120 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
16.10.2019
Ορφέας | Main Feed
Δώρα Παπαδοπούλου

Ένας νέος δίσκος συνηθίζεται να είναι μία καλή αφορμή για μία συνέντευξη. Έτσι και εδώ, ο πρώτος  προσωπικός δίσκος για την Ηρώ Σαΐα, με τον τίτλο "Γυναίκα τριαντάφυλλο" ήταν η αφορμή για αυτή την κουβέντα. Από την Αθηναΐδα στις σελίδες του Ορφέα, μιλήσαμε για το ξεκίνημα με τον Κραουνάκη, την πρώτη προσωπική εμφάνιση στη δισκογραφία, τη μουσική πορεία των τελευταίων χρόνων, τα ξεχασμένα τραγούδια  τις αδυναμίες, τους ανθρώπους, την τέχνη του τραγουδιού και άλλα πολλά που αρωματίζουν έστω και νοερά την άοσμη πραγματικότητα της καθημερινότητάς μας.Ο Ορφέας μύρισε έρωτα, μουσική και τριαντάφυλλα.
Κυρία Σαία, σας καλοσωρίζουμε στον Ορφέα και σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας εδώ. Ας κάνουμε την αρχή, πηγαίνοντας πίσω, στο ξεκίνημα. Πως οι σπουδές στην Οδοντιατρική Σχολή και μία τελείως διαφορετική καριέρα, εγκαταλείφθηκε για το τραγούδι;
Η.Σ.: Το τραγούδι ήταν πάντα στην καρδιά μου, αυτό ήθελα ν’ ακολουθήσω και ως επάγγελμα αλλά δεν τολμούσα να το σκεφτώ εφόσον ήταν και είναι μια ‘’δουλειά’’  επισφαλής… Ανέκαθεν  όμως ακολουθούσα την καρδιά μου, έτσι έγινε και με το τραγούδι!

Ο δίσκος σας με τον τίτλο «Γυναίκα τριαντάφυλλο» που κυκλοφορεί εδώ και λίγες εβδομάδες από τη Λυχνία, περιλαμβάνει μουσικά στιγμιότυπα από το ρεσιτάλ που παρουσιάσατε το χειμώνα στην Αθηναίδα. Πείτε μας δύο λόγια για τις παραστάσεις αυτές, έτσι όπως τις βιώσατε εσείς η ίδια, μιας και άλλωστε όσοι δεν τα κατάφεραν την περασμένη χρονιά, θα έχουν την ευκαιρία να σας απολαύσουν και φέτος.
Η.Σ.: Η παράσταση αυτή ήταν ένα δώρο του Σταμάτη σ’ εμένα! Μάλιστα είναι ‘’κομμένη και ραμμένη πάνω μου ‘’ θα έλεγα μιάς και η επιλογή των τραγουδιών, το ΄ύφος και η ατμόσφαιρα της παράστασης είναι πολύ κοντά σ’εμένα. ¨Ηταν η πρώτη φορά που έβγαινα στη σκηνή μόνη, για μιάμιση ώρα περίπου, με τραγούδια ερμηνευτικά και όχι διασκεδαστικά, χωρίς τις ευκολίες που έχει ένα πρόγραμμα σε μια μουσική σκηνή, με κίνηση και σκηνοθεσία -τόση όση έπρεπε -,αλλά ήμουν  και απόλυτα εκτεθειμένη: με ένα λάθος θα έχανε τη ροή της όλη η παράσταση. Ακούγεται δύσκολο ίσως και νομίζω πως ήταν, αλλά συνάμα ήταν κι εύκολο, εφόσον ήταν το αποτέλεσμα των τόσων χρόνων δουλειάς…με τη φωνή μου, τη σκηνική μου παρουσία και κυρίως με τον εαυτό μου…

Εκεί στην Αθηναίδα, η φωνή σας παρέα με το Νεοκλή Νεοφυτίδη στο πιάνο και τη Μαριλίζα Παπαδούρη στο βιολοντσέλο, ανέλαβε να ταξιδέψει το κοινό σε νέα αλλά και γνώριμα μουσικά μονοπάτια σε ένα κλίμα –ας το πω- μουσικής μυσταγωγίας και υψηλής αισθητικής. Πιστεύετε πως αυτό έχουμε ανάγκη; Να βρούμε την ψυχή μας, όπως θα έλεγε και ο ποιητής, μέσα από τη μουσική αλλά μακριά από τη βουή του δρόμου;
Η.Σ.: Δεν έχουμε όλοι τις ίδιες ανάγκες , τις ίδιες ευαισθησίες, το ίδιο γούστο , τις ίδιες προτιμήσεις…και ευτυχώς! Πιστεύω όμως πως κανείς δε μπορεί να μείνει ασυγκίνητος όταν κάποιος καταθέτει την ψυχή του επάνω στη σκηνή. Το αληθινό συναίσθημα είναι αυτό που έχουμε όλοι ανάγκη. Πέραν λοιπόν της αισθητικής,της μυσταγωγίας της και όλων των άλλων χαρακτηριστικών της, αυτή η παράσταση είχε ως μεγάλο της ατού την αλήθεια’της, δεν ήταν ‘’δηθεν’’.

Διαλέξατε τραγούδια θα τολμήσω να πω αδικημένα, ίσως και λίγο ξεχασμένα. Από αυτά που δε συναντάμε συχνά ούτε στις παραστάσεις, ούτε στη live δισκογραφία κυρίως από το ελληνικό, αλλά και από ξένο ρεπερτόριο. Και μάλιστα κάποιος θα έλεγε, δύσκολα τραγούδια. Γιατί;
Η.Σ.: Δεν υπήρξε κάποιος συγκεκριμένος λόγος .Αυτά μου άρεσαν και αυτά είπα. Άλλωστε έχω βαρεθεί και λίγο να ακούω μόνο τα γνωστά , τα ‘’σουξέ’’.

Όσο πιο λιτές είναι οι ενορχηστρώσεις σε μία παράσταση ή μία δισκογραφική δουλειά, τόσο πιο πολύ εκτεθειμένες είναι η φωνή και η ερμηνεία. Είναι σίγουρα ένα δύσκολο στοίχημα, αλλά μήπως τελικά είναι και η στιγμή που ο καλλιτέχνης κοιτά κατάματα τον εαυτό του στον καθρέφτη;
Η.Σ.: Σαφώς ο βαθμός δυσκολίας είναι πολύ μεγαλύτερος με λίγα όργανα. Ήταν  και πρόκληση για ‘μενα! Μου αρέσουν όμως τα δύσκολα, αυτά με πάνε ‘’μπροστά’’. Και ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο.

Εμπορικά σας απασχολεί η απήχηση που μπορεί να έχει ο δίσκος στο ευρύ κοινό; Είναι ένας ιδιαίτερος δίσκος, χωρίς τον αέρα του live, όχι σαν αυτούς που κατά κόρον συναντάμε στα ράφια των δισκοπωλείων.
Η.Σ.: Και βέβαια. Και ποιος δεν θέλει η δουλειά του να έχει απήχηση? Απλά για ‘μένα δεν ήταν αυτοσκοπός η ‘’εμπορικότητα’’ αλλά το να κάνω ένα δίσκο που να μ’ εκφράζει.

Τι σημαίνει για σας «Γυναίκα τριαντάφυλλο»; Είναι απλά ένας τίτλος ενός δίσκου ή κάτι περισσότερο;
Η.Σ.: Είναι μια  ‘’γυναίκα’’ με πολύ δυνατό συναίσθημα. Αυτό την τρέφει, είναι η κινητήριος δύναμη στη ζωή της. Μόνο που η παράσταση αυτή –και κατά συνέπεια και ο δίσκος- εστιάζει περισσότερο στην ευαίσθητη πλευρά , κάθε γυναίκας.

Ο Σταμάτης  Κραουνάκης γράφει για το δίσκο: «Είναι βαθύτατα συγκινητικό για μένα που υπογράφω ένα παιδί μου στην πρώτη του έξοδο σε χαλεπούς καιρούς με όπλα που μ’ έκαναν να χαίρομαι για τη δουλειά που διάλεξα.» Τι όπλα έχει ένας καλλιτέχνης σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς;
Η.Σ.: Το ταλέντο, την πίστη στο όνειρό του, τη δουλειά πάνω στην τέχνη του στα εκφραστικά του μέσα, τη δουλειά με τον εαυτό του, την καλλιέργειά του , τη μη επανάπαυση στα ‘’σίγουρα’’ και στα κεκτημένα .Και πολλά ακόμα…και λίγη τύχη!
Είστε από τα ιδρυτικά μέλη της μουσικοθεατρικής ομάδας "Σπείρα σπείρα" και μετείχατε σε πλήθος παραστάσεων της ομάδας στα πρώτα χρόνια της. Πως νιώθετε σαν ένα μέλος μιας τέτοιας σπείρας;
Η.Σ.: Υπερήφανη. Στα πρώτα –και πιο δύσκολα κατά τη γνώμη μου χρόνια- ήμουν εκεί.Η θητεία μου εκεί είναι ‘’προίκα’’ την οποία κέρδισα με κόπο και δουλειά.

Η "Σπείρα σπείρα" σαν ομάδα, με όλες τις αλλαγές που έγιναν στη σύνθεσή της στην πορεία, άντεξε στο χρόνο. Τι είναι αυτό που την κάνει τόσο ξεχωριστή. Που νομίζετε πως αντλεί αυτή η ομάδα τελικά τη δύναμή της;
Η.Σ.: Στη χαρισματική παρουσία του Σταμάτη Κραουνάκη και στα χαρισματικά μέλη της.

Έχετε συνεργαστεί με σημαντικούς ανθρώπους στο χώρο της μουσικής και της τέχνης. Με το Γιάννη Σπανό, το Σταύρο Ξαρχάκο, το Λουκιανό Κηλαηδόνη, το Μανώλη Μητσιά, το Δημήτρη Μπάση και πολλούς άλλους. Και βέβαια και με το Σταμάτη Κραουνάκη. Υπάρχει κάποιο γεγονός, ιδιαίτερο που να σας έρχεται αμέσως στο μυαλό για μία ή πιο πολλές από αυτές τις συνεργασίες;
Η.Σ.: Πάρα πολλές ευχάριστες και πιο σπάνια κάποιες  λιγότερο ευχάριστες στιγμές…΄δεν θέλω να αναφέρω μια συγκεκριμένη για να μην αδικήσω τις υπόλοιπες.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης υπήρξε ο πρώτος δάσκαλος. Θεωρείτε πως αν δεν υπήρχαν ο Κραουνάκης και οι «Σπείρα Σπείρα», η προσωπική σας καλλιτεχνική διαδρομή μπορεί και να μην είχε ξεκινήσει ποτέ;
Η.Σ.: Όχι, δεν το νομίζω. Κανείς όμως δεν μπορεί να το ξέρει αυτό. Ήμουν τυχερή πάντως που είχα ως ξεκίνημά μου τη Σπείρα Σπείρα!


Φαίνεται πως είστε ανοιχτή σε ήχους, πειραματισμούς και συνεργασίες. Οι φωνητικές σας ικανότητες μπορούν να σας οδηγήσουν σε πολλά είδη και φόρμες τραγουδιού, από το κλασικό τραγούδι, ως το λαϊκό ή και το μοντέρνο. Ουσιαστικά, την πολυμορφία αυτή την έχετε ήδη δοκιμάσει στις συνεργασίες σας όλα αυτά τα χρόνια. Ωστόσο Βάζετε κάποια προσωπικά όρια σε αυτό;
Η.Σ.: Το μοναδικό μου όριο στη δουλειά μου είναι το εξής:να μην προδίδω τον εαυτό μου με λάθος επιλογές. Όσο μπορώ, το τηρώ.

Διάβασα σε συνέντευξή σας πως πρόκειται να κυκλοφορήσετε δίσκο με δικά σας τραγούδια. Ποια προσωπική ανάγκη και προσέγγιση κρύβει αυτό το εγχείρημα;
Η.Σ.: Την ανάγκη έκφρασης και μ’ έναν άλλο τρόπο εκτός του τραγουδιού.¨Εχω γράψει μόνο κάποιους στίχους σε στιγμές που δεν είχα άλλον τρόπο να εκφραστώ. Τους έδωσα στον Νεοκλή Νεοφυτίδη, του άρεσαν και τους μελοποίησε. Αυτό είναι όλο.

Κάνατε σπουδές στον ελληνικό πολιτισμό στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Πως είδατε εκ των έσω αυτό το θεσμό; Είναι μία εναλλακτική πρόταση για τους νέους ανθρώπους που αναζητούν διέξοδο για μία ουσιαστική και κυρίως αρεστή επαγγελματική πορεία;
Η.Σ.: Στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο –όπως και σε όλα τα ΑΕΙ- απαιτείται πολύ διάβασμα. Εγώ επέλεξα τον συγκεκριμένο κλάδο(Σπουδές στον ελληνικό Πολιτισμό ) καθαρά και μόνο για προσωπική καλλιέργεια, όχι για το πτυχίο και για αποκατάσταση οπότε η ‘’σχέση’’ μου με αυτό είναι διαφορετική απ’ ότι είναι για ανθρώπους που πάνε για ένα ακόμα πτυχίο επομένως μιλάω πάνω σε άλλες βάσεις. Για ‘μένα το ΕΑΠ ήταν η αφορμή για να επισκεφθώ ένα Μουσείο, να διαβάσω περισσότερο, να παρατηρήσω περισσότερο…το ίδιο και η δραματική Σχολή. Τα βλέπω όλα ως ‘’αφορμές’’ για να μαθαίνω. Η μάθηση νομίζω πως είναι θέμα προσωπικής δουλειάς και όχι κάποας Σχολής.Οι Σχολές είναι και οι δάσκαλοι είναι μόνο ‘’αφορμές’’.

Ο χειμώνας σας βρίσκει ξανά  στην Αθηναίδα από όσο γνωρίζω στη συνέχεια του ίδιου προγράμματος. Τι να περιμένουμε φέτος στο πρόγραμμα αυτό; Και τι σχέδια δισκογραφικά ή άλλα, υπάρχουν για το προσεχές μέλλον;
Η.Σ.: Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός χαμογελάει’’.Θα δούμε…υγεία και όλα θα γίνουν!Και όσα δε γίνουν πάλι για καλό θα είναι…Καλό καλοκαίρι. 

www.irosaia.com

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άγγιξα, αγάπησα, έσκαψα, σύναξα θλίψη, γέμισα βοή.
Γιώργος Θέμελης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

17/10/1948 Γεννήθηκε ο συγγραφέας και ποιητής Γιώργος Χρονάς
17/10/1995 Ο συνθέτης Σταύρος Ξαρχάκος υποβάλλει την παραίτησή του από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Οργανισμού "Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα 1997"
18/10/1920 Γεννήθηκε στην Αθήνα η ηθοποιός και επί σειρά ετών υπουργός Πολιτισμού Μελίνα (Μαρία Αμαλία) Μερκούρη
18/10/1931 Πέθανε ο αμερικανός εφευρέτης του φωνογράφου Τόμας Έντισον
18/10/1979 Ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης τιμάται από τη Σουηδική Ακαδημία με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας

ΤΥΧΑΙΑ TAGS