128 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.04.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Εύη Αργυρίου

Μαρία Παπαγεωργίου, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης: Το Μετρό μας ταίριαξε

Εύη Αργυρίου

Η Μαρία Παπαγεωργίου και ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης συνεχίζουν τις παραστάσεις τους στην σκηνή του Μετρό. Μιλάνε για την εμπειρία τους σε ένα τόσο μεγάλο και σημαντικό χώρο, την παράσταση και τα σχέδια τους.

Υπάρχουν αλλαγές στον κύκλο των τεσσάρων παραστάσεων σας από εκείνες που έγιναν τον Δεκέμβρη;
Μαρία Παπαγεωργίου: Έχουν υπάρξει κάποιες αλλαγές, μικρές αλλά ουσιαστικές. Έχουμε βγάλει κάποια τραγούδια που τα λέμε πολύ καιρό και έχουμε βάλει δυο-τρία καινούργια. Μπορεί να έχει αλλάξει η ροή του προγράμματος αλλά ο κορμός παραμένει ίδιος.

Το ύφος του δίσκου σας καθορίζει και το ύφος της παράστασης ή λειτουργεί συμπληρωματικά;
Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης: Το ύφος του δίσκου καθορίστηκε από το ύφος το δικό μας  που σχηματίστηκε από την αρχή που βρεθήκαμε. Υπήρχε και στις ενορχηστρώσεις που κάναμε στα live, στις διασκευές και στο πως παίζαμε τα τραγούδια μας στον Πυρήνα  πριν βγει ο δίσκος. Οπότε όλο αυτό το πράγμα έχει γίνει, νομίζω, ένα καλό χαρμάνι. Επηρεάσαμε το ύφος του δίσκου από τα live και με την σειρά του το live επηρεάστηκε από κάποια καινούργια πράγματα που βάλαμε στον δίσκο.
Μ.Π.Η δομή είναι ίδια στο δίσκο και στα live. Την ενορχήστρωση την έχουμε αναλάβει μαζί με τον Αλέξανδρο οπότε δεν υπάρχει μεγάλη απόκλιση στις διασκευές και τα κομμάτια του δίσκου.
Α.Ε.: Γενικά προσπαθούμε να κρατάμε ένα ύφος το οποίο είναι ούτως ή άλλως κοντά στο δίσκο από την στιγμή που τον έχουμε δημιουργήσει μαζί.

Πως εισέπραξε το κοινό τις παραστάσεις σας σε έναν χώρο σαν το «Μετρό» για πρώτη φορά;
Μ.Π.: Επειδή είχα συνηθίσει να παίζω στον Πυρήνα, έναν χώρο μικρό που έβλεπες τον κόσμο και ήσουνα μαζί του ένα, φοβήθηκα πως όταν πάμε στο Μετρό θα απομακρυνθούμε. Θα δημιουργούταν  ένα τείχος ανάμεσα σε εμάς που είμαστε σε μια ψηλή πια σκηνή και στον κόσμο που είναι από κάτω. Τελικά ήταν πάρα πολύ ωραία η ανταπόκριση του κόσμου. Συμμετείχε και ήταν πολύ θερμός και τα δυο βράδια.
Α.Ε.: Νομίζω ότι μας ταίριαξε το Μετρό. Βγάλαμε ό, τι καλύτερο είχαμε στην σκηνή και στην επαφή μας με τον κόσμο. Ειδικά τις δυο πρώτες Δευτέρες που ήταν και η άμεση μετάβαση από μια μικρή σκηνή σε μια μεγάλη. Βγήκε πολύ όμορφα όλο αυτό. Έχοντας κιόλας και έναν μικρό πυρήνα  ανθρώπων που μας ακολουθεί σχεδόν 3 χρόνια τώρα, νομίζω ότι και αυτοί είχαν την ανάγκη να μας δουν σε κάτι διαφορετικό.

Το φοβηθήκατε ή ήταν καιρός να γίνει κάτι τέτοιο;
Μ.Π.: Εγώ παραδόξως δεν το φοβήθηκα. Συνήθως όταν κάνω ένα βήμα το κάνω με αρκετές φοβίες και ανασφάλειες. Θεώρησα ότι ήρθε η στιγμή να το κάνουμε. Δεθήκαμε με τον χώρο πολύ γρήγορα. Στις πρόβες από πολύ νωρίς νιώσαμε οικεία στην σκηνή. Οπότε δεν μπήκαμε στην διαδικασία να σκεφτούμε αν θα έρθει κόσμος ή  όχι. Νιώσαμε ωραία εμείς με αυτό που κάναμε.
Α.Ε.: Εγώ δεν είχα καλλιτεχνικό άγχος.  Το να βρίσκεσαι, όμως,  ξαφνικά σε ένα χώρο 300 ατόμων που αφενός κανείς δεν απαιτεί από μας να τον γεμίσουμε αλλά  αφετέρου πρέπει να φαίνεται αξιοπρεπώς, είναι κάτι που με αγχώνει.
Μ.Π.: Δηλαδή όχι με την έννοια της πετυχημένης παράστασης. Επειδή, όμως, βρισκόμαστε σε ένα τόσο μεγάλο χώρο θα είναι λίγο αμήχανα,  αν δεν υπάρχει πολύς κόσμος από κάτω.

Πως πετυχαίνεται η συνοχή μιας παράστασης μέσα από τόσα διαφορετικά είδη τραγουδιού;
Μ.Π.: Τα διαφορετικά είδη προκύπτουν επειδή είμαστε πολύ διαφορετικοί με τον Αλέξανδρο. Έχουμε μια γκάμα κοινή που έχει διάφορα είδη. Όταν επιλέγουμε, λοιπόν, να κάνουμε μια παράσταση μαζί δεν επιλέγουμε να της δώσουμε ένα συγκεκριμένο ύφος αλλά μια συγκεκριμένη ταυτότητα. Επιλέγουμε κομμάτια που μας αρέσουν και τα φιλτράρουμε μέσα από την δική μας ματιά ώστε να ταιριάξουν στην ταυτότητα της παράστασης.
Α.Ε.: Ουσιαστικά δηλαδή δεν παίζουμε πολλά είδη. Αλλάζοντας ένα κομμάτι στο ύφος μας, το κάνουμε άλλο είδος.

Στο μέλλον τι θα δούμε επί σκηνής;
Μ.Π.: Δεν έχουμε αποφασίσει τι θα κάνουμε στην πορεία. Θέλουμε σίγουρα να συνεχίσουμε και οι δυο μαζί αλλά θέλουμε να κάνουμε και πράγματα ανεξάρτητοι. Και ο Αλέξανδρος θέλει να κάνει μια δική του δουλειά και εγώ μια δική μου αλλά δεν ξέρω πως θα επηρεάσουν τις παραστάσεις όλα αυτά. Ακόμη, δεν έχουμε παρουσιάσει πολύ τον δίσκο. Θέλουμε να κινηθούμε και στην επαρχία και αν μας δοθεί η ευκαιρία να παίξουμε πάλι στην Αθήνα.
Α.Ε.: Μακάρι το μέλλον να είναι γεμάτο από συναυλίες σε μικρούς χώρους σε όλη την Ελλάδα. Το σίγουρο είναι ότι θα προσπαθούμε να είμαστε όσο καλύτεροι γίνεται και να περνάμε όλα τα τραγούδια που μας αρέσουν από τα δικά μας φίλτρα.

 

 

 

 

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Θα ’ρθει η μέρα που η νέα φτώχεια θα εκδικηθεί πολύ σκληρά τους άθλιους τραπεζίτες. Για τη μέρα αυτή τραγουδώ πάντα.
Μανώλης Μητσιάς

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS