70 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.08.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Βασίλης Χαρδαλιάς

LathosPathos: Πάθος σωστό

Βασίλης Χαρδαλιάς

Τους συνάντησα στο Prova Studio στον Ταύρο. Εκεί ετοιμάζονται για τις εμφανίσεις Απρίλη, Μάη και καλοκαίρι του 2010 που θα δώσουν σε μουσικές σκηνές της Αθήνας και όχι μόνο. Στον μεγάλο, άνετο, κόκκινο καναπέ κάθομαι με τον Βασίλη Σαλταγιάννη (ΒΣ) και τους LathosPathos που αποτελούνται από την Έφη Καραγιάννη (ΕΚ), Ανδρέα Νικόλη (ΑΝ), Γιάννη Σταύρου (ΓΣ), Μάκη Χαρίτο (ΜΧ) και Δημήτρη Παπαδάμη. Έχω το άλμπουμ τους με τίτλο Lathos Pathos στα χέρια και αφού το έχω ακούσει επανελεγμένα στο αμάξι τρέχω να μάθω περισσότερα γι αυτούς.

Καλώς σας βρήκα LATHOS PATHOS... να πω οτι σας βρίσκω στο στούντιο οπου ετοιμάζεστε για live...
Β.Σ.: Καλησπέρα Βασίλη...ναι, ετοιμαζόμαστε για live στο Μπαράκι του Βασίλη μετά απο 14ωρη πρόβα.

Ας ξεκινήσω λοιπόν από κάποια ιστορικά...ο Βασίλης Σαλταγιάννης έχει μια ιστορία πίσω του πριν από αυτό το άλμπουμ. Υπήρχε μια μπάντα πιο πριν που είχες φτιάξει κάποια τραγούδια...σωστά;
Β.Σ.
: Δύο δεκαετίες κοντά. Ξεκίνησα το 1988 με τους Icarus. hard rock σχήμα με δικά μας τραγούδια. Δεν καταφέραμε να κάνουμε δισκογραφία τότε και ακολουθήσαμε την μοίρα των περισσότερων συγκροτημάτων της δεκαετίας του 1990, διαλυθήκαμε (γέλια). Αλλά είχαμε κάνει αρκετές εμφανίσεις σε αρκετούς χώρους όπως το ΑΝ club τότε.

Έχεις κάποιες μουσικές σπουδές πριν από αυτά;
Β.Σ.: Ξεκίνησα ωδείο στα 7 και το παράτησα κακώς στα 11. Μετά έπιασα την κιθάρα και μάθαινα μόνος μου.

Μετά το συγκρότημα αυτό τι κάνεις;
Β.Σ.: Οι Icarus κρατάνε μέχρι το 1990 και ακολουθούν οι “Ερήμην”, κυρίως ελληνόφωνο ροκ όπου κάνω και τις πρώτες μου συνθέσεις με ελληνικό στίχο, έπειτα 1 χρόνο στους Βαβέλ 69 σαν κιθαρίστας, ξεκινάω να εργάζομαι σε λαϊκά - ρεμπέτικα σχήματα, διάφορες άλλες συμμετοχές σε ηχογραφήσεις κτλ, και τελικά το 2005 ξεκινώ τους Καθώς Πρέπει με κάποιο υλικό δικό μου αλλα και αρκετές διασκευές. Αρχικά παίζουμε σε διάφορες μουσικές σκηνές, Ακρώρειον, Μακάρι, Μπαράκι του Βασίλη και το 2007 από Καθώς Πρέπει γίναμε Lathos Pathos.

Πολύ πετυχημένο όνομα. Ειδικά όπως το γράφεις με τους λατινικούς χαρακτήρες δίνει άλλη αισθητική. Πες μας λίγο για τους Lathos Pathos.
Β.Σ.: Οι Lathos Pathos είναι κοντά 2 χρόνια μαζί και έχουν άμεση σχέση με το άλμπουμ που κρατάς στα χέρια σου. Ο πυρήνας τους είναι η Έφη, ο Δημήτρης Παπαδάμης και εγώ. Ήρθε μετά ο Γιάννης Σταύρου στο τζουρά, ο Ανδρέας Νικόλης στα τύμπανα και κρουστά και ο Μάκης Χαρίτος στο μπάσο. Σύντομα θα προστεθεί νέο μέλος που θα παίζει βιολί.

Λίγα λόγια λοιπόν για τον καινούριο δίσκο λοιπόν που έχω στα χέρια μου. Αρχικά για το υλικό.
Β.Σ.
: Είναι υλικό δεκαετίας...φαντάσου ότι τα πιο παλιά τα έχω γράψει πριν από 12 χρόνια και είναι το: Ψάχνει η βροχή τη μέρα και το Σε ξέρω. Άλλη επιρροή τότε, άλλο πράγμα. Τα κυοφορούσα μέσα μου όλα αυτά τα τραγούδια. Τα υπόλοιπα γραφτήκαν στην πορεία ενώ υπάρχουν και κάποια που τα παίξαμε μεν άλλα δεν συμμετείχαν στον δίσκο...Το αποτέλεσμα έτσι όπως το βλέπω τώρα, είναι αυτό που μάζευα μέσα μου από πιτσιρίκι. Έπαιξε επιπλέον ρόλο ή διάθεσή μου να ξεφύγω όσο μπορώ από τα όρια που σου καθορίζει αυτό που σήμερα ονομάζουμε έντεχνο, γιατί όταν ξεκίνησε ίσως είχε διαφορετική υπόσταση. Βασικό επίσης ήταν να προσπαθήσουμε έτσι ώστε ο δίσκος να έχει μια σχετική ομοιομορφία σαν άκουσμα, να μην είναι αλλού ροκ, αλλού τζαζ κλπ. Ήθελα ένα καινούριο ομοιογενή ήχο. Δεν ξέρω αν το πετύχαμε αυτό, είναι σίγουρο όμως πως αφεθήκαμε όλοι προς αυτή την κατεύθυνση.

Παρατηρώ πολύ προσεγμένες ενορχηστρωτικές ιδέες. Πολλά χρώματα όπως σου είπα. Είναι μεγάλη χαρά για μένα να έχω στα χέρια μου ένα δίσκο που να μου προσφέρει εικόνες μαζί με τραγούδια. Και θέλω να σε ρωτήσω αν όλο αυτό σου βγαίνει λόγω κάποιον επιρροών ή είναι εντελώς καινούριο, δικό σου.
Β.Σ.
: Σίγουρα υπάρχουν επιρροές. Ίσως μερικές να μην τις αντιλαμβάνομαι άμεσα, κιόλας. Τουλάχιστον στο θέμα της ενορχήστρωσης ακολούθησα περισσότερο αυτό που μου βγήκε σαν συνολικό άκουσμα και όχι σαν ξεχωριστές ιδέες ή κάτι από συνταγή. Φάγαμε ώρες ψειρίζοντας τα πράγματα, και τελικά κρατήσαμε αυτό που έμενε πιο καλά στο αυτί. Αυτό το διαφορετικό που θα σε ταξίδευε η θα ήταν μια μορφή που να σε «βάζει μέσα» που λένε.

Αγαπημένο κομμάτι απο τον δίσκο;
Β.Σ.: Όλα τα αγαπάω. Αν όμως με ρώταγες πιο με εκφράζει περισσότερο, θα σου έλεγα το ομώνυμο και το Μήνυμα.

Κάνε ένα τσιγάρο να ρωτήσω λίγα πράγματα την Έφη... Έφη;
Ε.Κ.: Ορίστε...!!!

Ωραία φωνητικά...Πολύ ωραία, και ταιριαστά.
Ε.Κ.: Ευχαριστώ πολύ! Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν κάποια τραγούδια που έχει γράψει ο Βασίλης που γραφτήκανε για τη φωνή μου. Είναι όμορφο να δουλεύεις κάτι από την αρχή, σαν να είναι δικό σου, να μην το έχεις ακούσει από πουθενά αλλού. Και φυσικά μετά να το ερμηνεύεις και να το νιώθεις δύο φορές δικό σου, ειδικά όταν δεν γράφεις μουσική.

Το αναφέρω γιατί στο τελικό αποτέλεσμα κατά τη γνώμη μου τα γυναικεία φωνητικά, τα δικά σου και της Ελένης Νονη, δίνουν το κάτι παραπάνω στον δίσκο. Θέλω να σε ρωτήσω για τα κομμάτια που λες. Τα διάλεξες ή στα 'πάσαρε' ο Σαλταγιάννης;
Ε.Κ.
: Όχι δεν τα διάλεξα. Μου τα έδωσε επειδή πιστεύει ότι μου ταιριάζουν. Ουσιαστικά είναι σαν να τα έγραψε για μένα. Δεν ξέρω βέβαια αν φανταζόταν τη φωνή μου όταν τα έγραφε ή απλά προέκυψε αυτό.
Β.Σ.: Η 'Μονεμβασιά' γράφτηκε για τη φωνή της Έφης. Από την αρχή το φανταζόμουν με την δική της φωνή.

Υπάρχει κάποιο ιστορικό σπουδών πριν τους Lathos Pathos?
Ε.Κ.: Κάνω μαθήματα φωνητικής από το 2001 και συνεχίζω, η μάθηση είναι κάτι που δεν τελειώνει ποτέ. Αλλά δεν έχω κάνει ποτέ μουσική. Είναι μέσα στα επόμενα σχέδιά μου αν και με το να τραγουδάω και για βιοποριστικούς λόγους, δεν μου μένει ο απαιτούμενος χρόνος...

Να υποθέσω ότι εκτός από τον “τεμπέλη” του συγκροτήματος, τον Ανδρέα Νικόλη, όλοι οι υπόλοιποι δουλεύετε και πρωί;
Ε.Κ.: Κάτι κάνουμε!!

Ανδρέας Νικόλης, ντράμερ!
Α.Ν.: Παρών!!!

Ανδρέα, σε ακούω σε αυτόν τον πολύχρωμο δίσκο να παίζεις πολλά διαφορετικά μουσικά είδη. Θέλω να σε ρωτήσω, αν ξεχωρίζεις κάποιο από τα τραγούδια και τί αποκομίζεις από αυτήν εμπειρία.
Α.Ν.: Ξεχωρίζω τα Παραμύθια της Ζωής, που μ' αρέσει πάρα πολύ, το 'Ψάχνει η βροχή τη μέρα' που έχει καταπληκτικό ύφος καθώς και το Ερωτικό με τους στίχους της Πηγής Καφετζοπούλου. Επίσης και το Μικρή Χαρά που το βάζω συνεχώς στο σπίτι. Χαίρομαι που διακρίνεις μια μουσική ταυτότητα στο δίσκο, κάπου μετράει επιπλέον για μένα το ότι αφέθηκα να προσθέσω το δικό μου ύφος.

Β.Σ.: Αυτό έγινε μετά από πολλά πειράματα. Φαντάσου πώς ηχογραφούσαμε και σε κανονικά στούντιο αλλά και σε διαφορετικά αυτοσχέδια στούντιο για να βγει ένα τραγούδι.

Αυτοσχέδια στούντιο; Τι εννοείτε;

Α.Ν.: Σπίτια, τη σχολή κρουστών του Δήμου. Κάποιες φορές προσθέταμε ήχους από διάφορα αντικείμενα κλπ...

Να σε ρωτήσω κάτι ακόμα. Σε αυτό το δίσκο υπάρχουν πολλά ποικίλα ρυθμικά μέρη. Δεν είναι ο κλασσικός δίσκος των 4/4 ή του drum machine. Έχω και την εντύπωση ότι αυτό το 4/4 θα το έχεις φάει
με το κουτάλι...
Α.Ν.
: Αρκετά.

Πώς είναι να παίζεις live κάτι διαφορετικό, κατά συρροή;

Α.Ν.: Δεν είναι κάτι άγνωστο, αν εννοείς αυτό. Είναι ελληνικοί ρυθμοί, γνωστοί όπως πχ καρσιλαμάδες, τσιφτετέλια όμως πολύ μασκαρεμένα. Παιγμένα διαφορετικά. Έτσι προσπαθώ τουλάχιστον. Είναι και το ηχητικό αποτέλεσμα που κάνει τη διαφορά.

Β.Σ.: Όλοι έχουμε παίξει λαϊκά τραγούδια και όλοι έχουμε παίξει ροκ - εκτός ίσως από τον Γιάννη που παίζει τζουρά (γέλια) - αλλά βγήκε ένας ενδιάμεσος ήχος και στο δίσκο και στα lives.

Γιάννης Σταύρου; Ο πιο λαϊκός απ' όλους;

Γ.Σ.: Μάλλον το πιο λαϊκό στοιχείο της υπόθεσης από όλους αυτούς εδώ (γέλια)...

Μπουζούκι, τζουρά...

Γ.Σ.: Τίποτε άλλο εδώ με τα παιδιά...

Γνώμη για τον δίσκο;
Γ.Σ.: Ωραία! Εγώ είμαι ο τελευταίος που μπήκα στο σχήμα – η Έφη με έφερε, για καλή μου τύχη- και παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή μου στο δίσκο είναι πολύ μικρή, όταν άκουσα το αποτέλεσμα πριν ακόμα εκδοθεί ο δίσκος, εντυπωσιάστηκα. Όταν γνώρισα δε τα παιδιά σκέφτηκα αμέσως να απαλλαγώ!!! (γέλια). Πέρα από την πλάκα, μου αρέσει αυτό που κάνουμε και θέλω να συνεχίσω να παίζω με
τα παιδιά όσο μπορώ!
Ε.Κ.: Ο Γιάννης έχει το καλό ότι ναι μεν είναι το πιο λαϊκό στοιχείο, αλλά παίζει και ηλεκτρικά τραγούδια με το τζούρα του, μπορεί να τον προσαρμόζει σε πολλά διαφορετικά πράγματα. Μακριά από αυτόν η ταυτότητα του σκυλά!!!

Μάκης Χαρίτος, μπάσο ηλεκτρικό...παρεμβαίνω!!! (γέλια). Εγώ επειδή δεν είχα μεγάλη σχέση με το μουσικό ύφος που παίζουν τα παιδιά, δυσκολεύτηκα στην αρχή να ενταχθώ. Τον Βασίλη τον ξέρω
χρόνια, καθίσαμε με υπομονή να δουλέψουμε μαζί το μπάσο. Και παρά το γεγονός ότι κουράστηκα σε κάποια κομμάτια που γράψαμε, είμαι χαρούμενος που είμαι εδώ γιατί όλα τα παιδιά είναι εντάξει. Ειδικά ο Ανδρέας με ξεαγχώνει στα live και νιώθω ασφάλεια..

Είναι απαραίτητη η παρτιτούρα στο live Μάκη;

Μ.Χ.: Μεγάλη ιστορία. Το πρόβλημα είναι ότι αν δεν αφήσεις την παρτιτούρα ή τους οδηγούς από τα μάτια σου, δεν πρόκειται ποτέ να μάθεις το κομμάτι. Λόγω του άγχους και λόγω του live που πρέπει να είσαι σωστός, αναγκαστικά χρειάζεται ο οδηγός.


Γιάννη, σου δίνει χώρο ο Σαλταγιάννης για να αυτοσχεδιάζεις;

Β.Σ.: Άπλετο (γέλια)...
Γ.Σ.: Υπερβάλεις...αφού πάντα κάνω ότι μου λες. Η αλήθεια όμως είναι ότι μου δίνει χώρο να αυτοσχεδιάσω. Είμαι σε μια φυλακή με μεγάλο προαύλιο! (γέλια)

Βασίλη, να πούμε λίγο για τα live...
Β.Σ.: Τέσσερα live, το φθινόπωρο στο Μπαράκι του Βασίλη και στον Πυρήνα. Καμιά φορά ξεφεύγουμε στα live, ειδικά αν το σηκώνει στο τέλος ο κόσμος...λέμε ότι προκύψει εν είδη jam...
Α.Ν.: Πολλά τελευταία τραγούδια...(γέλια)
Β.Σ.: Παίζουμε διασκευές που έχουνε να μας πούνε κάτι

Ποια είναι η πιο extreme διασκευή που έχεις κάνει;

Β.Σ.: Θα μπορούσε να θεωρηθεί το Amado mio με μπουζούκι.

Βασίλη, θεωρείς ότι έχεις απεμπλακεί από το άγχος του μουσικού αποτελέσματος ώστε να ασχολείσαι μόνο με το πώς περνάς τα τραγούδια σου προς τα έξω;
ΒΣ: Στα τελευταία live έτσι είναι. Έχει γίνει αρκετή δουλειά από τα παιδιά και έτσι μπορώ και εγώ να δίνω βάρος στην ερμηνεία. Μ' αρέσει να βγάζουμε όλοι τα μεράκια μας προς τα έξω και να ταξιδεύουμε για να ταξιδεύει και ο κόσμος μαζί μας.

ΕΚ: Είναι η πρώτη φορά που νιώθω ότι έχουμε μαζευτεί 6 διαφορετικοί άνθρωποι – λείπει ο Δημήτρης Παπαδάμης, ψυχή του σχήματος και καλός ακορντεονίστας...
ΒΣ: Εξαιρετικό παιδί που σίγουρα θα έπρεπε να παίζει με τους “μεγάλους”
ΕΚ: Έλεγα πως δίνουμε θετική ενέργεια όλοι μας σε αυτό το σημείο και είναι πολύ σημαντικό για το αποτέλεσμα.
ΒΣ: Έχει φύγει μεγάλο κομμάτι της ανασφάλειας...

Σε προβληματίζει το γεγονός ότι δύσκολα ακούγεται το υλικό που με τόσο μεράκι έχετε φτιάξει;

Β.Σ.: Φυσικά και με προβληματίζει. Και εμείς από την πλευρά μας το κυνηγάμε όσο και όπως μπορούμε. Μας βάζουν αραιά και που κάποιοι σταθμοί πχ Μελωδία, Στο Κόκκινο, Δεύτερο κτλ αλλά θέλει υπομονή και επιμονή. Το επίσης σημαντικό για εμάς είναι τα live που τα κυνηγάμε όσο μπορούμε. Γενικά πιστεύω πως είναι απλά τα πράγματα. Αν κάτι σου αρέσει, θα το ακούσεις, ίσως το αγοράσεις, αν
περάσεις καλά θα το διαδώσεις κλπ.

Ανδρέα, γιατί να έρθει κάποιος να ακούσει τον Βασίλη Σαλταγιάννη και τους LathosPathos;

Α.Ν.: Να μην έρθει! (γέλια…) Να έρθει μάλλον γιατί έχουμε ωραίο ακκορντεονίστα, ωραίο παιδί, ελεύθερο...(γέλια)...Λοιπόν, να έρθει γιατί, θα ψυχαγωγηθεί.

Γιάννη, η ίδια ερώτηση...

Γ.Σ.: Δεν ξέρω. Αλλά όσοι έρχονται μου λένε μετά καλά λόγια, ακόμα δηλαδή και ο δικός μου κύκλος που είναι πιο λαϊκός.

Μάκη, γιατί κάποιος να πάρει το δίσκο;

Μ.Χ.: Γιατί ίσως ακούσει κάτι που δεν ανήκει σε κάποια κατηγορία. Νομίζω ότι προσπαθεί να αφήσει το δικό του στίγμα στον χώρο.
Β.Σ.: Να τελειώσω με το ότι στίχους στο δίσκο εκτός από εμένα έχουν γράψει οι: Πηγή Καφετζοπούλου, Μαρία Πλουμή, Αργύρης Ολοκτσίδης, Έμυ Μύγια, Μαργαρίτα Θανόγλου. Έχουν βγει από αληθινές ιστορίες είτε είναι ιστορίες με αλήθειες και εκεί πάτησαν μουσική και ενορχήστρωση.


Δεν θα σας ζαλίσω με άλλες ερωτήσεις. Αφήνω τον δίσκο από μόνο του να πει τα υπόλοιπα. Σας ευχαριστώ όλους.

Β.Σ.: Εμείς ευχαριστούμε Βασίλη.
Φωτογραφίες: www.myspace.com/lathospathos
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλα των ανθρώπων και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο Χρόνος με το πόδι.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

25/8/1934 Γεννήθηκε ο τραγουδιστής Γιάννης Βογιατζής

ΤΥΧΑΙΑ TAGS