324 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.09.2019
Ορφέας | Main Feed
Δώρα Παπαδοπούλου

Η Ελένη Πέτα εδώ και χρόνια ακολουθεί μία καλλιτεχνική πορεία εμπιστευόμενη το ένστικτο και το πάθος για αυτά που αγαπά και που συνειδητά επιλέγει, χωρίς πολλά πολλά πάρε δώσε με το εγχώριο σταρ σύστεμ και τις απαιτήσεις της δισκογραφικής μανατζερίστικης κουλτούρας. Είναι ένας δρόμος, χωρίς πολύ θόρυβο και σαματά, αλλά με μεγάλες δόσεις ποιοτικής τέχνης και ηθικής ικανοποίησης. Κυριακή μεσημεράκι, μιας ηλιόλουστης και ζεστής μέρας σε ένα μικρό και ήσυχο καφέ στο Παγκράτι, συνάντησα την Ελένη Πέτα, για μία κουβέντα με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του δίσκου «Duende» παρέα με τον κιθαρίστα Παναγιώτη Μάργαρη και την επικείμενη εμφάνισή τους στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Η κουβέντα περιστράφηκε, όπως ήταν φυσικό κυρίως γύρω από το Duende, αν και δεν έμεινε μόνο εκεί. Το κομμάτι που ηχογραφήθηκε μπορείτε να το διαβάσετε ευθύς αμέσως. Από την υπόλοιπη κουβέντα μας, συνοδεία του καφέ, για άλλη τόση ώρα και παραπάνω, έμεινε τελικά σε εμένα αυτό που η ίδια έθεσε αναφερόμενη στον Al di Meola σε σχετική ερώτησή μου: Είναι όμορφο να επιβεβαιώνει κάποιος την ωραία εικόνα που έχει σχηματίσει για έναν καλλιτέχνη.
 
Ξεκινώ με μία αναμενόμενη ερώτηση. Τι είναι το Duende;
Ελένη Πέτα: Το Duende είναι μια λέξη που επινόησε ο Λόρκα για να περιγράψει τη μαγεία στην τέχνη. Είναι κάτι απροσδιόριστο ουσιαστικά και για εμάς, στα τραγούδια που έχουμε επιλέξει με τον Παναγιώτη, γιατί είναι σε γλώσσες που δε γνωρίζουμε, δεν είναι ο στίχος το πρωταρχικό στοιχείο που μας κέρδισε, αλλά οι μελωδίες, οι δυνατές μελωδίες. Είναι τραγούδια που εμένα προσωπικά με έχουν αγγίξει από το πρώτο άκουσμα, από την πρώτη ακρόαση και γι΄αυτό το λόγο είχα επιλέξει ήδη να τα λέω και στα live μου. Γι΄αυτό το λόγο τα χρησιμοποίησα και μέσα στο Duende. Έτσι απλά.

Πως βρεθήκατε και αποφασίσατε να συνεργαστείτε με τον Παναγιώτη Μάργαρη;
Ε.Π.: Με τον Παναγιώτη γνωριστήκαμε πριν από δύο χρόνια σε μία κοινή συναυλία. Αυτός μουσικός, ένας πολύ σπουδαίος μουσικός. Και καθώς είμαστε στα παρασκήνια, λίγο πριν βγούμε, έχουμε πιάσει μία συζήτηση για τη μουσική και μου εξομολογείται ότι θέλει να κάνει κάποια στιγμή ένα cd με ξένα τραγούδια. Μόλις μου το είπε αυτό εμένα μου χτύπησε καμπανάκι, γιατί εγώ αγαπούσα πάρα πολύ την ξένη μουσική. Μεγάλωσα με τα ξένα τραγούδια, από διάφορες χώρες, δεν είχα ιδιαίτερες προτιμήσεις. Έτσι, λέω, δεν πάμε να το κάνουμε, να το ξεκινήσουμε;
Ξεκινήσαμε να παίζουμε αρχικά για να γνωριστούμε, και καλλιτεχνικά αλλά και σε ανθρώπινο επίπεδο. Και είδαμε πως κολλάμε πάρα πολύ. Πάρα πολύ και στις επιλογές μας. Ήταν σαν να ήταν ο ένας μέσα στο μυαλό του άλλου. Πράγμα που είναι σπάνιο και είπαμε πως πρέπει να το εκμεταλλευτούμε. Και έτσι ξεκινήσαμε, παίζοντας και ψάχνοντας ταυτόχρονα και το ρεπερτόριο που θα αποτελούσε τελικά αυτή τη δουλειά.


Το ρεπερτόριο πως το επιλέξατε;
Ε.Π.: Το ρεπερτόριο είναι τραγούδια που τα τελευταία χρόνια έχω πει εγώ πάρα πολλές φορές σε συναυλίες και σε  εμφανίσεις μου. Και είναι, αν θέλεις, και τραγούδια που στο τέλος κάθε συναυλίας ερχόταν ο κόσμος και μου έλεγε: «Που μπορούμε να τα βρούμε από σένα αυτά τα τραγούδια;». Και έλεγα μέσα μου: “Που να τα βρείτε;”. Εγώ έκανα δικό μου ρεπερτόριο, ελληνικό ρεπερτόριο στη δισκογραφία. Έτσι σκέφτηκα ότι κάποια από αυτά, που είδα ότι τα αγαπούσε πάρα πολύ και ο κόσμος, ήταν καλό να μπουν μέσα σε αυτή τη δουλειά. Με αυτή τη σκέψη μπήκαν. Δικά μου αγαπημένα πράγματα και του Παναγιώτη συνυπάρχουν μέσα σε αυτή τη δουλειά. Και παρόλο που τα τραγούδια διαφέρουν μεταξύ τους, είναι διαφορετικής προέλευσης και κουλτούρας, ωστόσο καταφέραμε να τα ενορχηστρώσουμε με έναν τρόπο ώστε να δέσουν μεταξύ τους. Αυτό ήταν, αν θέλεις, και το μεγαλύτερο στοίχημα.

Το υλικό του Duende το είδατε ως ένα εναίο υλικό, ανεξάρτητα της προέλευσης των κομματιών;
Ε.Π.: Ακριβώς έτσι. Και θα συμπλήρωνα εγώ πως η ενορχήστρωση είναι αυτό που μπορεί να αναδείξει ή να καταστρέψει ένα σημαντικό κομμάτι, μία μελωδία. Όλα παίζουν το ρόλο τους, όλα αυτά απου ακολουθούν, είναι μία αλυσίδα πραγμάτων. Βεβαίως η έμπνευση είναι έμπνευση. Όταν έχεις μία δυνατή μελωδία, είναι μία δυνατή μελωδία. Και δεν έχει σημασία από που προέρχεται.
 
Θα την άφηνα για το τέλος αυτή την ερώτηση. Αυτά τα τραγούδια τα επιλέξατε προφανώς ανάμεσα από πολλά.
Ε.Π.: Πάρα πολλά. Ήταν πολή δύσκολη η επιλογή.

Άρα, θα δούμε σύντομα ένα Duende II;
Ε.Π.: Οπωσδήποτε θέλουμε πάρα πολύ να συνεχίσει αυτή η συνεργασία μεταξύ μας. Πολύ πιθανόν, Θέλουμε να υπάρξει συνέχεια και έχουμε διάφορες σκέψεις στο μυαλό μας για τη συνέχεια. Μπορεί να συνεχίσουμε με ένα διαφορετικό ρεπερτόριο, μπορεί όμως επειδή έχει και τη συνθετική ικανότητα ο Παναγιώτης να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο υλικό. Αυτά τα δύο είναι που έχουμε στο μυαλό μας.

Το κοινό αντιμετωπίζει θετικά τα ξενόγλωσσα τραγούδια από Έλληνες καλλιτέχνες.
Ε.Π.: Βεβαίως.

Παλιότερα όμως τα έβλεπε με σκεπτικισμό.
Ε.Π.: Ναι. Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν ήταν σύνηθες. Οι καλλιτέχνες που έχουν δισκογραφία από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα ονόματα, είναι σπάνιο να πουν ξένα τραγούδια. Συνήθως υποστηρίζουν το δικό τους ρεπερτόριο ή ένα πιο κλασικό ελληνικό ρεπερτόριο μεγάλων συνθετών. Το να λέει κάποιος ένα τραγούδι από την Πορτογαλία, την Ισπανία, τη Γαλλία δεν είναι συνηθισμένο, ακόμα και στις μέρες μας. Πλέον όμως, ο κόσμος έχει την ευκαιρία να βλέπει από κοντά ξένους καλλιτέχνες και έχει εξοικειωθεί πια με αυτή τη μουσική. Έρχονται πια στην Ελλάδα καλλιτέχνες από όλες τις χώρες και δίνουν συναυλίες με πολύ μεγάλη επιτυχία και ονόματα που ενδεχομένως δεν τα ξέρουμε. Κάποτε για να έλθει ένας ξένος καλλιτέχνης στην Ελλάδα ήταν πολύ δύσκολο. Γι΄ αυτό κυρίως πιστεύω πως υπάρχει τώρα πια αυτή η εξοικείωση. Είναι κάτι πολύ καλό γιατί υπάρχουν υπέροχα τραγούδια σε όλες τις γλώσσες. Και υπάρχει πια και μία ελευθερία έκφρασης του καλλιτέχνη. Γιατί εγώ που μου άρεσαν πάντα αυτά τα ξένα τραγούδια να μη μπορώ να εκφραστώ μέσα από αυτά; Πρέπει ο καθένας να ανοίγει τα αυτιά του σε ότι μουσική του αρέσει και σε όποια γλώσσα επιθυμεί.

Τώρα που τις τραγουδήσατε, θέλετε να μάθετε και τις γλώσσες αυτές;
Ε.Π.: Το θέλω πολύ! Ξεκίνησα κάποια στιγμή με τα Ισπανικά μαθαίνοντας μόνη μου. Όταν τελείωσε η μέθοδος αυτή, δεν είχα με ποιον να μιλήσω και έτσι ξεχάστηκαν. Μου αρέσουν πολύ τα Ισπανικά και τα Γαλλικά. Έχω την επαφή με τις δύο αυτές γλώσσες. Και είναι στα σχέδιά μου να ασχοληθώ με μία από αυτές οπωσδήποτε.

Πριν την κυκλοφορία του δίσκου βρεθήκατε στη σκηνή του Gazarte παρέα με το μάγο της κιθάρας, τον Al di Meola, ανοίγοντας τις συναυλίες του εδώ στην Ελλάδα. Αλλά, βρεθήκατε μαζί και με τη διάσημη Χιλιανή συνθέτη και ερμηνεύτρια Isabel Parra στο θέατρο Κάππα. Πες μου λίγο για εκείνες τις βραδιές.
Ε.Π.: Απλά και ωραία έγιναν αυτά. Έτσι όπως γίνονται όλα τα ωραία. Όλα τα ωραία πράγματα που μου έχουν συμβεί στη σταδιοδρομία μου μέχρι τώρα, έχουν έλθει πολύ απλά και χωρίς να έχω το άγχος να επιδιώξω κάτι από αυτά. Ο Al di Meola ήταν μία ιδέα του Παναγιώτη του Μάργαρη, ο οποίος ήταν ένας από τους ανθρώπους που θαύμαζε, όπως και οι περισσότεροι κιθαρίστες. Έτσι εξέφρασε την επιθυμία να έλθει και να συμμετέχει σε αυτή τη δουλειά. Ο παραγωγός μας ο Πάνος ο Μπάρλος, ήλθε σε επαφή, έστειλε υλικό, ποιοι είμαστε και τι θέλουμε να κάνουμε και πολύ απλά ο άνθρωπος δέχθηκε να ηχογραφήσει τα δύο τραγούδια στο Duende, όπως δέχτηκε ερχόμενος εδώ να συμμετέχουμε μαζί του στις δύο συναυλίες του στο Gazarte, το οποίο ήταν ασφυκτικά γεμάτο από κόσμο. Ένας πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος που μου επιβεβαίωσε το θαυμασμό που είχα στο πρόσωπό του γιατί καμμιά φορά ξέρεις, τοποθετείς πολύ ψηλά όλους αυτούς τους μεγάλους καλλιτέχνες και τυχαίνει γνωρίζοντάς τους από κοντά να απομυθοποιήσεις την εικόνα που έχεις για αυτούς. Με τον Al di Meola δε συνέβη αυτό. Ήταν για μένα πολύ μεγάλη η χαρά και πολύ μεγάλη η στεναχώρια που τελείωσε. Αυτά είναι τα ωραία, τα θετικά της δουλειάς μας.
Για την Ιζαμπέλ Πάρρα τώρα. Κάναμε τις παραστάσεις στο θέατρο Κάππα φέτος με τον Παναγιώτη, που πήγαν πάρα πολύ καλά και για μας ήταν μια πρόκληση. Κάποια στιγμή έκανε έναν κύκλο πολιτικού τραγουδιού το Κάππα. Μάθαμε τότε πως θα ερχόταν η Ιζαμπέλ Πάρρα εδώ, για κάποια άλλη υποχρέωση, όχι συναυλία. Έτσι την προσκαλέσαμε να κλείσει αυτόν τον κύκλο του πολιτικού τραγουδιού στο θέατρο Κάππα και να συμμετέχουμε κι εμείς. Πολύ απλά δέχθηκε. Πολύ απλός άνθρωπος. Και ήταν επίσης και μία πάρα πολύ όμορφη συνύπαρξη επί σκηνής.


Όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες προτιμούν τελευταία τα unplugged προγράμματα για τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Ένας ερμηνευτής με τη συνοδεία μόνο ενός πιάνου ή μιας κιθάρας ή δύο τριών οργάνων. Τι είναι αυτό που ωθεί τους περισσότερους καλλιτέχνες σε τέτοια live; Είναι επιλογή; Έχουμε δηλαδή βαρεθεί πια την πολλή βαβούρα και το θόρυβο; Είναι θέμα κόστους;
Ε.Π.: Βεβαίως. Καταρχήν είναι αυτό. Τα πράγματα έχουν σφίξει πάρα πολύ. Ούτε παραγωγές μεγάλες μπορείς να κάνεις πια. Όλοι είναι πολύ επιφυλακτικοί. Αυτοί που έχουν τους χώρους δε χρηματοδοτούν πια. Σου λένε, έλα παίξε με τα εισιτήρια. Όταν λοιπόν σου λένε έλα παίξε με τα εισιτήρια, κάποια στιγμή πρέπει να πληρωθείς και από αυτό. Και όταν ζεις από αυτό, πρέπει να προσαρμοστείς αναλόγως. Συμπτωματικά έτυχε με τον Παναγιώτη να κολλήσουμε και να ξεκινήσουμε όλο αυτό, αλλά βέβαια πάντα παίζει ρόλο αυτό που σου είπα πριν. Το κόστος. Και επίσης, υπάρχει και μία στροφή σε πιο ουσιαστικά πράγματα, πιο απλά και πιο λιτά. Έγιναν κάποτε οι υπερπαραγωγές, έγιναν τα shows, τώρα όλοι προσαρμόζονται σε μία νέα πραγματικότητα. Θέλω να πιστεύω πως είναι πιο ουσιαστική και πιο ξεκάθαρη.
 

Εμφανίζεστε με τον Παναγιώτη Μάργαρη στη σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης το Σάββατο 14 Μαΐου. Τι θα ακούσουμε το Σάββατο λοιπόν;
Ε.Π.: Το Σάββατο κατά κύριο λόγο παρουσιάζουμε το Duende. Βέβαια, θα ακούσουμε και κάποια τραγούδια που θέλαμε πάρα πολύ να μπουν στο Duende, αλλά πολύ απλά δε χώρεσαν. Κατά κύριο λόγο αυτό, ελάχιστο προσωπικό ρεπορτόριο και  αρκετά ξένα τραγούδια και ελληνικά τραγούδια που θα μπορούσαν να είχαν μπει στο Duende.

Τι προσδοκίες έχετε από το δίσκο αυτό; Εϊναι σίγουρα ένας καλός δίσκος.
Ε.Π.: Έτσι διαβάζουμε κι εμείς και μας χαροποιεί ιδιαίτερα αυτό. Γιατί έγινε μέσα από την ψυχή μας και χαιρόμαστε που υπάρχουν και καλές κριτικές και αποδοχή από τον κόσμο. Θέλαμε απλά να αναγνωριστεί αυτό που κάναμε και συμβαίνει αυτό, είμαστε πολύ ευχαριστημένοι. Σε αυτούς τους καιρούς όμως τι άλλες προσδοκίες να έχεις;

Οι προσδοκίες όσον αφορά τις πωλήσεις;
Ε.Π.: Οι πωλήσεις ... Είναι πολύ δύσκολο. Όταν όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες που είχαν πωλήσεις μπαίνουν στις εφημερίδες και κρεμιούνται στα περίπτερα, για τι πωλήσεις να μιλάμε;

Σε στεναχωρεί που έχει γίνει η μουσική πολυτέλεια;
Ε.Π.: Και βέβαια με στεναχωρεί. Αλλά γι΄αυτό οδηγήθηκαν τα πράγματα εδώ που οδηγήθηκαν. Γιατί κάποια στιγμή ξεπεράσαμε το μέτρο σε όλα τα πράγματα. Τώρα φτάσαμε στο άλλο άκρο. Να κρεμιόμαστε στα περίπτερα, κάτι που δεν είναι καθόλου ωραίο.

Δε συμφωνείς δηλαδή με τους νέους δίσκους που δίνονται με τις εφημερίδες στα περίπτερα.
Ε.Π.: Όχι. Καθόλου. Καθόλου. Δεν το βλέπω θετικά, αλλά από την άλλη και τι να γίνει. Ξέρεις, κι εμείς παίρνουμε δύναμη από κάποιους ανθρώπους που είναι χρόνια στο χώρο, είναι καταξιωμένοι. Όταν βλέπεις ότι αυτοί οι άνθρωποι κρεμιούνται στα περίπτερα τότε τότε θα σκεφτεί ένα νέο παιδί, ένας νέος καλλιτέχνης; Τι μπορεί να κάνει για να εναντιωθεί σε αυτή την κατάσταση. Γι΄αυτό και γελάω όταν ακούω πως έγινε ο τάδε τριπλά πλατινένιος. Ακόμη και τώρα, μέσω της τηλεόρασης κυρίως, μας παραμυθιάζουν. Παραμυθιάζουν τον κόσμο.

Το Duende θα μπορούσε να βρίσκεται στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών. Γιατί δεν είναι;
Ε.Π.: Δεν ξέρω ακριβώς το σκεπτικό που ισχύει. Εμείς στείλαμε μια πρόταση και απορρίφθηκε. Δεν ξέρω γιατί. Ενδεχομένως γιατί δεν ήθελαν μία τέτοια συναυλία όπως το Duende σε κάποιο από τους χώρους που διαθέτουν. Ενδεχομένως γιατί δε μας ξέρουν ή δεν ξέρουν τι κάνουμε.Ή είναι τόσες πολλές πια οι προτάσεις που μοιραία πρέπει να επιλεγούν κάποιες μόνο από αυτές. Πιστεύω πως επιλέγονται οι πιο γνωστοί.
 
Αν σου ζητήσω να μου πεις έναν αγαπημένο δίσκο ή έναν αγαπημένο καλλιτέχνη, ποιος θα είναι αυτός;
Ε.Π.: Λατρεύω τον Αλκίνοο Ιωαννίδη. Δεν έχω πολλούς δίσκους ελληνικής μουσικής. Ο μοναδικός άνθρωπος που έχω όλες του τις δουλειές είναι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης. Και είναι δουλειές που τις βάζω από την αρχή μέχρι το τέλος και τις ακούω. Δεν έχω άλλο λατρεμένο δίσκο για να είμαι ειλικρινής. Αυτό τον άνθρωπο τον θαύμαζα και το θαυμάζω για τη στάση του, για την ποιότητά του, για τις γνώσεις του που αποτυπώνονται στα τραγούδια του. Είναι πολύ αγαπημένος μου.

Έχεις σταθερά ιδιαίτερες και προσεκτικές επιλογές σε ολόκληρη την ως τώρα πορεία σου τόσο στη δισκογραφία όσο και στις εμφανίσεις σου. Το επιδιώκεις αυτό;
Ε.Π.: Τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου που έχουν οριστικοποιηθεί τα πράγματα για μένα και ο δρόμος μου είναι απόλυτα σαφής και ξεκάθαρος, θέλω να κάνω μόνο πράγματα που με ευχαριστούν, χωρίς πολλές πολλές υποχωρήσεις. Δε βρίσκω το λόγο να κάνω κάτι άλλο, είναι πολλά τα χρόνια που είμαι εκτός του συστήματος, του star system της Ελλάδος και ακολουθώ πιο δημιουργικό και πιο καλλιτεχνικό δρόμο γιατί έτσι είμαι και έτσι αισθάνομαι.

Αυτή η στάση όμως έχει κόστος.
Ε.Π.: Ε, πως! Δεν έχει; Βεβαίως έχει. Όλα αυτά τα πράγματα έχουν κόστος. Δεν είμαι όμως άνθρωπος που θέλω τα πολλά. Θέλω σαφώς να έχω μία ποιότητα στη ζωή μου, αλλά ξέρω ότι μπορώ να ζήσω και με λίγα και με πολλά. Δεν είχα ποτέ στόχο να πλουτίσω από αυτή τη δουλειά. Παρόλο που ζω από αυτό και μόνο. Γιατι κάποιος μπορεί να υποθέσει ότι αυτά τα λέω από θέση ισχύος. Όχι, δεν ισχύει αυτό ούτε μία στο εκατομμύριο.

Τον τελευταίο σου δίσκο «Άρωμα παράξενο», σε μουσική του Κώστα Ζευγαδέλλη και στίχους της Γιώτας Βασιλακοπούλου τον θεωρώ προσωπικά, ίσως τον καλύτερο της ως τώρα πορείας σου. Μίλησέ μου λίγο για τη δουλειά αυτή. Είσαι ευχαριστημένη με την απήχηση που είχε ο δίσκος αυτός στο κοινό;
Ε.Π.: Ατύχησε πολύ αυτός ο δίσκος. Γιατί δε βγήκε από καμμιά δισκογραφική εταιρία. Ήταν λάθος το timing που βγήκε, γιατί ήταν μία πάρα πολύ όμορφη δουλειά, με ξεκάθαρο χαρακτήρα, το χαρακτήρα του Κωστή του Ζευγαδέλλη και στεναχωριέμαι για τη δουλειά αυτή.

Πως γίνεται και δίσκοι που αξίζουν χάνονται έτσι μέσα στο πλήθος; Είναι πολλά τα παραδείγματα.
Ε.Π.: Βέβαια χάνονται. Γιατί όταν δεν υπάρχουν κάποιοι να προωθήσουν τέτοιες δουλειές που αξίζουν, πως θα ψάξει ο κόσμος να τις βρει; Οι δισκογραφικές εταιρίες πια έχουν ένα ρόλο περισσότερο ως εταιρίες διανομής. Ας μην ξεχνάμε ότι και μέσα δουλεύουν κάποιοι άνθρωποι που κάνουν τις δημόσιες σχέσεις, όπως τα παιδιά στη δική μου εταιρία που τους ευχαριστώ πολύ, οι οποίοι εργάζονται στο να κάνουν γνωστή μία δουλειά στο κοινό. Αλλά υπάρχουν και δουλειές που μπορεί και πάλι να θαφτούν, ενώ είναι πολύ αξιόλογες και έχουν πολύ ωραία τραγούδια και βγαίνουν κι από μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες.

Νομίζεις ότι τα προβλήματα στη χώρα μας έχουν κάνει τους ανθρώπους πολύ πιο προσεκτικούς στις μουσικές τους επιλογές;
Ε.Π.: Δεν ξέρω αν τους έχει κάνει πιο προσεκτικούς. Εγώ νομίζω ότι ο κόσμος πια δε βγαίνει έξω επειδή ζορίζεται οικονομικά. Δε λέει, δε θα δώσω τα λεφτά μου στον τάδε, αλλά θα τα δώσω στον άλλο που είναι πιο ποιοτικός. Δεν το πιστεύω αυτό. Απλά ο κόσμος έχει περιορίσει πολύ τις εξόδους, τη διασκέδαση και την ψυχαγωγία. Βέβαια, αυτοί που αναζητούσαν πάντα, εξακολουθούν να ψάχνονται και γι΄αυτό έχουμε κοινό στο Duende και αυτό είναι πολύ ευχάριστο για εμάς.

Είσαι μία καλλιτέχνης μεγάλων φωνητικών δυνατοτήτων και ευρείας ερμηνευτικής γκάμας. Είναι στα μελλοντικά σου σχέδια ζωντανές εμφανίσεις με μεγάλες ορχήστρες;
Ε.Π.: Έχω κάνει εμφανίσεις με την Ορχήστρα της ΕΡΤ, και αρκετές εμφανίσεις μάλιστα. Είναι κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ μιας και προέρχομαι από αυτο το χώρο μουσικά και αισθάνομαι πολύ καλά. Είναι κάτι που θα το επιδιώξω ξανά στο μέλλον.
 
Για να αποτυπωθεί και δισκογραφικά;
Ε.Π.: Μια που το λες, θα ήταν μία πάρα πολύ ωραία ιδέα!

Υπάρχουν άλλα σχέδια για το μέλλον;
Ε.Π.: Δεν κάνω και πολλά σχέδια για το μέλλον εγώ. Γιατί όλα τα σχέδια μπορούν να ανατραπούν κάποια στιγμή. Στα άμεσα σχέδιά μου είναι η καλοκαιρινή περιοδεία με τον Παναγιώτη, σε διάφορες πόλεις σε διάφορα θέατρα εκτός Αθηνών. Και στην Αθήνα βέβαια.
 
Το χειμώνα θα έχει και συνέχεια το ζωντανό Duende;
Ε.Π.: Πολύ πιθανόν. Ναι πολύ πιθανόν. Θέλουμε να το παρουσιάσουμε ξανά στην Αθήνα, γιατί όταν παίζαμε στο Θέατρο Κάππα δεν είχε βγει ακόμη ο δίσκος. Είναι κι αυτό ένα ακόμη στοίχημα. 

Ευχαριστώ πολύ Ελένη γι΄αυτή την κουβέντα.
Ε.Π.: Εγώ ευχαριστώ!
 
Επισκεφτείτε το επίσημο site της Ελένης Πέτα στη διεύθυνση

www.elenipeta.gr

 
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πιστεύω πως ένας λαός είναι άξιος της μοίρας του όταν, αντί να πάρει με τις πέτρες τα πολιτικά σκουπίδια που αποκαλούν τους ποιητές "λαπάδες και κουραμπιέδες", τους επιβραβεύει με την ψήφο του.
Θανάσης Γκαϊφύλλιας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/9/1949 Έφυγε από τη ζωή ο συνθέτης κλασικής μουσικής Νίκος Σκαλκώτας
19/9/1969 Γεννήθηκε ο τραγουδοποιός Αλκίνοος Ιωαννίδης
20/9/1971 Πέθανε στην Αθήνα ο νομπελίστας ποιητής Γεώργιος Σεφέρης (Γεώργιος Σεφεριάδης)

ΤΥΧΑΙΑ TAGS