99 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
27.06.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Έλλη Ρουμπέν

Μίλτος Πασχαλίδης: Η Κρήτη εντός μου

Έλλη Ρουμπέν

Ο δίσκος
Ο δίσκος μου έφτασε από τη MINOS μια βδομάδα μετά την παράσταση. Είχα ήδη την αίσθηση της live παρουσίασης (που συχνά την προτιμώ, καθώς μου βγάζει περισσότερο την αλήθεια για το νέο υλικό ενός καλλιτέχνη) και έκανα την πρώτη ακρόαση στο αυτοκίνητο, ταξιδεύοντας.

Είναι μεγάλος κριτής το ταξίδι … τα c.d. που πρωτοακούω ταξιδεύοντας, διατρέχουν τον κίνδυνο να μην «με ταξιδεύουν» και άρα να είμαι πιο αυστηρή μαζί τους. Αυτό δεν συνέβει με τον νέο δίσκο του Μίλτου Πασχαλίδη. Είχε μέσα φωνές, χρώματα, τοποθεσίες και αισθήσεις που κρύβουν μέσα τους το ταξίδι μιας ζωής. Ο δίσκος μου άρεσε συνολικά, αν και πάντα το αγαπημένο μου τραγούδι του Μίλτου παραμένει το "Σαν τραγουδάκι" από το "Παραμύθι με λυπημένο τέλος"… δεν ξέρω γιατί…
Το ¨Βαλς της Ηλέκτρας¨ σου δημιουργεί μια ωραία και γλυκιά αίσθηση στην έναρξη του c.d. για να ακολουθήσει το τραγούδι που με κέρδισε και στην παράσταση στο «Σταυρού του Νότου» και που είναι και το ομώνυμο του δίσκου, ο ¨Ξένιος¨. Δυνατό κομμάτι, με ωραίο στίχο, που μνημονεύει άλλωστε έναν άνθρωπο από την Κρήτη που αγαπώ πολύ, τον μεγάλο Ψαραντώνη. Όσοι έχουν, αλλά και όσοι δεν έχουν μνήμες από την Κρήτη, θα το αγαπήσουν σίγουρα.
Το "Δεν πίνω μονάχος" γνωστό και αγαπημένο τραγούδι του Μίλτου, το μοιράζεται πολύ όμορφα με τον Χρήστο Θηβαίο, ενώ ερμηνεύει πολύ ωραία και τον "Ακροβάτη" των Χαϊνηδων.
Μικρή αλλά μεστή η συμμετοχή του Βασίλη Σκουλά στο "Μαύρα δε βάνω στο κορμί", ενώ και το "Όσο βαρούν τα σίδερα" και ο "Βαρύς Πισκοπιανός" σε παρασέρνουν σε πολύ στιβαρά τραγούδια της Κρήτης και με ιστορία.

Εξαιρετική η διασκευή των AnimaCorda στο τραγούδι "Σπουδή στον Ανδρέα Ροδινό", που αποδεικνύει ότι έχουμε ταλαντούχους και ευφάνταστους νέους μουσικούς όπως οι κιθαριστές Γιώργος Μπεχλιβάνογλου και Μιχάλης Μπρούζος.
"Το μερακλήδικο πουλί" το έχω πάντα στα αυτιά και στην καρδιά μου με τη φωνή της Νίκης Ξυλούρη, της κόρης του Ψαραντώνη. Και ο Μίλτος, όμως, το τραγουδάει με ψυχή και τ’ αγαπάει, γι’ αυτό και το ερμηνεύει πολύ όμορφα. Η "Παρουσία" είναι ένα τραγούδι που αγαπάει ήδη ο κόσμος και αποτελεί το δίδυμο της ¨Απουσίας¨ που έκανε επιτυχία ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Γι’ αυτό και ο Μίλτος τα τραγουδάει πάντα μαζί στις συναυλίες.
Δυναμισμό προσέδωσε στο τραγούδι "Παλιά καλοκαίρια" ο Θανος Μικρούτσικος, αναδεικνύοντας τους υπέροχους στίχους της ποιήτριας Λένας Παππά. Από τους λίγους που δεν απομυθοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας μας … σημειώνει ο Μίλτος στα χειρόγραφα σημειώματα του c.d.
Το προτελευταίο τραγούδι του c.d., το "Ηράκλειο – Καλαμάτα", περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο τα χρόνια του Μίλτου που φεύγει από την Αθήνα για το μεγάλο, όπως αποδείχτηκε, ταξίδι της ζωής του, για να κλείσει ο δίσκος με τον πιο συγκινητικό τρόπο … με τη νοσταλγία και την τόση δύναμη που κρύβει ο φωνή του Ψαραντώνη στον μοναδικό και αξεπέραστο "Ερωτόκριτο".
Ο "Ξένιος" είναι ένας δίσκος από καρδιάς … παντρεύει νεότερα τραγούδια με παλαιότερα και γνωστά, έχει τραγούδια από διαφορετικές καλλιτεχνικές στιγμές
του Μίλτου, σίγουρα όμως μυρίζει θάλασσα, έχει κινηματογραφικές εικόνες και κρύβει μέσα του μουσικές στιγμές μιας ζωής και μια συγκίνηση γι’ αυτό που αφήνουμε πίσω και μας σημάδεψε τόσο …

Δύο λόγια από το Μίλτο Πασχαλίδη

Νέος δίσκος … Ξένιος - Η Κρήτη εντός μου …Γιατί άργησες τόσο να βγάλεις ‘έξω’ την αγάπη σου για την Κρήτη?
Μ.Π.: Απ την Κρήτη έφυγα το 2003. Γενικά προτιμώ να γράφω με κάποια χρονική απόσταση απ’ τα πραγματικά γεγονότα, ωστε το συναίσθημά μου να ειναι καθαρό και σχετικά αποστασιοποιημένο, δεν με αφορά η καταγραφή της στιγμής την ώρα που συμβαίνει. Ο δίσκος φτιάχτηκε όταν ένιωσα έτοιμος να μιλήσω για αυτά τα 16 χρόνια που έζησα στο νησί.

Πιστεύεις ότι η παραδοσιακή μουσική και δη η κρητική, σου έδωσε περισσότερα από ότι η δυτική μουσική που άκουγες νεότερος? Σε δίδαξε πράγματα?
Μ.Π.: Περισσότερα, λιγότερα, δεν ξέρω. Σίγουρα, όμως, με δίδαξε την δωρικότητα στη μελωδία
και στο λόγο.

Στο c.d. υπάρχουν σημαντικές συνεργασίες με παλιούς συνεργάτες, όπως ο Χρήστος Θηβαίος, αλλά και συνεργασίες με σημαντικούς εκπροσώπους της κρητικής μουσικής. Ξεχωρίζεις κάποια από αυτές?
Μ.Π.: Δεν ξεχωρίζω κάποια, όπως δεν ξεχωρίζω κανένα τραγούδι. Είναι μια συνολική εργασία πάνω στη μνήμη και όλα τα πρόσωπα που με τιμούν με την παρουσία τους είναι το ίδιο πολύτιμα για μένα.

Στέκομαι σε αυτό που γράφεις στα περιγραφικά κείμενα του c.d. και σημειώνω αυτό που είπες για τον Θάνο Μικρούτσικο … είναι ο μόνος που δεν με απογοήτευσε … πες μου κάτι παραπάνω γι’ αυτό … να θεωρήσω πως έχεις απογοητευτεί από συναδέλφους?
Μ.Π.: Δεν έχω απογοητευτεί περισσότερο ή λιγότερο απ όσο μας απογοητεύουν οι σχέσεις μας με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Απλά, κάποιοι συνάδελφοι έχουν απομυθοποιηθεί εντός μου όταν τους γνώρισα. Νομίζω, είναι σχετικά φυσιολογικό. Ο Θάνος δεν έχει απομυθοποιηθεί ούτε λεπτό, παρ όλη τη στενή παρέα και συνεργασία που έχουμε τα 2 τελευταία χρόνια.

Σημειώνω πως ο Θύμιος Παπαδόπουλος έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στις ενορχηστρώσεις του νέου δίσκου. Και είναι και καλός performer επί σκηνής, όπως διαπίστωσα και στις παραστάσεις στο Σταυρό. Στηρίζεσαι στους συνεργάτες? Δουλεύεις ομαδικά ή προτιμάς να ασχολείσαι, καταρχήν, μόνος με το υλικό σου και μετά να το παραδίδεις στους συνεργάτες σου για ιδέες – προτάσεις?
Μ.Π.: Στη σκηνή στηρίζομαι απόλυτα. Η δημιουργία ενός δίσκου είναι καταρχήν μοναχική υπόθεση. Ο αρχιτέκτονας φτιάχνει μόνος τα σχέδια στο γραφείο του. Μετά χρειάζονται πολλές ειδικότητες και πολλά χέρια για να ολοκληρώσουν τα σχέδια επι χάρτου, τα οποία, πολύ συχνά, λειτουργούν καταλυτικά ως προς την ποιότητα του έργου.

Πως διαλέγεις τα τραγούδια ενός δίσκου? Θεωρείς πως πρέπει να έχει ενιαίο στυλ και ύφος ένας δίσκος ή είναι άλλα τα κριτήρια με τα οποία διαλέγεις τα τραγούδια που θα βάλεις?
Μ.Π.
: Με ενδιαφέρει η εσωτερική αφήγηση. Για μενα, ένας δίσκος είναι μια ιστορία, με αρχή, μέση, κορύφωση και τέλος. Το αν το πετυχαίνω πάντα, είναι μια συζήτηση, πάντως, αυτή είναι η πρόθεσή μου.

Είναι εύκολη διαδικασία για σένα η συγγραφή ενός τραγουδιού? Κρύβει συχνότερα πόνο από ότι χαρά?
Μ.Π.: Χαρά σπάνια. Κυρίως φόβο για το ποιά άβατα σημεία της μνήμης πρέπει να φωτιστούν κάθε φορά. Και ανακούφιση όταν αυτή η εσωτερική αναμέτρηση τελειώνει.

Παρατηρώντας χρόνια τις συναυλίες σου, βλέπω πάντα πολύ νεανικό κοινό να σε ακολουθεί και να ανανεώνεται με τα χρόνια. Ποια νομίζεις ότι είναι η συνταγή γι’ αυτό? Γιατί νομίζεις ότι σε αγαπάει τόσο ή νεολαία, που και δύσκολο κοινό είναι και απαιτητικό …?

Μ.Π.: Δεν ξέρω αν υπάρχει συνταγή. Έχω ένα αίσθημα, οτι ξέρουν οτι ποτέ δεν τους κορόιδεψα. Εχω υπάρξει επαρκής στη σκηνή,, έχω υπάρξει και ανεπαρκής. Αλλά ποτέ δεν προσποιήθηκα οτι είμαι κάτι άλλο απο αυτό που βλέπουν. Δεν ξέρω αν αυτό τους φτάνει για να μ αγαπούν, πάντως εγώ το αντιλαμβάνομαι και τους είμαι ευγνώμων.

Τελευταία βλέπω πολλά κείμενά σου σε ιντερνετικά κυρίως έντυπα, στα οποία δηλώνεις σαφή πολιτική θέση για τις καθημερινές καταστάσεις γύρω μας. Πιστεύεις ότι πρέπει οι καλλιτέχνες να έχουν πολιτική τοποθέτηση? Βοηθάει αυτό την κοινωνία ή την αποπροσανατολίζει?
Μ.Π.: Δεν ξέρω αν την βοηθάει, πάντως σίγουρα δεν την αποπροσανατολίζει. Δεν μπορώ να μιλήσω εξ ονόματως των συναδέλφων, εγώ έχω την ανάγκη να παίρνω θέση σ αυτό που συμβαίνει γύρω μου.

Άλλαξε η οπτική σου για τη ζωή και την καθημερινότητα μετά την έλευση της κόρης σου?

Μ.Π.: Φοράω ζώνη όταν οδηγώ. Και προσπαθώ να καπνίζω λιγότερο.

Τι σχέση έχεις με τον χρόνο που περνάει? Σε κάνει σοφότερο καλλιτεχνικά και προσωπικά ή σε βαραίνει σε εμπειρίες?

Μ.Π.: Άλλοτε τον έχω εχθρό κι άλλοτε φίλο. Τώρα, με την ύπαρξη της κόρης μου, θέλω να συμφιλιωθούμε οριστικά.

Τι να περιμένουμε από σένα μέσα στο 2010?

Μ.Π.: Πολλές πολλές συναυλίες.

Μίλτο, σ’ ευχαριστώ πολύ!
Μ.Π.: Εγώ ευχαριστώ θερμά.

Φωτογραφίες: www.miltospashalidis.gr
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όταν ψήλωσαν τα σπίτια, χώρισαν κι οι άνθρωποι. Ξεχάσαμε τις ζωές μας. Φλυαρούσαμε μόνο για τις ζωές των άλλων. Πότε σε ρώτησαν «πως νιώθεις;». Μόνο ο γιατρός μου έκανε αυτήν την ερώτηση.
Χάρις Αλεξίου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS