124 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
27.06.2019
Ορφέας | Main Feed
Δώρα Παπαδοπούλου

Η συνάντησή μου με το Γιώργη Χριστοδούλου ήλθε ξαφνικά και αναπάντεχα. Ήταν κάπως εκτός προγράμματος. Αλλά να που για άλλη μία φορά επιβεβαιώνεται η λαϊκή ρήση πως τα απρόοπτα είναι και τα καλύτερα. Αφορμή ήταν ο νέος του δίσκος «Flâneur*», μία μουσική περιπλάνηση με όχημα μία ντουζίνα ισπανόφωνα και γαλλόφωνα τραγούδια, που ήδη κυκλοφορεί στα ελληνικά δισκοπωλεία και στο διαδίκτυο. Ένας δίσκος που φαίνεται πως του ταιριάζει, πως έγινε με κέφι και μεράκι και υποψιάζομαι πως θα αγαπηθεί. Προσωπικά τον πήρα, τον άκουσα και μου άρεσε πολύ. Αυτή την κουβέντα λοιπόν μπορείτε να διαβάσετε ευθύς αμέσως. Στο τέλος της οποίας, ζήτησα από το Γιώργη Χριστοδούλου να κάνει φινάλε, επιλέγοντας εκείνος την τελευταία ερώτηση και απαντώντας ο ίδιος. Πάω στοίχημα πως θα θέλετε να μάθετε τι παραπάνω έχει να πει ένας καλλιτέχνης, με τη φωνή, τη μουσική ή το λόγο του όταν επιλέγει να ρωτήσει τον εαυτό του ποια είναι τα πολύ σημαντικά «κρυμμένα» συστατικά του δίσκου του και απαντάει: «Οι μουσικοί και οι συνεργάτες μου».

Γιώργη, καλώς ήρθες στον Ορφέα. Αφορμή για τη συνέντευξη αυτή στάθηκε η πολύ πρόσφατη κυκλοφορία του νέου σου δίσκου σου Flâneur*. Μία δουλειά ιδιαίτερη, ξεχωριστή και αρκετά διαφορετική από τις προηγούμενες, στην οποία συμμετείχαν πολλοί γνωστοί και αξιόλογοι καλλιτέχνες της γαλλικής και ισπανικής μουσικής σκηνής. Θα θέλαμε να μας συστήσεις το Flâneur.
Γιώργης Χριστοδούλου: Το flaneur αρχισε να σχηματίζεται χωρίς καλά καλά να το καταλάβω κι εγώ ο ίδιος μαζί με την αγάπη μου για την ισπανική γλώσσα, όσο καιρό μου πήρε για να φτάσω σ' ένα καλό επίπεδο.Τώρα που απέκτησα το ανώτερο δίπλωμα που μπορεί να έχει κάποιος για τη γλώσσα αυτή, κυκλοφορεί και το άλμπουμ.Eίναι σα να ολοκληρώνεται ένας κύκλος κι ανοίγει ένας άλλος. Όσο προχωρούσα συνεργαζόμουν από κοντα ή μέσω του ίντερνετ με ανθρώπους που ήδη θαύμαζα τη δουλειά τους, τον Mate για τους ευρηματικούς και γεμάτους εικόνες στίχους του, τη Marthelene επίσης για τον τρόπο που χειρίζεται τις λέξεις,το Jordi Maranges για τις ατμόσφαιρες του και την Joanna Swan από τους Ilya για την αιθέρια φωνή της. Είναι ευτυχία να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που ονειρεύεσαι, ακόμα κι αν μιλάμε για έναν συγκεκριμένο ηχολήπτη, στην προκειμένη περίπτωση του δίσκου, τον Peter Mew απο το Abbey road studio. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που ακούτε...

Τα δικά σου μουσικά βιώματα ποια είναι; Με τι μουσική μεγάλωσες;
Γ.Χ.: Τα πρώτα τραγούδια που έμαθα ήταν από τη γιαγιά μου, τραγούδια του μεσοπολέμου,Αττίκ, Σουγιούλ, Γιαννίδης. Μετά ήρθαν κι άλλα.Ο πρώτος μου δίσκος ήταν η Ρεζέρβα του Σαββόπουλου (δώρο)  και ο πρώτος που πήρα με δικά μου χρήματα, το Τσάι γιασεμιού της Αρλέτας,σε κασέτα εμπορίου, 550 δρχ, τότε. Το θυμάμαι σαν σήμερα.
 
Η νέα γενιά Ελλήνων ερμηνευτών και τραγουδοποιών φαίνεται να στρέφει το ενδιαφέρον της και προς τα ξενόγλωσσα τραγούδια. Έχουμε αρκετά παραδείγματα. Ωστόσο, κανείς ή σχεδόν κανείς δεν ξεφεύγει από τον αγγλόφωνο στίχο. Είσαι μία από τις ελάχιστες εξαιρέσεις. Ο δίσκος σου περιέχει γαλλόφωνα και ισπανόφωνα τραγούδια. Και δεν είναι η πρώτη φορά, μιας και σε προηγούμενους δίσκους σου έχεις χρησιμοποιήσει π.χ. ισπανόφωνο στίχο. Τι είναι αυτό που σε οδήγησε σε αυτή την επιλογή;
Γ.Χ.: Είναι αλήθεια. Υπάρχει μια επικράτηση της αγγλοσαξονικής κουλτούρας που είναι λογικό από εμπορικής άποψης, όμως εγώ αγαπώ εξίσου (και φορές βρίσκω ότι προσφέρονται περισσότερο για ένα μελωδικό τραγούδι), τα ιταλικά, τα ισπανικά ή τα γαλλικά, ακόμα και τα πορτογαλικά. Οι λατινογενείς γώσσες είναι λίγο παραμελημένες τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα κι είναι κρίμα γιατί έχουν σπουδαία μουσική σκηνή. Αυτό που εμένα με βοήθησε και καθόρισε όλη τη δουλειά ήταν ο από μεριάς μου καλός χειρισμός της γλώσσας και τα ταξίδια μου. Δεν θα μπορούσα να φτιάξω έναν ολόκληρο δίσκο με τραγούδια σε μια γλώσσα που δεν είναι μέσα στην καθημερινότητα μου,δε "σκέφτομαι" σ' αυτή, δεν μπορώ να κάνω χιούμορ σ' αυτή τη γλώσσα. Αν το έκανα, θα είχα την αίσθηση ότι κοροιδεύω και προσπαθώ να ξεγελάσω πρώτα εμένα κι ύστερα τους γύρω μου.

Flâneur*. Ένας περιπλανώμενος, ένας διαβάτης, ένας περιηγητής, ένας σουλατσαδόρος. Στην πράξη, ένας καταγραφέας εικόνων και στιγμών.  Είσαι εσύ ο ίδιος ο  Flâneur* του δίσκου σου;
Γ.Χ.: Η πορεία ενός flaneur που έχει άπλετο χρόνο να ξοδέψει τριγυρνώντας χωρίς σαφή (φαινομενικά) προορισμό, ταυτίζεται πολύ καλά και με τη ζωή μου και με την ιστορία αυτού του δίσκου. Ο δίσκος είναι απλώς το αποτέλεσμα.

Λες στο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου (μετάφραση): «Κόβω βόλτες κάτω από τη μύτη σας / όλες τις μέρες του χρόνου / κυρίες και κύριοι ...είμαι η ευτυχία!»  Περπατώ στο δρόμο και βλέπω πρόσωπα σκυφτά, φιγούρες βιαστικές και βλέμματα άδεια. Βλέπω κόσμο να περπατά και μου δίνει την αίσθηση πως δε βλέπει γύρω του, δε νιώθει, είναι σα να μη ζει, παρά μόνο κινείται και αναπνέει. Πόσο εύκολα βρίσκεις Flâneur*(s) σήμερα στις πόλεις;
Γ.Χ.: Δε νομίζω να υπάρχουν πολλοί πια. Το σύστημα δε θέλει σουλατσαδόρους, αισθητιστές. Χρειάζεται καριερίστες, τεχνοκράτες και πληρωμένους δούλους με πολύ σαφή προορισμό και στόχο. Ελπίζω ότι πάντα κάποιοι ξεφεύγουν.

Ακούγοντας τραγούδια από το δίσκο, έχω την αίσθηση πως έχουν, και θέλουν να μεταδώσουν το ρομαντισμό μιας άλλης εποχής. Χρησιμοποιείς, λόγου χάρη, κιθάρα, πιάνο και ακουστικά όργανα και φυσικούς ήχους. Και είναι φυσικά και οι συνθέσεις και οι στίχοι. Συμφωνείς με τη δική μου γνώμη; Πως θα περιέγραφες εσύ ο ίδιος τα τραγούδια σου;
Γ.Χ.: Είναι θα έλεγα ιστορίες της πόλης με ακουστικό ήχο. Τόσο απλό.

Το Flâneur* παρουσιάστηκε πρόσφατα στον Ιανό, στην Αθήνα. Ο κόσμος πως ανταποκρίθηκε στα ακούσματα που παρουσίασες;
Γ.Χ.: Στον Ιανό απευθυνθήκαμε περισσότερο σε δημοσιογράφους και μουσικούς. Εκεί όπου τα τραγούδια ακούγονται πιο σωστά θα έλεγα είναι τα βράδια, στις ζωντανές εμφανίσεις μας. Εκεί ο κόσμος αν θες δεν είναι τόσο υποψιασμένος. Ακούει λοιπόν τις μεταφρασμένες ιστορίες των τραγουδιών που παρεμβάλλω ανάμεσα και έχω την αίσθηση ότι τις απολαβάνει, μαζί και τα τραγούδια τα οποία έτσι αντιλαμβάνεται καλύτερα.

Ο δίσκος ήδη κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Που μπορεί να τον αναζητήσει κάποιος;
Γ.Χ.: Ο δίσκος διανέμεται σε όλα τα μεγάλα δισκοπωλεία, αλλά και στο ίντερνετ: http://ankhmusic.bandcamp.com/album/giorgis-flaneur. Χάρηκα, γιατί καταφέραμε να κυκλοφορήσει σε μια πολύ προσιτή τιμή, των 10 έως 11 ευρώ.

Ένα από τα τραγούδια σου, στο δίσκο σου είναι το «Aφελές τραγούδι» (Canción naif). Είναι ηχογραφημένο αποκλειστικά με παιδικά μουσικά όργανα. Όλοι κρύβουμε ένα παιδί μέσα μας. Γιατί στους περισσότερους φοβάται να βγει;
Γ.Χ.: Ο καθένας θα έχει τους λόγους του. Εγώ φροντίζω να το αγαπώ αυτό το παιδί και προσπαθώ να ακούω κάθε φορά τί έχει να μου πει.
 
 
 
Από τον ίδιο δίσκο ξεχώρισα γρήγορα το «Silencio». Είναι το πιο χαμηλόφωνο και ατμοσφαιρικό κομμάτι του Flâneur*. Κι αυτό γιατί, ήταν αυτό που ήθελα να ακούσω. Πόσο εύκολο και πόσο αναγκαίο είναι για έναν καλλιτέχνη να ταυτίσει τη μουσική του έκφραση με την επιθυμία των ακροατών του; Με απλά λόγια, να δώσει στο κοινό αυτό που έχει ανάγκη να ακούσει και να είναι ταυτόχρονα και αυτό που θέλει ο ίδιος να εκφράσει;
Γ.Χ.: Στη δική μου περίπτωση, κάνω ακριβως αυτό που έχω στο μυαλό και την καρδιά  μου και κατόπιν σκέφτομαι το πόσο θα αρέσει ή όχι στο κοινό. Η κάθε μουσική όσο περίεργη και στριφνή κι αν είναι, πάντα θα βρίσκει τους αποδέκτες της, πολλούς ή λίγους.Είναι σαν τους ανθρώπους που πιστεύουν οτι είναι άσχημοι και δεν γυρίζει να τους κοιτάξει κανείς κι όμως, υπάρχει πάντα κάπου σ' αυτόν τον κόσμο κάποιος άλλος που τους βρίσκει ελκυστικούς.

Αθήνα - Βαρκελώνη.  Δύο τόποι ξεχωριστοί, δύο διαφορετικές κουλτούρες. Ζεις κι εσύ ο ίδιος ανάμεσα στις δύο πόλεις και όχι μόνο. Γράφεις για το τραγούδι σου «La mitad»: «Ο άνθρωπος που μοιράζει τη ζωή, τη σκέψη, το χρόνο και τις επιθυμίες του ανάμεσα σε δύο τόπους, είναι σα να βρίσκεται σε ένα διαρκές δίλημμα. Σε όλα τα πράγματα του ανήκει μόνο «το μισό». Το μέλλον του είναι προδιαγεγραμμένο: αργά ή γρήγορα θα πρέπει να επιστρέψει «στην άλλη πλευρά»». Τι γίνεται όμως όταν ο άνθρωπος αυτός είναι ένας καλλιτέχνης και ειδικά ένας μουσικός;
Γ.Χ.: Ακριβώς το ίδιο με μία και μοναδική διαφορά : ο καλλιτέχνης ίσως να βρίσκει γοητευτική αυτή τη διαδικασία γιατί είναι από τη φύση του ένας συλλέκτης εμπειριών.Το άν μετά θα τις μετουσιώσει σε τραγούδια, λέξεις ή εικόνες είναι δικό του θέμα...

Ο δίσκος κυκλοφορεί στην Ελλάδα, θα κυκλοφορήσει στην Ισπανία και λίγο αργότερα και στην Αργεντινή. Μπορεί να βρει κανείς ομοιότητες ανάμεσα στις τρεις χώρες. Εκείνο που σίγουρα βλέπει με μία γρήγορη ματιά, είναι τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που υπήρξαν ή υπάρχουν. Το αύριο σε φοβίζει;
Γ.Χ.: Ανήκω σε μία γενιά στην οποία οι γονείς μας -  η περίφημη γενιά του Πολυτεχνείου -  γαλούχησαν με πολλά ψέμματα, μας έπεισαν ότι η ζωή μας θα πρέπει να διαμορφωθεί όπως και η δική τους για να είμαστε επιτυχημένοι κι ευτυχισμένοι (αυτά τα δύο πάντα τα ταύτιζαν - κακώς, κατά την ταπεινή μου γνώμη). Τώρα που αποδείχτηκε περίτρανα οτι όλα αυτά ήταν μια σαπουνόφουσκα, προσωπικά νιώθω λιγότερο φόβο. Δεν φοβάμαι την πραγματικότητα, φοβάμαι τον στρουθοκαμηλισμό.

Κατάγεσαι από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Πως είδες την πρόσφατη εξέγερση των Αιγυπτίων;
Γ.Χ.: Ήταν φυσικό επόμενο μιας κατάστασης που έβραζε εδώ και δεκαετίες. Ελπίζω να οδηγήσει σε κάτι πολύ καλύτερο.

Είσαι απόφοιτος της δραματικής σχολής. Έχεις γράψει και μουσική για θέατρο. Αν το δούμε αντίστροφα, το θέατρο  ως γνώση, ως βίωμα και ως εμπειρία, επηρεάζει τη μουσική που γράφεις έξω από αυτό;
Γ.Χ.: Τη μουσική μου δε θα τό λεγα τόσο, όσο τη σκηνική μου συμπεριφορά στις ζωντανές εμφανίσεις. Το θέατρο με δίδαξε πάνω απ όλα το σκηνικό ήθος που οφείλει να χει κάποιος με το προνόμιο να ανεβαίνει στη σκηνή και τη μαγική δυνατότητα που του παρέχει αυτός ο χώρος να μεταφέρει σαν τα φυλαχτά που είχαν οι γιαγιάδες μας, ψήγματα πολιτισμού, ποίησης, μαγείας. Δεν αρκεί μια "δήθεν χύμα άνεση".

Πως βλέπεις τη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή; Μπορεί το μουσικόφιλο κοινό της Ελλάδας να επενδύσει πάνω της σήμερα και για τα επόμενα χρόνια;
Γ.Χ.: Η μόνη "επένδυση" που θα μπορούσε να κάνει είναι όταν του αρέσει κάτι, να προσπαθεί να αγοράζει αυτή τη μουσική, εστω και μ' ένα μικρό αντίτιμο. Θα βοηθήσει έτσι τις μπάντες να προχωρήσουν, ειδικά τώρα που οι εταιρίες έπαψαν να είναι παντοδύναμες και να μας επιβάλλονται.

Αν σου έλεγα να σκεφτείς μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα και να μου πεις ένα αγαπημένο σου τραγούδι, ποιο είναι το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό;
Γ.Χ.: "Ζητάτε να σας πω, τον πρώτο μου σκοπό, τα περασμένα μου γινάτια"...(του Αττίκ)

Πότε θα έχω την ευκαιρία, εδώ στην Αθήνα και στην Ελλάδα γενικά να ακούσω το Flâneur*, και όχι μόνο, ζωντανά;
Γ.Χ.: Θα ακολουθήσουν πολλές ζωντανές εμφανίσεις στην Αθήνα και στην Ελλάδα αλλά και στην Ισπανία και τη Γαλλία μέσα στο καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Θα εχω να διανύσω πολλά χιλιόμετρα ...

Θα τραγουδούσες για τον κόσμο στο δρόμο; Θα έπαιζες με τη μπάντα σου, τα τραγούδια σου στην οδό Raval της Βαρκελώνης;
Γ.Χ.: Στη γειτονιά του Ραβάλ απαγορεύεται να παίξεις στο δρόμο αν δεν πάρεις άδεια. Ομως θα παίξουμε σε μουσικές σκηνές που βρίσκονται σ' αυτή την αγαπημένη μου γειτονιά.

Αν σου έλεγα να κάνεις εσύ την τελευταία ερώτηση στον καλλιτέχνη Γιώργη Χριστοδούλου και να δώσεις και την απάντηση, ποιες θα ήταν αυτές;
Ποιό είναι  ένα απο τα πολύ σημαντικά "κρυμμένα" συστατικά του νέου άλμπουμ;
Γ.Χ.: Πρώτα από όλα οι σπουδαίοι μουσικοί που με συνοδεύουν (και στις εμφανίσεις) αλλά και οι φίλοι-καλεσμένοι μουσικοί, όπως ο Κοντραφούρης, ο Βαβάτσικας, ο Πολυζωγόπουλος,ο Marc Melia και πολλοί άλλοι.Ο ηχολήπτης Νίκος Παπαδόπουλος που ξενύχτησε και δούλεψε με πολύ μεράκι για μια εξαιρετικά διαυγή ηχογράφηση, ο Alberto Perezsan όπου δουλέψαμε στο στούντιο του στη Βαρκελώνη και ο Peter Mew, που έδωσε στο Λονδίνο το τελικό "γυαλισμα" στον ήχο μας.
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Ο Έρωτας είναι ο θάνατος.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.