100 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.04.2019
Ορφέας | Main Feed
Τάσος Π. Καραντής

Ο Γιώργος Νταλάρας τους έχει χαρακτηρίσει ως “Δάμων και Φιντία” και, πράγματι, η καλλιτεχνική και, κυρίως, φιλική σχέση του Μιχάλη Νικολούδη και του Μιχάλη Κουμπιού μετρά σχεδόν 25 χρόνια! Κι ενώ στη συνείδηση του ευρύ κοινού είναι ταυτισμένοι, λόγω των δισκογραφικών συνεργασιών και παραγωγών που έχουν συνυπογράψει, φέτος, ύστερα από τόσα χρόνια, συνεργάζονται, για πρώτη φορά, για μια σειρά μουσικών παραστάσεων, με τον τίτλο «Το ρήμα αρμενίζω». Μαζί τους κι οι : Τάνια Νικολούδη(ηλεκτρικό πιάνο, πλήκτρα, φωνή), η Δήμητρα Καραμπεροπούλου (ακορντεόν, φωνή) κι ο Σόλης Μπαρκής (κρουστά, didgeridoo, φωνή).
Με αφορμή την πρώτη τους αυτή ζωντανή επί σκηνής συνεργασία, τους συναντήσαμε στο στούντιο “Αιολία” του Μιχάλη Νικολούδη, όπου έκαναν πρόβες και μιλήσαμε για την νησιώτικη καταγωγή τους και το ρόλο που έπαιξε στη σχέση τους με τη μουσική, για την πρώτη γνωριμία τους και την πολύχρονη καλλιτεχνική σχέση τους, για την έθνικ σκηνή και την οργανική μουσική σκηνή στην Ελλάδα, για το live τους φυσικά, αλλά και την προσεχή δισκογραφική συνεργασία τους. Φέτος λοιπόν το καλοκαίρι ο Μιχάλης Νικολούδης κι ο Μιχάλης Κουμπιός ανθολογούν τα ρεπερτόριά τους κι αρμενίζουν μαζί, σ’ ένα πρόγραμμα το οποίο συνοψίζεται γύρω από τη θάλασσα που, όπως δηλώνουν, είναι η “υγρή έρημος που μας βοηθά να μάθουμε τη ζωή”.
Η νησιώτικη καταγωγή και των δυο σας (Χίος – Ικαρία και Ρόδος – Τήλος, αντίστοιχα) έπαιξε ρόλο στη σχέση σας με τη μουσική και κατά πόσο νομίζετε σας επηρέασε στις δημιουργίες σας;
Μιχάλης Κουμπιός: Κατ’ αρχάς, πρέπει να ξεκαθαρίσω, πως αυτό που υποστηρίζουν οι θεωρητικοί της τέχνης, για τις πρώτες επιρροές, με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Σαφώς και οι πρώτες επιρροές τα πρώτα - πρώτα ακούσματα, στη προκείμενη περίπτωση, είναι τα πιο γόνιμα, αλλά μπορούν εν τέλει να αποδειχτούν και τα πλέον επικίνδυνα.
Μιχάλης Νικολούδης: Έχω ακούσει πολλούς ανθρώπους που γνωρίζουν τη γλώσσα της μουσικής, να δηλώνουν πως δεν θέλουν ν’ ακούν μουσική ή πως θέλουν να θάψουν βαθιά μέσα τους ότι άκουγαν μικροί, γιατί αυτά τα ακούσματα δεν ήταν λέει δικές τους επιλογές, αλλά του περιβάλλοντός τους. Αυτό εμένα μου κάνει να είναι μια εντελώς ανώριμη αντίδραση. Αυτό που, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να αντιληφθεί κάθε δημιουργός, είναι ότι στην τέχνη δεν υπάρχει γέννηση από το μηδέν. Είναι λοιπόν βλακώδες για έναν που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ως συνθέτης μουσικής, να μην ακούει όσο μπορεί περισσότερα έργα μουσικής. Μην ξεχνάμε πως κι ο μέγας Beethoven στα πρώτα του συμφωνικά έργα είχε δεχθεί έντονες επιρροές από τον Mozart.
Μιχάλης Κουμπιός: Πάντως, για να επανέλθουμε σ’ αυτό που ρωτάς, θα σου έλεγα, πως ναι μεν όλα αυτά περί καταγωγής είναι πολύ σημαντικά, αλλά, αυτό που βοηθάει την εξέλιξη ενός καλλιτέχνη, είναι μια ευρύτερη καλλιτεχνική παιδεία, που καλό είναι να ξεκινάει από την μικρή του ηλικία. Έτσι, όσο πιο νωρίς καταλάβει ότι η τέχνη βρίσκεται πέρα από κράτη, φυλές και θρησκείες τόσο καλύτερα γι’ αυτόν και το κοινό του.
Στη συνείδηση του ευρύ κοινού τα ονόματά σας είναι σχεδόν ταυτισμένα, αφού είστε στενοί συνεργάτες, εδώ και πολλά χρόνια. Πως πρωτογνωριστήκατε και ξεκίνησε αυτή η καλλιτεχνική σχέση που κρατά, δημιουργικά, τόσα πολλά χρόνια;
Μιχάλης Νικολούδης: Στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα, διατηρούσα κατάστημα δίσκων στη Νέα Σμύρνη το οποίο ήταν ανοιχτό και στις ανεξάρτητες παραγωγές. Το 1979 ο Μιχάλης(Κουμπιός) με μια παρέα φίλων του από το Χατζηκυριάκειο του Πειραιά, είχαν φτιάξει το συγκρότημα “ΚΟΥΜΠΟΤΡΥΠΕΣ Α.Ε.”, ένα συγκρότημα που εμένα, σήμερα, μου αποδεικνύει μέσα από το υλικό του, που στη ουσία ήταν υλικό του Μιχάλη, πως ήταν υλικό απόλυτης καλλιτεχνικής δημιουργίας που φτάνει να παραμένει μέχρι σήμερα ένα υλικό που αμέσως καταλαβαίνεις ότι το διακρίνει η έμπνευση και η δημιουργική διάθεση, αλλά, να τονίσω, πως, πάνω απ’ όλα, διαθέτει ιδεολογικό υπόβαθρο, αισθητική ποιότητα, συνέπεια και είναι γέννημα ενός απίστευτου εφηβικού θάρρους. Ο Μιχάλης λοιπόν ήρθε στο μαγαζί μου για να αφήσει παρακαταθήκη το πρώτο single των “ΚΟΥΜΠΟΤΡΥΠΕΣ Α.Ε.”, που είχε κυκλοφορήσει, αν θυμάμαι καλά, από το “Happening”, ένα άλλο δισκάδικο που, κατά τα Βρετανικά πρότυπα της εποχής, επένδυε στις καλλιτεχνικές εφηβικές ανησυχίες. Αυτό είχε γίνει το 1983. Μάλιστα, τότε το υλικό αυτό δεν μου είχε μεταδώσει αυτά που αργότερα κατάλαβα. Υπήρχε μάλλον κάποια προκατάληψη. Βέβαια στο Μιχάλη από τότε διέκρινα ταλέντο παραγωγού και του πρότεινα να κάνουμε μαζί μια ανεξάρτητη εταιρία, κάτι που δεν έγινε, αλλά τουλάχιστον συνεργαστήκαμε σε πάρα πολλές παραγωγές που δόθηκαν προς εκμετάλλευση σε άλλες μικρές ή μεγάλες εταιρίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Λειτουργείτε, ως καλλιτέχνες, αλληλοσυμπληρωματικά; Κι αν ναι, τι έχει ο ένας που δεν το έχει ο άλλος;
Μιχάλης Κουμπιός: Ο Γιώργος Νταλάρας, όταν σε κάποια φάση είχαμε τσακωθεί, απορούσε με μας γιατί μας είχε γνωρίσει ως αυτοκόλλητους φίλους. “Μα πως; Eσείς είστε κάτι σαν τον Δάμων και τον Φιντία, πως έγινε αυτό;” Τα πολλά χρόνια μπορούν να φέρουν κρίση στις σχέσεις δυο ανθρώπων. Σε μας αυτό συνέβη δυο φορές. Ελπίζω η τρίτη να είναι μακριά, διότι αυτόν τον καιρό έχουμε πολλά κοινά σχέδια. Ότι ο ένας επιδρά στον άλλο, αυτό σίγουρα συμβαίνει. Αλλά, επειδή κι οι δυο λειτουργούμε πρωτίστως με την έμπνευση κι όχι με την τεχνική, αυτή την αναζητά καθένας μόνος του. Σίγουρα όμως σε ζητήματα παραγωγικά ο ένας συμπληρώνει τον άλλο, αν και την περίοδο που ο Νικολούδης περνούσε μια έκρηξη και η εσωτερική του ενόραση τον οδηγούσε σε εκπληκτικά ηχητικά αποτελέσματα δεν τον εκμεταλλεύτηκα. Από χαζό εγωισμό μάλλον οδηγήθηκα να κάνω και την παραγωγή και μέρος της ενορχήστρωσης σε μια σειρά από δίσκους μου, που αν τις είχα εμπιστευτεί στο 100% στα χέρια του Μιχάλη θα είχαν γίνει καλύτεροι. Μιλώ συγκεκριμένα για τους: “Χοροί της νύχτας”, το “Πρωί μεσημέρι βράδυ”, την “Πλατεία Ελευθερίας” και το “Αγάπες της ψυχής μου”. Ενώ, αντίθετα, όταν εγώ βρισκόμουν σε αντίστοιχο οίστρο ο Νικολούδης, ως πιο μεγάλος και πιο ήρεμος, πήρε σε επίπεδο παραγωγής από μένα ιδέες που βοήθησαν το έργο του να αναδειχτεί. Πάντως στην αυτοκριτική μας είμαστε σκληροί και νιώθουμε κι οι δυο πως δεν έχουμε δώσει ακόμα αυτά που θα μπορούσαμε.
Μιχάλης Νικολούδης: Οι επιρροές μπορεί να είναι έμμεσες η άμεσες, αθέλητες ή ηθελημένες. Πολλές φορές ο ένας τροφοδοτεί τον άλλο, αλλά δεν συνθέτουμε μαζί και αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο. Δεν είμαστε συγκρότημα όπως οι Κατσιμιχαίοι, οι Simon and Garfunkel. Απλά, επιλέξαμε ο ένας τον άλλο και όχι όπως ο Philip Glass επέλεξε για στενό συνεργάτη τον Μichael Risnam κι ο Michael Risnam επέλεξε για στενό συνεργάτη του τον Philip Glass. Δεν είναι τόσο απόλυτα στενή η συνεργασία μας.
Μιχάλης Κουμπιός: Και βέβαια, είναι φανερό αυτό από την όλη πορεία μας ως τώρα. Η σχέση μας αφήνει όλα τα περιθώρια για άλλες συνεργασίες. Είναι μια σχέση ελεύθερη. Αυτό εξάλλου μαρτυρούν οι πολλές ξεχωριστές συνεργασίες μας με άλλους καλλιτέχνες.
Πολλοί, σας έχουν κατατάξει, ως συνθέτες, στη λεγόμενη έθνικ σκηνή και σ’ αυτήν την “κατηγοριοποίηση” έπαιξαν ρόλο και σημαντικά σας έργα – σταθμοί, όπως η “Αιολία” κι η “Σύρνα”. Αποδέχεστε αυτήν την έθνικ ταυτότητα ως κυρίαρχή σας;
Μιχάλης Κουμπιός: Τόσο η “Αιολία” όσο και η “Σύρνα” μπορεί να έχουν ως αφετηρία τους δύο συγκεκριμένους τόπους, αλλά είναι δυο έργα που το κοινό και εκτός Ελλάδος τα έχει δεχτεί ως οικουμενικά. Δεν ξέρω, μη με ανακατεύεις με ταμπέλες. Θεωρώ πως είναι απλά κώδικες για να μιλάμε για τη μουσική, που, δυστυχώς, εξυπηρετούν μόνο τους εμπορικούς μηχανισμούς εκμετάλλευσης της και όχι την λειτουργία και την ουσία της ίδιας της μουσικής.


Ένα σημαντικό μέρος του έργου σας αποτελείται από δίσκους οργανικής μουσικής. Υπάρχει, γενικότερη, ανταπόκριση από το κοινό, σε ένα ελληνικό μουσικό τοπίο, που έχει χαρακτηριστεί τραγουδιστοκεντρικό;
Μιχάλης Νικολούδης: Τόσο ο Κουμπιός όσο και ’γω επιλέξαμε πολλές φορές ως φόρμα αυτό που αποκαλούμε διεθνώς instrumental, που στην ουσία είναι τραγούδια χωρίς λόγια. Τις περισσότερες φορές η οργανική μας μουσική κινείται σ’ αυτή τη φόρμα.
Μιχάλης Κουμπιός: Ναι, το γνωστό μας έργο κινείται σ’ αυτή τη φόρμα. Γιατί, πρέπει να πω πως κι οι δυο διαθέτουμε πολύ ανέκδοτο υλικό, το οποίο κινείται σ’ άλλες φόρμες άρα και άλλο περιεχόμενο. Γιατί, κάθε φορά, τουλάχιστον στο δικό μας έργο, το περιεχόμενο ψάχνει τη φόρμα που ταιριάζει σ’ αυτό.
Φέτος, λοιπόν, για πρώτη φορά, θα βρεθείτε μαζί επί σκηνής για μια σειρά συναυλιών. Πως γεννήθηκε η ιδέα γι’ αυτό το live;
Μιχάλης Νικολούδης: Ο Μιχάλης έχει αναπτύξει στις εκτελέσεις μουσικής μια αποσπασματική σχέση με διάφορα όργανα. Δεν έχει στρωθεί να μελετήσει με επάρκεια κάποιο όργανο. Κάποτε έπιασε μπάσο, μετά κιθάρα, κάποια στιγμή φλέρταρε έντονα με τον ταμπουρά και κάποια στιγμή με το πιάνο. Πάντα όμως επιπόλαια, δεν αφιερώθηκε. Τελευταία τον έβλεπα να δουλεύει πάνω στα αναλογικά synthesizer και να έχει πολύ καλές επιδόσεις. Μάλιστα, στα χρόνια των “Κουμπότρυπες”, είχε ασχοληθεί πολύ μ’ αυτά, οπότε του πρότεινα να ανθολογήσουμε τα ρεπερτόρια μας και να φτιάξουμε ένα συναυλιακό πρόγραμμα, χωρίς τραγουδιστή, αλλά να είναι ένα μικρό και ευέλικτο σχήμα με μένα στην κλασική κιθάρα και τον Κουμπιό να παίρνει το ρόλο του Eno (γέλια) στα keyboards και όσα τραγούδια έμπαιναν στο πρόγραμμα να τα τραγουδήσουμε εμείς και οι υπόλοιποι μουσικοί.
Μιχάλης Κουμπιός: Θα ήθελα να σταθώ στους υπόλοιπους. Είναι η Τάνια Νικολούδη ένα χαρισματικό πλάσμα. Μια μουσικός μεγάλων κυβικών που είναι τιμή μου που παίζει μαζί μας ηλεκτρικό πιάνο στην παράσταση και τραγουδά, ο ευρέως γνωστός Σόλης Μπαρκής στα κρουστά και το didgeridoo και η Δήμητρα Καραμπεροπούλου, από τα “Σύννεφα με παντελόνια” και τους “Πυξ – Λαξ”, που παίζει ακορντεόν και τραγουδά. Είναι μια δημιουργική παρέα που θα θέλαμε να κάνει πορεία μαζί.

Η μουσική παράστασή σας ονομάζεται «Το ρήμα αρμενίζω». Πως προέκυψε αυτός ο ευρηματικός, ποιητικός τίτλος;
Μιχάλης Νικολούδης: Αυτά τα φιλολογικά είναι του Κουμπιού.

Ποια θα είναι η δομή κι ο κεντρικός άξονας του όλου προγράμματος;
Μιχάλης Νικολούδης: Όπως ειπώθηκε, τα τραγούδια μας με λόγια ή χωρίς και κάποιες λίγες διασκευές σε Wim Mertens, Yann Tiersen και … Αλλά, το όλο πρόγραμμα, συνοψίζεται γύρω από τη θάλασσα. Την υγρή έρημο που μας βοηθά να μάθουμε τη ζωή.

Βλέπω ότι, στην ουσία, είστε μια πενταμελή ομάδα μουσικών (Μιχάλης Νικολούδης, Μιχάλης Κουμπιός, Τάνια Νικολούδη, Δήμητρα Καραμπεροπούλου και Σόλης Μπαρκής) που παίζει και τραγουδάει. Ο στόχος είναι κάτι το ομαδικό και, ταυτόχρονα, λιτό και μινιμαλιστικό;
Μιχάλης Κουμπιός: Ναι αυτός είναι ο στόχος.

Θα μπορούσατε – για παράδειγμα – να δώσετε έναν πιο εξωστρεφή χαρακτήρα στο live σας, μέσα από μια πολυμελή ορχήστρα και την γκεστ συμμετοχή κάποιων τραγουδιστών – ηχηρών ονομάτων, αφού, κι από τους δυο σας, δεν λείπουν αυτές οι συνεργασίες. Γιατί δεν επιλέξατε ένα τέτοιο “πανηγυρικό τρόπο”, όπως συνηθίζεται στις μέρες μας;
Μιχάλης Νικολούδης: Δεν είναι της παρούσης. Έχουμε άλλες προτεραιότητες αυτή τη στιγμή.

Έχετε σκεφτεί – κάτι που επίσης συνηθίζεται – να αποτυπώσετε και δισκογραφικά αυτή τη live συνεργασία σας;
Μιχάλης Νικολούδης: Ναι το έχουμε σκεφτεί … Το πρόγραμμα θα ηχογραφηθεί σε πολυκάναλο σύστημα την 1η Σεπτεμβρίου στο θέατρο “Απόλλων” της Σύρου, με σκοπό να στηρίξει τις συναυλίες που θέλουμε να κάνουμε μαζί και το επόμενο καλοκαίρι.

Μετά απ’ αυτήν τη συνάντησή σας, τι άλλο, καλλιτεχνικά, μας φέρνει το άμεσο μέλλον για τον καθένα σας χωριστά ή και για τους δυο σας μαζί;
Μιχάλης Νικολούδης: Αυτόν τον καιρό δουλεύουμε πάνω στο υλικό του Κουμπιού που προέρχεται από την περίοδο των “ΚΟΥΜΠΟΤΡΥΠΕΣ Α.Ε.” Επιλέξαμε δώδεκα από τα σαράντα τραγούδια του συγκροτήματος.
Μιχάλης Κουμπιός: Για να τα τραγουδήσει ο καλύτερος τραγουδιστής που θα μπορούσε να πει αυτό το υλικό, ο Μιχάλης Νικολούδης!

ΤΟ ΡΗΜΑ ΑΡΜΕΝΙΖΩ
Μουσική παράσταση
Μιχάλης Νικολούδης – Μιχάλης Κουμπιός
Καλοκαίρι 2009


Μιχάλης Νικολούδης : (νάυλον κιθάρα, ταμπουρά, φωνή)
Μιχάλης Κουμπιός : (πλήκτρα, φωνή)
Τάνυα Νικολούδη : (ηλεκτρικό πιάνο,πλήκτρα, φωνή)
Δήμητρα Καραμπεροπούλου : (ακορντεόν, φωνή)
Σόλης Μπαρκής : (κρουστά, didgeridoo,φωνή)
21 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009 21:30 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ /10ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ
08 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 21:30 ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ /
2o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΗΜΟΥ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

18 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 21:30 AΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΛΕΙΨΩΝ
19 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 21:30 ΛΙΜΑΝΙ ΑΓΑΘΟΝΗΣΙΟΥ
31 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 21:30 ΒΟΛΙΣΣΟΣ – ΧΙΟΣ
20 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009 02:00 Π.Μ ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ, ΠΑΡΑΛΙΑ ΕΡΙΣΤΟΥ, ΤΗΛΟΣ
21 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 21:30 ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΧΑΡΚΑΔΙΟ, ΤΗΛΟΣ
01 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2009 21:30 ΘΕΑΤΡΟ ΑΠΟΛΛΩΝ, ΕΡΜΟΥΠΟΛΕΙΑ, ΣΥΡΟΣ

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Ο καιρός σκουλήκιασε.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

27/4/1932 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
27/4/1975 Πέθανε ο ρεμπέτης Νίκος Μάθεσης (Τρελάκιας)
27/4/2008 Έφυγε από τη ζωή ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας

ΤΥΧΑΙΑ TAGS