80 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.07.2019
Ορφέας | Main Feed
Δώρα Παπαδοπούλου

Γνήσιο τέκνο και γονέας παράλληλα της ηλεκτρονικής μουσικής στη γειτονιά μας, ο Μιχάλης Δέλτα. Αγάπησε από νωρίς τη μουσική και ακόμη πιο πολύ τον ηλεκτρονικό ήχο και αυτός φαίνεται πως τον αγκάλιασε το ίδιο. Ο καλλιτέχνης θα συμπράξει το προσεχές Σάββατο, 2 του Οκτώβρη με την Τάνια Τσανακλίδου σε μία συναυλία στην Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων, στην οποία ο Ορφέας είναι χορηγός επικοινωνίας. Με αφορμή τη συναυλία αυτή  μιλήσαμε μαζί του για τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες, την "ηλεκτρονική" του διαδρομή, το παρελθόν και το σήμερα, τη δίψα για ζωή και δημιουργία. Με έναν ωραίο τίτλο κλείσαμε την κουβέντα, με αυτό τον ωραίο τίτλο ξεκινά η συνέντευξη.

Αγαπητέ Μιχάλη Δέλτα καλώς ορίσατε στον Ορφέα. Συστάσεις ιδιαίτερες, δε χρειάζεστε. Ωστόσο, ας πάμε λίγο πίσω, στο ξεκίνημα. Τι σας κέρδισε στη μουσική και τι σας οδήγησε στον ηλεκτρονικό ήχο;
Μιχάλης Δέλτα: Καλώς σας βρίσκω. Αγάπησα την ηλεκτρονική μουσική από μικρό παιδί, ήμουν 13 χρονών όταν φανατικά άκουγα τους Yazoo, Visage, Kraftwerk, Brian Eno και Laurie Anderson  στα μεσα της εφηβειας μου καθως και πολλους αλλους. Ακούσματα που διαμόρφωσαν την αντίληψή μου για τη μουσική αλλά και τον προσωπικό μου κόσμο.
Η Ηλεκτρονική μουσική εξελίσσεται διαρκώς και ετσι έγινε η αιτία στο να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ακούγεται όλη η σύγχρονη μουσική, είτε είναι Rock είτε mainstream. Με παρασέρνει η δύναμή της και η συναισθηματική της ευφυία.


Φωτογραφία: Νίκος ΧρυσικάκοςΦοιτήσατε σε Ωδείο αλλά διακόψατε. Έχετε πει σε συνεντεύξεις σας πως νιώθατε καταπιεσμένος. Γιατί; Αυτό είναι που εκπέμπουν τα ωδεία και σήμερα;
Μ.Δ.: Είμαι αυτοδίδακτος ουσιαστικά. Διαβάζω και μελεταω περι αρμονιας αλλα κανεις δε μπορει να μου διδαξει ενα τροπο ενορχηστρωσης, ή το πώς γραφεται μια ομορφη μελωδικη γραμμή φωνής. Τα ωδεία είναι απαραίτητα αλλά συνάμα επικίνδυνα επειδή αντιμετωπίζουν τις ανατροπές με ένα βαθύ συντηρητισμό.
Από την άλλη δε με ενδιέφερε να γίνω ένας καλός εκτελεστής, αν και ζηλεύω τους τζαζίστες τρομερά, οπως τη Nina Simone ή τον Gonzalo Rubalcaba. Ωστόσο γνωρίζω ότι υπάρχουν σπουδαίοι δάσκαλοι με τους οποίους θα χαιρόμουν πολύ να παρακαλουθήσω και να ολοκληρωσω τα περί μουσικής, μιλώντας τους αντίστοιχα απ' τη μεριά μου για τα περί ανθρώπων όταν θα είμαι 60 χρονών.

Στις αρχές Οκτώβρη θα συμπράξετε με την Τάνια Τσανακλίδου για μία συναυλία στην Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων. Ο Ορφέας είναι χορηγός επικοινωνίας της βραδιάς αυτής. Με την Τάνια Τσανακλίδου έχετε ξαναβρεθει μαζί. Εκτός από το "Χρώμα της μέρας", την παλιότερη δισκογραφική συνεργασία των δύο σας και υποθέτω τις νέες σας δουλειές, τι άλλο θα σας ενώσει στη σκηνή της Τεχνόπολης;
Μ.Δ.
: Θα μας ενώσει η ανάγκη για επικοινωνία, μιας και σήμερα είναι τόσο ζητούμενο όσο ποτέ πριν. Ολοι μας θέλουμε να ακούσουμε λέξεις και ήχους που μέσα στη δύσκολη καθημερινότητα θα πέσουν σα δροσερή σταγόνα επάνω στα κλειστά μας στόματα. Οταν ειδικά αυτό γίνεται με αγάπη, υπάρχει και ενδεχόμενο αφύπνισης, που για εμένα είναι ζητούμενο μέσα απο τη μουσική μου. Να ελευθερώνονται οι άνθρωποι από πεποιθήσεις φεύγοντας μετά από μια συναυλία, να μην κρίνουν τίποτα, να κρατάνε την καρδιά ανοιχτή.

Ας πάμε και στο νέο σας άλμπουμ το "Tech Me Away", που κυκλοφορεί εδώ και λίγους μήνες. Θα μας το συστήσετε;
Μ.Δ.: Δούλεψα τρία χρόνια για να δημιουργήσω αυτό το album. Μάλιστα, είχα φτιάξει και άλλη μια εκδοχή του πριν 2 χρονια, σε πολύ καλό στούντιο, με πολύ κόπο, έξοδα και κάποια στιγμή λίγο πριν τελειώσω τις δύο τελευταίες μίξεις, κάθισα στο δικό μου στούντιο, άναψα τσιγάρο, έκανα μια ακρόαση και είπα, «Αυτός ο δίσκος δε μου λέει τίποτα. Είναι ένα αίσχος!»
Την επόμενη μέρα ξεκινησα απο την αρχη γράφοντας και μιξάροντας στο χώρο μου μέχρι που κατέληξα εκεί που ήθελα. Συνεργάστηκα με την φίλη μου Etten και τη  Γερμανίδα Billie Ray Martin.

Ο τίτλος "Tech Me Away" παραπέμπει ασυνείδητα σε μία ατέλειωτη περιπλάνηση. Αυτό είναι για σας η μουσική;
Μ.Δ.: Η μουσική είναι το μέσο με το οποίο βοηθάω τον κατώτερο εαυτό μου να κατανοήσει και να θεραπευτεί. Δεν είναι ακριβώς ψυχοθεραπεία κάτι τέτοιο, προκύπτει ασυνείδητα. Είναι ένα είδος ψυχικού channeling  με την αληθινή μου ουσία και όχι με όσα «γνωρίζω» για μένα.

Σε ποιο σημείο βρίσκεται η ηλεκτρονική μουσική σήμερα στην Ελλάδα;
Μ.Δ.: Στο σημείο στο οποίο βρίσκεται και ολόκληρος ο πολιτισμός της Χώρας.

Τι θυμάστε πιο έντονα από τους Στέρεο Νόβα;
Μ.Δ.: Την αρετή του να μη ξέρεις τι είναι αυτό που κάνεις.

Ως καλλιτέχνης πειραματίζεστε συνεχώς. Θεωρείτε πως ένα πείραμα αξίζει πάντα και έχει νόημα ως αυτούσια πράξη και ως μοναδική εμπειρία, ανεξάρτητα με το αν πετύχει ή όχι;
Μ.Δ.: Έφυγα από το πατρικό μου όταν ήμουν 20 χρονών,επειδή δε μου άρεσε το βόλεμα, επειδή αναζητούσα και διψούσα για ζωή. Όλα είναι ένα ρίσκο, ένα στοίχημα. Το ίδιο και ο πειραματισμός, στη μουσική, στον έρωτα, σε ότι βγάζει νόστιμους καρπούς. Με ενδιαφέρει η γεύση τους και όχι να καλύψω την πείνα μου.

Τι φταίει πως ως άνθρωποι έχουμε γίνει μοναχικοί και απόμακροι; Η μουσική σας, δίνει λύση σε αυτό;
Μ.Δ.: Ο ρατσισμός μας, οι βαθιές ενοχές μας και η κλειστοφοβική οικογένεια  που τα περνά από γενιά σε γενιά.

Φωτογραφία: Νίκος ΧρυσικάκοςΈχετε πει σε συνέντευξή σας πως αισθάνεστε παιδί του "αστικού θορύβου". Αυτός ο αστικός θόρυβος, τι μελωδία μπορεί να κρύβει μέσα του;
Μ.Δ.: Κάτι που έγραψα πρόσφατα για την Τάνια,

“Κλειστά τα μάτια
να συναντήσουν τη νύχτα σου
απ’ τη βαθύτερη σιωπή μου
η δική σου ανάσα
δε με νοιάζει να είσαι εκεί
θα είμαι όπου εσυ είσαι
σα χνούδι στον ώμο σου
σαν τελευταία γουλιά
απ’ το whiskey
ενα άδειο ποτήρι
επάνω στο μοναχικό σου
τώρα
ένα αβέβαιο χαμόγελο
υπό το φως
των δακρύων.”

Είμαστε βαθιά συντηρητική κοινωνία. Έχουμε στεγανά και αργούμε να ακολουθήσουμε τις αλλαγές που γίνονται παγκοσμίως σε νοοτροπία, αισθητική και αντίληψη. Πως θα γίνει να ... αποσυντηρητικοποιηθούμε;
Μ.Δ.: Ενοχές, ρατσισμός, διχασμός, διπροσωπία, ατομικισμος, υπεροπτική μοναξιά ανθρώπων που υπηρετούν την τυφλότητα.

Τι προσβάλλει την αισθητική σας;
Μ.Δ.: Όλα τα MEDIA.

Πως αποκωδικοποιείτε εσείς ο ίδιος τη μουσική σας;
Μ.Δ.: Σε καμιά περίπτωση δε μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο.

Ευχαριστώ για την κουβέντα αυτή. Θα με βοηθήσετε να βάλω έναν τίτλο στη συνέντευξη;
Μ.Δ.: «Η αρετη του να μη ξερεις το ευρος της δημιουργιας».

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Που να σε ταξιδέψω, γυαλιά και λαμαρίνες, γεμίσανε τα χρόνια, με εκτελεσμένους μήνες.
Κώστας Τριπολίτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/7/1998 Έφυγε από τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο η ερμηνεύτρια Φλέρυ Νταντωνάκη

ΤΥΧΑΙΑ TAGS