122 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.09.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Εύη Αργυρίου

Νατάσσα Μποφίλιου: Δε φθηναίνεις αν δεν είσαι φθηνός

Εύη Αργυρίου

Μετά την καλοκαιρινή της συναυλία στην Τεχνόπολη, η Νατάσσα Μποφίλιου επιστρέφει και πάλι στην Αθήνα. Με αφορμή τις παραστάσεις της στην μουσική σκηνή «Μετρό» μας μιλάει για την πορεία της, τις επιλογές της και την εποχή με την ειλικρίνεια που την χαρακτηρίζει.

Επιστροφή στο Μετρό συνεχίζοντας με «Εισιτήρια Διπλά». Τι διαφορά θα έχει η φετινή παράσταση από την περσινή τη στιγμή που δεν έχεις καινούργια δισκογραφική δουλειά;
Νατάσσα Μποφίλιου: Είναι μια καινούργια παράσταση. Έχουμε κρατήσει το δικό μας ρεπερτόριο, γιατί γι’ αυτό έρχεται ο κόσμος, αλλά ενορχηστρωτικά είναι ιδωμένο με μια διαφορετική ματιά. Έχουμε βάλει και τραγούδια από την δισκογραφία μας που δεν τα λέμε συχνά. Επίσης όλες οι διασκευές που έχουμε επιλέξει είναι τραγούδια που δεν είναι αναμενόμενα και δεν τα έχουμε ξανά πει. Είναι άλλο το ύφος της φετινής παράστασης.

Έχεις καταφέρει μια πορεία που συνήθως κατακτιέται σε μεγαλύτερη ηλικία. Έχεις αγχωθεί για το πώς θα συνεχίσεις από την στιγμή που έχεις πετύχει νωρίς τόσα πολλά;
Ν.Μ.: Οι καλλιτέχνες εξελίσσονται. Πάντα έχουν κάτι καινούργιο να δώσουν αν είναι ανοιχτοί καλλιτεχνικά.  Υπάρχουν πράγματα να πειραματιστούν και να δοκιμάσουν.  Ευτυχώς το φάσμα της μουσικής είναι τόσο μεγάλο και τόσο ευρύ που μπορείς να κάνεις συνέχεια κάτι που θα σε ανανεώνει. Απλά είχα και έχω την τύχη αυτό που κάνω να έχει ένα κοινό, έναν πυρήνα. Υπάρχουν, όμως, και καλλιτέχνες που σε πολύ μικρότερη ηλικία από την δική μου κατάφεραν να συνεργαστούν με μεγάλους καλλιτέχνες.

Σε σένα δεν έτυχε ή δεν το επέλεξες;
Ν.Μ.: Έχω δεχτεί προστάσεις από σημαντικούς δημιουργούς αλλά ήξερα μέσα μου πως δεν είναι ακόμα η ώρα. Ήθελα όταν συνεργαστώ με κάποιον σπουδαίο δημιουργό να είμαι πραγματικά σε θέση να ανταπεξέλθω ώστε να κερδίσω από αυτή την εμπειρία, γνώση. Συνεργάστηκα στα 27 μου με τον Σταύρο Ξαρχάκο και ότι μου είπε είχα την ωριμότητα να το μάθω. Αν το έκανα στα 22 δεν θα καταλάβαινα τίποτα από αυτό το πράγμα που μου συνέβαινε. Για μένα ήταν πιο σημαντικό να έχω πίσω μου παραστάσεις που θα τις είχα χτίσει μόνη μου ώστε να ξαναγίνω λευκό χαρτί και να αφήσω να γράψει αυτός ο άνθρωπος πάνω μου.  Αλλά για να ξαναγίνω λευκό χαρτί έπρεπε να ξέρω πότε είμαι γραμμένο και πότε όχι. Ήταν σπουδαία συγκυρία και ένιωσα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να γίνει.

Τώρα που έχουν υπάρξει κι άλλες συνεργασίες από την πλευρά σου και από την πλευρά του Γεράσιμου Ευαγγελάτου και  του Θέμη Καραμουρατίδη συνεχίζετε να ταυτίζεστε δημιουργικά σε όσα και στα ίδια σημεία που ταυτιζόσασταν στην αρχή της συνεργασίας σας;
Ν.Μ.
: Φέρνουμε καινούργια πράγματα στο τραπέζι. Είναι πολύ δημιουργικό να έρχονται και άλλες  οπτικές γωνίες. Τα πράγματα που γίνονται έξω από την δική μας συνεργασία μας ανανεώνουν και μας φέρνουν πιο κοντά. Ειδικά από την στιγμή που πετυχαίνουν, μπαίνουμε στην διαδικασία να θαυμάσουμε και να αγαπήσουμε ξανά και από την αρχή ο ένας τον άλλον. Ακόμα, όμως, και να σταματήσουμε να συνεργαζόμαστε, γιατί κάποια στιγμή θα νιώσουμε ότι πλέον δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο σαν τριάδα, θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί. Πάντα θα είμαι η τραγουδίστρια των παιδιών και για μένα πάντα ο Θέμης θα είναι ο μαέστρος μου και ο Γεράσιμος ο στιχουργός μου. Είναι το στίγμα τους αυτό και το δικό μου.

 


 

Γράφεις και συνθέτεις τραγούδια για προσωπική σου ευχαρίστηση. Αν δεν βρεις άλλους ανθρώπους να ταυτιστείς καλλιτεχνικά, θα μπεις στην διαδικασία να συστηθείς ως τραγουδοποιός;
Ν.Μ.
: Έχω σκοπό να το κάνω αυτό είτε βρω ανθρώπους να συμπορευθώ καλλιτεχνικά είτε όχι.  Είναι κάτι πολύ καινούργιο και πολύ διαφορετικό. Απλά θα το κάνω όταν θα είναι η στιγμή σωστή. Όταν θα ξέρω ότι θα είμαι σε θέση να στηρίξω μια τέτοια κίνηση. Είμαι ένας άνθρωπος πάρα πολύ αυθόρμητος και πολύ παρορμητικός  αλλά όταν έρθει η ώρα που θα πρέπει να είμαι επαγγελματίας, θα είμαι επαγγελματίας. Όταν έρθει η στιγμή να πάρω μια απόφαση δεν θα την πάρω παρορμητικά . Θα τον ικανοποιήσω τον αυθορμητισμό μου όταν θα έρθει η ώρα. Πιστεύω πολύ στο timing.

Στην αρχή της πορείας σου δεν συμβιβάστηκες και κέρδισες το στοίχημα. Είναι πιθανόν να συμβιβαστείς στην διάρκεια της, έστω και σε μερικά σημεία, έχοντας ως άλλοθι αυτή τη νίκη;
Ν.Μ.
: Νομίζω  ότι το θέμα του συμβιβασμού το αντιμετωπίζει ένας καλλιτέχνης στην αρχή της πορείας του. Όπως και να έχει ο συμβιβασμός δεν φέρνει επιτυχία. Όσοι αλλάζουν αυτό που είναι, έχουν αποτυχία. Όταν δίνεις ένα στίγμα καθαρό το οποίο δεν έχει να κάνει με το στυλ της μουσικής αλλά με την μουσική αισθητική, έχεις ένα κοινό. Όταν αλλάξεις αυτό το στίγμα το κοινό μπερδεύεται. Μπορεί ο καλλιτέχνης να κερδίσει περιστασιακά μεγαλύτερο κοινό αλλά αυτό δεν θα διαρκέσει πολύ. Θα διαρκέσει όσο ικανοποιεί το κοινό αυτό. Φυσικά μέσα στον χρόνο όλα αλλοιώνονται και φθείρονται. Ο καθένας, όμως, έχει έναν πυρήνα αρχών που δεν αγγίζεται από τον χρόνο. Δεν υπάρχει πότε περίπτωση να κάνω τραγούδια για τα λεφτά. Δεν ήταν ποτέ αυτό το κίνητρο μου. Στην αισθητική που επιβάλλω εγώ στην καρδιά μου δεν έκανα ούτε θα κάνω συμβιβασμό. Ο κανόνας μου είναι να κάνω αυτό που μου αρέσει. Ο κανόνας μου δεν είναι να είμαι έντεχνη. Όταν ξεκίνησα δεν ήξερα αν τα τραγούδια που θα πω θα αρέσουν στον κόσμο. Από την στιγμή που συμφωνούσαν με την δική μου αισθητική, τα έκανα. Γνωρίζοντας κιόλας ανθρώπους από τον χώρο βλέπω πως όσοι καλλιτέχνες κάνουν πράγματα για τα λεφτά, έκαναν πάντοτε πράγματα για τα λεφτά. Ένας καλλιτέχνης που τραγουδάει επειδή το νιώθει και το γουστάρει πάντα θα  τραγουδάει επειδή το νιώθει και το γουστάρει. Και αυτό δεν αλλοιώνεται ό, τι και να τραγουδήσει. Δεν φθηναίνεις αν δεν είσαι φθηνός.

Έχεις πια χτίσει την δική σου ταυτότητα. Θα προσπαθήσεις να την κρατήσεις στο πέρασμα του χρόνου ή να δημιουργήσεις μια δεύτερη συνέχεια της πρώτης;
Ν.Μ.
: Θέλω και μ’ αρέσει πολύ να αλλάζω πρόσωπα. Πάντα γεννάω άλλες περσόνες, με ανανεώνει αυτό το πράγμα. Όταν αλλάζεις τον εαυτό σου γυρνάς πάλι από την αρχή.  Έτσι δεν χάνεται και η λαχτάρα μου για αυτό που κάνω.

Πιστεύεις ότι το μισοάδειο ποτήρι της εποχής θα γεμίσει με νερό καθαρό;
Ν.Μ.: Δεν έχω καταλήξει αν αυτή η εποχή είναι καλή ή κακή. Θεωρώ ότι είναι μια αντικειμενική συνθήκη που βασίζεται στην επανάληψη της ιστορίας. Είναι πολύ γραφικό αυτό που λέω αλλά πολύ ουσιαστικό. Είναι μια συνθήκη που θα ερχόταν κάποια στιγμή. Το θέμα είναι πως θα φύγει και εκεί η δική μας στάση είναι αυτή που θα καθορίσει τα πράγματα. Αν την κατάσταση αυτή μπορέσουμε να την γυρίσουμε υπέρ μας, αλλάζοντας την γελοία νοοτροπία στην οποία είμαστε βουτηγμένοι θα είναι μια περίοδος που μας έκανε καλό. Αν  ξαναγίνουμε το ίδιο ή μείνουμε ως έχει θα είναι μια φρίκη που θα μας οδηγήσει σε μια μεγαλύτερη φρίκη.

Η συνεργασία σου με έναν μαέστρο και μάλιστα τον Σταύρο Ξαρχάκο έχει αλλάξει τον τρόπο που ορίζεις τον εαυτό σου στην σκηνή;
Ν.Μ.: Μου προσέφερε έναν μεγαλύτερο αυτοέλεγχο. Με πειθάρχησε. Στην αρχή είχα μεγάλη αγωνία για το αν θα μπορέσω να κάνω αυτό που θα μου ζητηθεί. Έχω μάθει να σωματοποιώ τον τρόπο έκφρασης μου. Ήταν μια συνήθεια που έπρεπε να αποβάλλω για να εξυπηρετήσω τον σκοπό που έπρεπε ο οποίος ήταν να είμαι ένα όργανο όπως το πιάνο. Είδα ότι αυτός ό αυτοέλεγχος λειτουργεί απόλυτα. Η παράσταση γίνεται καλύτερη με την δική μου σκηνική και ερμηνευτική πειθαρχία. Μου έβγαλε ένα άλλο πρόσωπο. Ότι έζησα εκεί ήταν μεγάλη γνώση για μένα. Έμαθα πάρα πολλά πράγματα από αυτόν τον άνθρωπο.

Τα τραγούδια σου μιλούν για την μοναξιά της εποχής. Πιστεύεις ότι μέσα από αυτά οι άνθρωποι την αντιμετωπίζουν ή την φοβούνται περισσότερο;
Ν.Μ.: Νομίζω ότι όταν ακούς ένα τραγούδι μοναξιάς καταλαβαίνεις πως υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που είναι μόνοι. Οπότε δεν νιώθεις μόνος σου πια. Πιστεύω ότι την αντιμετωπίζουν και δεν την μεγαλώνουν  περισσότερο.

Το τραγούδι από τι δεν μπορεί να σε λυτρώσει;
Ν.Μ.: Από τον εαυτό σου. Όχι μόνο το τραγούδι, η τέχνη γενικά. Πάντα σε βάζει στην συνθήκη να τον αντιμετωπίσεις και να προσπαθήσεις να τον ξεπεράσεις. Αυτό κάνει ένας καλλιτέχνης γι αυτό και φθείρεται τόσο πολύ. Σωματικά και ψυχικά. Αντιμετωπίζει κάθε μέρα στεγνά  και αδυσώπητα τους φόβους του και την ματαιοδοξία του. Ένας άνθρωπος που δεν εκτίθεται τόσο πολύ κάποιες φορές μπορεί να ησυχάζει μέσα του. Έχει την πολυτέλεια να μην κοιταχτεί μια μέρα στον καθρέφτη. Όταν, όμως, ένας άνθρωπος ανεβαίνει στην σκηνή και είναι εκτεθειμένος, αναγκαστικά φιλτράρει τον εαυτό του μέσα από τους άλλους. Είναι μια διαδικασία που γίνεται αυτόματα. Είναι εγωιστικό, υπερβολικά ματαιόδοξο και πολύ επώδυνο.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι.
Οδυσσέας Ελύτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/9/1971 Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Το Βήμα" το τελευταίο ποίημα του Γεωργίου Σεφέρη, τρεις ημέρες μετά το θάνατό του

ΤΥΧΑΙΑ TAGS