120 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.09.2019
Ορφέας | Main Feed
Γιώργος Τζαγάκης

«Ο Δημήτρης Αρναούτης είναι ένας νέος, ανήσυχος άνθρωπος, που γράφει τραγούδια...» αυτή ήταν η φράση με την οποία συστήθηκε στην πρώτη του δισκογραφική δουλειά περίπου δυόμισι χρόνια πριν.Στη δεύτερή του δισκογραφική δουλειά που κυκλοφόρησε πρόσφατα- «Τα όνειρα δεν ξυπνάνε» - κάνει ένα σημαντικό βήμα αναλαμβάνοντας ο ίδιος τη συνολική επιμέλεια της παραγωγής υπογράφοντας τους στίχους, τη μουσική και την ενορχήστρωση.Στη συνέντευξη που παραχώρησε στον «Ορφέα» δε μέτρησε τα λόγια του,παρά μίλησε με αυθορμητισμό και ειλικρίνεια για τις πηγές της έμπνευσής του,για τους ήχους που τον συγκινούν,για τη νέα του δισκογραφική δουλειά ...

Ασχολείσαι με τη διδασκαλία κιθάρας σε ωδεία και σε ιδιαίτερα μαθήματα... Από την επαφή σου με νεότερους απο εσένα ανθρώπους, βλέπεις να υπάρχει ενδιαφέρον για τη μουσική στις μέρες μας;
Δημήτρης Αρναούτης: Υπάρχει σίγουρα. Οι μουσικές κατευθύνσεις που ελκύουν τους νέους είναι κατά κύριο λόγο «σκληρές», δηλαδή heavy metal, άντε και λίγο new punk, ή σπανιότερα το «έντεχνο» τραγούδι της δεκαετίας του ‘90. Πάντως νομίζω πως δεν μπορώ να επέμβω και πολύ στη διαμόρφωση των ακουσμάτων τους, γιατί όταν πάνε σπίτι ακούν και βλέπουν ‘’Mad tv’’, και οι πιο πολλοί γονείς δεν έχουν μουσική καλλιέργεια για να τη μεταδώσουν, κι όταν μετά πάνε σχολείο ανταλλάζουν όλα τα νέα ringtones, ενώ δεν υπάρχει μουσική εκπαίδευση στην Ελλάδα. Έτσι το ενδιαφέρον για καλή μουσική είναι θανάσιμα περιορισμένο.

 



Ποιά είναι η διαδικασία-στιγμιαία έμπνευση ή συστηματική αφοσίωση και δουλειά για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο-που σε οδηγεί συνήθως στο να γράψεις κάποιους στίχους ή κάποια μελωδία;
Δ.Α.: Βασικά έμπνευση. Γι’ αυτό και ανησυχώ πιο πολύ. Το τραγούδι πρέπει να βασίζεται σε μία ιδέα για να έχει σώμα να περπατήσει. Το στάδιο της δουλειάς έρχεται μετά, αφού υπάρχει το τραγούδι, και είναι σε επίπεδο ενορχηστρώσεων, εισαγωγών, ενός γενικότερα σουλουπώματος του όλου πράγματος. Δεν είμαι απ’ αυτούς που δουλεύουν πολύ και τραβάνε το τραγούδι απ’ τα μαλλιά, για να βγει στο τέλος, στην καλύτερη περίπτωση, κάτι εντυπωσιακό και μόνο.

Συνήθως προηγούνται οι στίχοι ή η μουσική όταν προσπαθείς να δημιουργήσεις ένα τραγούδι;
Δ.Α.: Κατ’ αρχήν ποτέ δεν προσπαθώ να φτιάξω ένα τραγούδι, το τραγούδι υπάρχει από πριν αόρατο στη φύση κι ο δικός μας ρόλος είναι να το ανακαλύπτουμε και να το τραγουδάμε για πρώτη φορά στους άλλους. Για να γίνει αυτό θέλω ν’ ακούω μέσα μου δύο πράγματα: λέξεις και ρυθμό. Συνήθως τα ακούω παράλληλα.

Η δεύτερή σου δισκογραφική δουλειά «Τα όνειρα δεν ξυπνάνε» διαφοροποιείται ριζικά σε σχέση με την πρώτη όσον αφορά τη διαχείριση του υλικού. Σε αντιδιαστολή με τη συνεργασία σου με το Μανώλη Φάμελλο στο πρώτο σου άλμπουμ στο οποίο εκείνος είχε την επιμέλεια της παραγωγής, σ’ αυτό το δίσκο αναλαμβάνεις ο ίδιος τη συνολική επιμέλεια της παραγωγής υπογράφοντας τους στίχους, τη μουσική και την ενορχήστρωση. Είναι η ανάγκη σου να κάνεις πιο σαφές το προσωπικό σου στίγμα στην ελληνική δισκογραφία που σε οδήγησε σε αυτό;
Δ.Α.: Ριζικά δεν θα το ‘λεγα, αλλά διαφοροποιείται. Η κύρια ανάγκη είναι να κάνω έναν δίσκο που θα ‘θελα να ‘χει κάνει κάποιος άλλος ή κάποιοι άλλοι, και θα ‘ναι ακροάσιμος κι ενδιαφέρον. Αν ήμουν ικανοποιημένος απ’ τις πιο πολλές σημερινές δουλειές σ’ αυτό το επίπεδο μάλλον δεν θα ‘κανα δίσκους, θα απέφευγα τον κόπο και θα απολάμβανα περισσότερο την ακρόαση γιατί δε θα ΄ξερα τα μυστικά του. Ήμουν πάντα και θέλω να παραμείνω ακροατής κυρίως.

 

Οι στίχοι σου συχνά έχουν ύφος σκωπτικό και καταγγελτικό για πτυχές της σύγχρονης Ελλάδας,για κοινωνικές καταστάσεις και ανθρώπινες συμπεριφορές... Τι σε απογοητεύει και τι σε κάνει να ελπίζεις για το μέλλον του τόπου μας;
Δ.Α.: Τι να πρωτοπεί κανείς…Εκτός απ’ τα αμέτρητα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα που είναι αδύνατο καν να τα αναφέρω, κυρίως με απογοητεύουν οι άνθρωποι, και τελευταία κάτι χειρότερο: έχουν σταματήσει καν να με γοητεύουν έτσι ώστε να μ’ απογοητεύσουν μετά. Αυτό οφείλεται στην βαθιά εθνική αδιαφορία και στον απόλυτο φόβο που έχει κατακλύσει όλους μας για να ανοιχτούμε και να γίνουμε οι ίδιοι πρώτα γοητευτικοί. Η σειρά της ελπίδας τώρα; Εεεεεεεε, μια στιγμη…..εε…. Βασικά έχω μια ελπίδα για επανάσταση, δηλαδή μία δεύτερη ανάσταση. Αλλά αφού κατά το εμβατήριο «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», τότε πώς θ’ αναστηθεί; Ελπίζω λοιπόν σ’ έναν σύντομο θάνατο...

Έχω την εντύπωση ότι στα περισσότερα τραγούδια ο λόγος σου είναι τόσο χειμμαρώδης που υποσκελίζει τη μουσική. Ο αυθορμητισμός και η ειλικρίνεια των στίχων σε παρασύρει;

Δ.Α.: Δεν συμφωνώ ότι υποσκελίζεται η μουσική, αν συμφωνούσα δεν θα το ‘κανα έτσι. Ούτε παρασύρομαι απ’ τον λόγο. Ούτε είναι αυθόρμητος, είναι πολύ οργανωμένος, εκεί διαφέρει η τέχνη απ’ τη ζωή. Χειμαρρώδης, κατά περιπτώσεις ίσως, αλλά, στα τραγούδια που σκέφτομαι πως ισχύει αυτό το ίδιο κάνει κι η μουσική…Είμαι ξέρετε πολύ περήφανος για τον δίσκο αυτό! Αλλιώς δεν θα ήμουν απόλυτα απογοητευμένος απ’ την ραδιοφωνική, κι όχι μόνο, παταγώδη αποτυχία του από τότε που κυκλοφόρησε.

 



Ανιχνεύω πίσω απο τις σκληρές ροκ ενορχηστρώσεις σου και άλλες ηχητικές τάσεις. Ποιοι άλλοι ήχοι πέρα απο τη ροκ μουσική σε συγκινούν;
Δ.Α.: Για να μην μακρηγορήσω κι εδώ, όλοι οι ήχοι, με μία μικρή προτίμηση στα πνευστά, γενικά στα φυσικά (κλασσικά) όργανα. Από «είδη» μουσικά, με συγκινεί κυρίως η λόγια γραφή του 20ου αιώνα. Στα «είδη» που φλερτάρω μες στο δίσκο, το κάνω μάλλον με μία περιπαικτική προσέγγιση, κι έχουν λειτουργικό ρόλο τόσο στα κομμάτια καθαυτά όσο και στη δομή του δίσκου. Σκληρές ροκ ενορχηστρώσεις υπάρχουν μόνο σε τρία τραγούδια, ας μην το λέμε αυτό πια.

Ποια είναι η σχέση σου με τις ζωντανές εμφανίσεις; Επιδιώκεις να επικοινωνείς τα τραγούδια σου με την επαφή σου με το κοινό;
Δ.Α.: Εδώ θα υπάρξω πάλι γκρινιάρης, λέγοντας πως για να γίνουν live θέλει τρία πράγματα που δεν διαθέτω : χρήματα, manager και γνωριμίες. Σαφώς και θέλω να τα παίζω, έχω μάλιστα και μια πολύ καλή τετραμελή ροκ μπάντα, αλλά χωρίς τα προηγούμενα, είμαι καταδικασμένος να παίζω σε άγνωστους, μικρούς χώρους με μηδαμινή διαφήμιση, σε τριάντα γνωστούς μου. Ελπίζω στα δύο live στον «Πυρήνα», στις 8 και 15 Απρίλη να μην συμβεί πάλι αυτό. Αν κλείσω και κάτι τον Μάρτη θα ενημερώσω.

Φωτογραφίες: Μενέλαος Λιόντος

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Χτύπος γλυκόλαλης καμπάνας, μια πασχαλιά που κουβαλά μαζί της και το αεράκι του Επιτάφιου είναι για τους Έλληνες ο Πάριος. Μια ηχώ από τις γυναίκες που αγάπησε. Ένα φωτόδεντρο στην αυλή του ελληνικού τραγουδιού. Δεν είναι τυχαίο πως από πολύ νωρίς ο Καζαντζίδης μου είχε εμπιστευτεί ότι αυτόν θαύμαζε περισσότερο από τη γενιά του. Δεν είναι τυχαίο ότι Φλέρυ Νταντωνάκη, η μεγαλύτερα για μένα Ελληνίδα τραγουδίστρια, τρελαινόταν με τον Πάριο
Γιώργος Λιάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/9/1970 Πέθανε στο Λονδίνο ο αμερικανός κιθαρίστας Τζίμυ Χέντριξ (Τζέιμς Μάρσαλ Χέντριξ), πιθανότατα από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών.
19/9/1949 Έφυγε από τη ζωή ο συνθέτης κλασικής μουσικής Νίκος Σκαλκώτας
19/9/1969 Γεννήθηκε ο τραγουδοποιός Αλκίνοος Ιωαννίδης