112 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
16.07.2019
Ορφέας | Main Feed
Τάσος Π. Καραντής

Έφηβος ήμουν, όταν πρωτοείδα την Ελένη Δήμου, το 1982, δίπλα στον Γιώργο Νταλάρα, στις θρυλικές συναυλίες του στον «ΟΡΦΕΑ» κι αμέσως μου έμεινε στ’ αυτιά μου η ζεστή, ερωτική κι εκφραστική φωνή της, καθώς κι η όμορφη παρουσία της. Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει, με πλατινένιους και χρυσούς δίσκους και, κυρίως, με ωραία τραγούδια, τα οποία, όπως κι η ίδια δηλώνει, είναι αυτά που την αντιπροσωπεύουν. Έκτοτε, για σχεδόν 30 χρόνια, υπάρχει, όπως όλοι οι πραγματικοί καλλιτέχνες, δημιουργικά στο τραγούδι μας με ζωντανές εμφανίσεις, αλλά και δισκογραφία.
Οι, ομολογουμένως, επιτυχημένες εμφανίσεις της στην «Αρχιτεκτονική» («Έχω φίλους»), αλλά και το νέο digital single της «Ο παλιός αγαπημένος μου εαυτός », σε μουσική του Ανδρέα Λάμπρου και στίχους της Ρεβέκκας Ρούσση, μου έδωσαν μια καλή αφορμή, να κάνω, τώρα, λίγο πριν τις γιορτές, μια μικρή κουβέντα με την Ελένη Δήμου, εφ’ όλης της ύλης, μα περιεκτικά κι ουσιαστικά.
Η Ελένη Δήμου, για να παίξω και λίγο με τους τίτλους, θυμάται τον “παλιό της εαυτό”, αλλά μιλά και για τους “σημερινούς της φίλους”.

Σπούδασες στο Εθνικό Ωδείο κι από 16 χρονών τραγουδάς επαγγελματικά. Τι σε ώθησε στην τέχνη της μουσικής;
Ελένη Δήμου: Το νανούρισμα της Μάνας μου όταν ήμουν μωρό! Το ραδιοφωνάκι αργότερα! Και γενικά η μεγάλη αγάπη που ανακάλυψα πως έχω για την μουσική!

Το 1ο Βραβείο που πήρες στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1981,αλλά και τον 3ο το 1980, ήταν αυτά που σου άνοιξαν την πόρτα στη δισκογραφία;
Ε.Δ.: Τα δύο βραβεία του Φεστιβάλ σαφώς και ήταν καθοριστικά για την αρχή μιας διαδρομής στη μουσική.

Εξ’ αρχής χαρακτηρίστηκες ως μια ερμηνεύτρια ευρείας γκάμας. Υπάρχει κάποιο είδος τραγουδιού που σε αντιπροσωπεύει περισσότερο;
Ε.Δ.: Με αντιπροσωπεύουν τα ωραία τραγούδια και πιο πολύ όταν είναι φτιαγμένα από ανθρώπους που επικοινωνώ μαζί τους.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 υπήρξαν συγκεκριμένες, δισκογραφικές δουλειές σου, που σε εκτόξευσαν στα ύψη: ο πολύ επιτυχημένος, δίσκος σου «Κατά βάθος αλεπού»(1986), σε μουσική του Λάκη Παπαδόπουλου και στίχους της Μαριανίνας Κριεζή, με το σουξέ «Πάρε πασά μου» και, το 1988, τα «Προσωπικά» κι η συνεργασία σου με το Γιάννη Σπανό, στον πιο εμπορικό δίσκο της καριέρας σου. Από ’κει και πέρα, έχεις συνεργαστεί δισκογραφικά με ένα ευρύ φάσμα συνθετών και με πολλούς σπουδαίους συναδέλφους σου σε ζωντανές εμφανίσεις σου. Θα στεκόσουν σε κάποιες απ’ όλες αυτές τις συνεργασίες σου ιδιαίτερα;
Ε.Δ.: Κάθε συνεργασία για μένα συνθέτει το πάζλ της επαγγελματικής μου ζωής. Αν σας μιλήσω για κάποιες σπουδαίες για μένα συνεργασίες, πιθανά να αδικήσω κάποιες άλλες και δεν το θέλω, γιατί όλες μα όλες οι συνεργασίες είναι δικές μου και μόνο με αγάπη έγιναν! Αλλά θέλω να σας διορθώσω αν μου το επιτρέπετε. Ο πιο εμπορικός δίσκος, από άποψη πωλήσεων, είναι οι “Αντιθέσεις”, ο διπλός , μετά το “Κατά βάθος Αλεπού” και το “Προσωπικά” είναι ο δίσκος που με καθιέρωσε σαν μια τραγουδίστρια που δεν υποστηρίζει μόνο τα ποπ και τα έθνικ τραγούδια αλλά και τα πολύ βαθιά ερωτικά τραγούδια.

Ο σύζυγός σου και γνωστός ηχολήπτης και παραγωγός Άκης Γκολφίδης τι ρόλο έχει παίξει στη ζωή και την καριέρα σου;
Ε.Δ.: Ο Άκης είναι η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου και ο άνθρωπος που ζώντας μαζί μου έχει κλείσει θέση στον παράδεισο!

Στο δίσκο σου «Πάθη» (1990), έχεις ψάλει βυζαντινούς ύμνους. Ήταν μόνο μια ερμηνευτική πρόκληση για σένα ή και μια, πώς να την πω, μεταφυσική και θρησκευτική ανάγκη;
Ε.Δ.: Ήταν ένα χρέος μου προς τον Θεό που υπάρχει μέσα μου και ένα δώρο προς την μητέρα μου. Ένοιωσα αγαλλίαση όταν αξιώθηκα να το κάνω.

Το 1998 παρουσίασες τη δουλειά «Η Ήπειρος της πεντατονίας». Ήταν ένα χρέος προς τη βορειοηπειρώτικη καταγωγή σου από την πλευρά του πατέρα σου;
Ε.Δ.:
Ήταν χρέος προς τη μουσική μας παράδοση πρώτα και μετά προς τον Πατέρα μου.

Αν η δεκαετία ’85 – ’95 θεωρείται η πιο επιτυχημένη σου, η επόμενη 15ετία, ως σήμερα, έχει χαρακτηριστεί ως αμήχανη. Αναφέρουν ότι κάπου έχασες το σημείο επαφής σου με το μεγάλο κοινό. Το νιώθεις κι εσύ έτσι;
Ε.Δ.: Καθόλου αμήχανη θα έλεγα. Ήμουν και θα είμαι πάντα ο εαυτός μου σε ότι κάνω. Καταθέτω αλήθειες και δεν τα πάω καλά με τους συμβιβασμούς! Δεν τα ξέρω όλα, ακόμα μαθαίνω, αλλά δεν μπορώ να κάνω αυτό που αποφασίζουν άλλοι για μένα. Εκείνο που θέλω είναι να νοιώθω καλά με αυτά που κάνω καλλιτεχνικά και ας απευθύνονται σε λίγους.



Το 2009 κυκλοφόρησε από τη LEGEND ένα τριπλό cd με 74 τραγούδια σου. Σχεδόν κοντεύεις να συμπληρώσεις 3 δεκαετίες στη δισκογραφία, με πολλούς δίσκους κι αρκετά τραγούδια – επιτυχίες. Αισθάνεσαι καλλιτεχνικά πλήρης;
Ε.Δ.
: Τα όνειρα δεν τελειώνουν! Θέλω να κάνω κάτι πολύ δύσκολο και μεγάλο και μετά να με ρωτήσετε ξανά αν είμαι πλήρης. Τότε μπορεί και να είμαι!!!

Η συγγραφική σου πλευρά, με το μυθιστόρημα «Όσα δεν είπαμε» (εκδ. Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ) πως προέκυψε;
Ε.Δ.: Δεν θέλω να περνάει ο χρόνος χωρίς να κάνω πράγματα ουσιαστικά! Μου αρέσει και να γράφω, και λέω να συνεχίσω τι λέτε και εσείς;

Κι ας έρθουμε στα τωρινά σου. Να πούμε για τις εμφανίσεις σου στην «Αρχιτεκτονική». Τι θα ακούσει και θα δει όποιος έρθει να τις παρακολουθήσει;
Ε.Δ.: Ένα ωραίο οπτικοακουστικό πρόγραμμα με τραγούδια αγαπημένα! Είμαστε μια παρέα φίλων όπως και ο τίτλος που έχουμε δώσει στις βραδιές που κάνουμε “Έχω φίλους”. Ο Τάσος με τις “Μασέλες” και ο συνθέτης Νίκος Τερζής έχουν γράψει το τραγούδι των μουσικών παραστάσεων που κάνουμε και είναι και κοντά μου, ο dj cobolloco έχει κάνει την επιλογή των τραγουδιών και την σκηνοθεσία! Eπίσης μαζί μας είναι ο συνθέτης από τους “Εκείνος και Εκείνος” Κώστας Λογοθετίδης, οι DF δύο νέοι ταλαντούχοι της ραπ – ρέγγε, ο Παναγιώτης Τσακαλάκος εξαιρετικός τραγουδιστής, η Ίρις και ο Κωνσταντίνος οι νεώτεροι. Αυτοί που έρχονται πάντως περνάνε καλά. Ελάτε και σεις να το διαπιστώσετε. Επίσης και ο χώρος είναι πολύ ζεστός και όμορφος.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το digital single σου, με το κομμάτι «Ο παλιός αγαπημένος μου εαυτός», σε μουσική του Ανδρέα Λάμπρου και σε στίχους της Ρεβέκκας Ρούσση. Πως προέκυψε αυτό το τραγούδι κι αυτή η συνεργασία; Είναι ο προάγγελος μιας νέας σου ολοκληρωμένης δισκογραφικής δουλειάς;
Ε.Δ.: Ο Ανδρέας και η Ρεβέκκα είναι δύο ταλαντούχα παιδιά και αποφασίσαμε να κάνουμε ένα τραγούδι παρέα που τα έσοδα θα διατεθούν στο ορφανοτροφείο “Μέλισσα” στην Θεσσαλονίκη. Όσο για την συνέχεια εγώ είμαι εδώ και τα παιδιά γράφουν.

Σ’ ευχαριστώ πολύ γι’ αυτήν την κουβέντα μας. Καλές γιορτές!
Ε.Δ.: Καλές γιορτές σε όλους! Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της Ελένης Δήμου

www.elenidimou.gr


Το φωτογραφικό υλικό προέρχεται από το official site της.
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Υπερτερεί συντριπτικώς ο πόλεμος.
Γιώργος Σεφέρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS