος έγραφα τραγούδια μόνο πάνω σε στίχους. Αυτό άλλαξε, όταν γνώρισα το Νίκο Μωραΐτη. Μου ζήτησε μελωδίες για να βάλει πάνω στίχους. Έτσι προέκυψε και το τραγούδι “Θα ‘μαι αυτό που ποτέ μας δε φτάνουμε” που τραγούδησε η Ραλλία Χρηστίδου.

Τ.Κ.: Πρόσφατα, συμμετείχες στο νέο δίσκο του Γιώργου Νταλάρα, μ’ ένα τραγούδι σου σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου, το οποίο, μάλιστα, έδωσε και τον τίτλο στο δίσκο. Μια συμμετοχή που θα την ζήλευε ο καθένας! Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία σου μ’ αυτά τα μεγάλα ονόματα του τραγουδιού;

Λίγο πριν βγει το “Σπάει το ρόδι” , το βιβλίο του Λευτέρη Παπαδόπουλου με τα “100 ανέκδοτα τραγούδια”, ήταν θέμα συζήτησης στο σπίτι . Ένα πρωί και μόλις ο πατέρας μου είχε μελοποιήσει ένα από αυτά , του πήρα το βιβλίο απ’ τα χέρια. Το μάτι μου έπεσε αμέσως στη σελίδα με το “Η αιτία είσαι εσύ”. Κάθισα στο πιάνο και … σε λίγα λεπτά ήταν έτοιμο. Το τραγούδι πήγε αμέσως στο Γιώργο Νταλάρα ο οποίος και αποφάσισε να το εντάξει στο νέο του δίσκο. Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που μου τηλεφώνησε ο κ. Νταλάρας. Μου έδωσε συγχαρητήρια και μου είπε να μη σταματήσω ποτέ να γράφω τραγούδια.

Το τραγούδι σου «Η αιτία είσαι εσύ» βασίζεται σε υπέροχους στίχους του “μάστορα” του ελληνικού στίχου, του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τι σε τράβηξε στους συγκεκριμένους στίχους και τι σε ενέπνευσε;

Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Πρώτα μελοποίησα το στίχο και μετά ανακάλυψα το στιχουργικό του πλούτο. Όταν μιλάμε για το Λευτέρη Παπαδόπουλο η ποιότητα του στίχου είναι δεδομένη. Πάντως αυτό που μ’ αρέσει πιο πολύ στο συγκεκριμένο στίχο είναι ότι συνδυάζει την υψηλή αισθητική με την αμεσότητα κάτι που έτσι κι αλλιώς έχουν όλοι οι στίχοι του “προέδρου”.

Το ίδιο αυτό τραγούδι σου («Η αιτία είσαι εσύ»), έχει μια πολύ μοντέρνα, πρωτοποριακή κι ανατρεπτική ενορχήστρωση. Ποιες ήταν οι αναζητήσεις σας με τον ενορχηστρωτή και πως καταλήξατε στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα;

Το τραγούδι προέκυψε μια περίοδο που άκουγα πολύ Depeche Mode και Massive Attack . Έτσι σκέφτηκα πως θα είχε ξεχωριστό ενδιαφέρον αυτή η λαϊκότροπη μελωδία μέσα σ’ ένα τέτοιο σύγχρονο ηχητικό περιβάλλον . Στην τελική διαμόρφωση , συνέβαλαν τόσο ο Αντρέας Γιατράκος με την εμπειρία του όσο και ο Γιώργος Νταλάρας που έπαιξε τζουρά και κιθάρα.».

Συνεργάστηκες στο στούντιο με τον μεγαλύτερο Έλληνα τραγουδιστή, τον Γιώργο Νταλάρα. Όλοι μιλάνε για την τελειομανία του Νταλάρα και για τις εξαντλητικές δοκιμές του πάνω στο καθετί. Πες μας κάποια μικρά περιστατικά από τις ηχογραφήσεις που αξίζει να καταγραφούν για την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.

Με το ’να πόδι στο πρώτο studio του Odeon και τ’ άλλο στο δεύτερο. Απίστευτη ενέργεια. Πέρα- δώθε, ακούραστος, δίχως ν’ αφήνει οτιδήποτε στην τύχη του. Μέχρι την τελευταία στιγμή άλλαζε πράγματα φροντίζοντας να αναδείξει τις αρετές του κάθε κομματιού. Πάντως ένα είναι σίγουρο. Δεν του αρέσει να τον λένε τελειομανή. Μια μέρα στο στούντιο μου έλεγε ότι τον ενοχλεί να τον αποκαλούν έτσι επειδή περιέχεται η λέξη μανία! “Δηλαδή τι;”, μου λέει, “Είμαι μανιακός επειδή έχω πάθος με τη δουλειά μου;”. Εγώ πάντως θα τον χαρακτήριζα τελειοθήρα!

Νικόλα είσαι ένα νέο παιδί που μπήκες με τις καλύτερες προϋποθέσεις στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Πιστεύεις στα “στρατόπεδα” εμπορικού και ποιοτικού ή, τέλος πάντων, που θα έβαζες τα δικά σου, προσωπικά, όρια στο σημερινό τοπίο;

Δεν γνωρίζω από στρατόπεδα. Δεν έχω πάει ακόμα φαντάρος! Εγώ πιστεύω σ’ ένα τραγούδι που οφείλει να είναι και ποιοτικό και εμπορικό.

Ετοιμάζεις επόμενες, άμεσα υλοποιήσιμες, δισκογραφικές δουλειές σου;

Αυτό τον καιρό δουλεύω δύο δίσκους. Είναι πολύ νωρίς όμως για να πω οτιδήποτε άλλο .Εννοείται ότι είμαι ανοιχτός και θετικός στο να συμμετέχω σε αξιόλογες δισκογραφικές δουλειές και εύχομαι στο μέλλον να έχω τη χαρά να συμμετέχω σε τέτοιες.

Ποια είναι τα όνειρά σου πάνω στο τραγούδι και, γενικότερα, στη μουσική; Που νομίζεις ότι θα πρέπει να εστιάσεις, για να αφήσεις, ξεκάθαρα, το προσωπικό σου καλλιτεχνικό αποτύπωμα;

Σαφώς και θέλω και σαφώς θα επιδιώξω ν’ αφήσω το προσωπικό μου αποτύπωμα. Βέβαια θα χρειαστεί να βοηθηθώ και από τις συγκυρίες .Δεν έχω ουτοπικά οράματα. Απλά θέλω να γράφω μουσική γιατί είναι αυτό που μ’ αρέσει και μου δίνει χαρά.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όταν αγαπάς η μισή αγάπη είναι φόβος για το χαμό της αγάπης, η άλλη μισή είναι μίσος για τη σκλαβιά της αγάπης, όλη η αγάπη είναι πόνος που λείπει η αγάπη.Που ’ναι η χαρά της αγάπης; Που ’ναι η αγάπη;
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

25/8/1934 Γεννήθηκε ο τραγουδιστής Γιάννης Βογιατζής

ΤΥΧΑΙΑ TAGS