89 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.05.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Έλλη Ρουμπέν

Ιανός, 5 Φεβρουαρίου 2009, 7 το απόγευμα .... Την Ελένη Πέτα την γνωρίζω από συνεργασίες που έχουμε κάνει μαζί και την εκτιμώ σαν καλλιτέχνη. Η φωνή της και η σκηνική της παρουσία (άλλοτε ήρεμη και άλλοτε ιδιαίτερα εκφραστική) με έχουν κερδίσει ως ακροατή. Νοιώθω ότι η Ελένη έχει βρει τον δρόμο της τα τελευταία χρόνια ... και δείχνει να τον χαράζει καλά … το συμπέρασμά μου το επιβεβαίωσα και από τη συνέντευξη που θα διαβάσετε. Μια συνέντευξη στην οποία περάσαμε πραγματικά καλά ... ο χρόνος κυλούσε και εμείς συνεχίζαμε ... σαν παρέα του παλιού καλού καιρού ... Απολαύστε την!

«Στείλε σήμα» ο τίτλος του νέου cd. Δε διακρίνω μεγάλες αποστάσεις από το ποπ ύφος που έχεις καθιερώσει τα τελευταία χρόνια. Σωστά όμως διακρίνω μία πιο world άποψη;
Ε.Π.: Κοίταξε, πάντα ήμουν πιστή όσον αφορά στο ύφος, τουλάχιστον δισκογραφικά. Ακόμα και στα πρώτα μου βήματα που ήταν το πειραματικό στάδιο για μένα, ήταν πάντοτε ποπ η μουσική που έκανα. Απλά πιστεύω ότι όσο μεγαλώνω , ωριμάζω και εξελίσσομαι … αυτό είναι πάντα και το ζητούμενο για μένα … να γίνομαι καλύτερη κάθε φορά. Στη συγκεκριμένη δουλειά προσέξαμε πάρα πολύ την παραγωγή, τους μουσικούς που έπαιξαν, τις ενορχηστρώσεις που έκανε ο Γιώργος peta_5.jpgΜπουσούνης από τους Άμμος (είναι ένας σπουδαίος μουσικός). Τώρα πια πιστεύω αρκετά και το στίχο. Ξέρεις, ο στίχος ήταν κάτι που δεν έδινα ιδιαίτερη βάση, επειδή είμαι άνθρωπος της μουσικής. Και ήταν το λάθος μου στο παρελθόν. Από τώρα και πέρα θα είμαι ακόμη πιο προσεχτική με την βαρύτητα που έχει ο στίχος σε ένα τραγούδι. Ο Έλληνας ταυτίζεται με τους στίχους. Εμένα και κάποιους άλλους φαντάζομαι, μπορεί να μας συγκινήσει η μουσική, η έμπνευση. Το ζητούμενο τώρα πια είναι να τα έχεις και τα δύο σε μια ισορροπία ...

Σε βοήθησε σε αυτή τη στροφή η συνεργασία σου με τους Tangarto; Ένα project το οποίο ομολογώ πως μου άρεσε πολύ και σου πήγαινε.
Ε.Π.: Έπαιξαν πάρα πολύ σημαντικό ρόλο. Είναι αλήθεια ότι είναι ένα είδος που δεν είχα διανοηθεί ότι μπορούσα να τραγουδήσω και σε μια γλώσσα που δεν γνωρίζω. Δούλεψα όσο περισσότερο μπορούσα. Μέσα σε 15 μέρες έπρεπε να μάθω τα τραγούδια και στα ισπανικά και στα γαλλικά, που τα γαλλικά είναι ακόμα πιο δύσκολη γλώσσα, αλλά ήταν τόσος ο ενθουσιασμός μου, μ’ άγγιξε τόσο πολύ η μουσική του Άστορ Πιατσόλα και τα παιδιά που ήταν τόσο εξαίρετοι μουσικοί, που έπεσα με πάθος σ’ αυτό. Τα παιδιά με επηρέασαν μουσικά. Αν θέλεις διαμορφώθηκε λίγο ακόμη η αισθητική μου στη μουσική. Γι’ αυτό θέλησα να βάλω ένα τέτοιο τραγούδι στο cd. Έψαξα να βρω ένα τραγούδι σε μια μορφή τάνγκο και μου το έγραψαν ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος με την Ελεάνα Βραχάλη. Θα ήθελα να κάνω και κάτι περισσότερο με αυτά τα τραγούδια. Θα έφευγα αρκετά από το ύφος που έχω σαν τραγουδίστρια, αλλά θα ήθελα να κάνω στο μέλλον ένα ολόκληρο cd μ’ αυτό το είδος της μουσικής ... Ξέρεις, ήταν πάρα πολύ όμορφη απόπειρα για μένα, επειδή είμαι άνθρωπος που δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι και θέλω να κάνω διαφορετικά πράγματα. Δισκογραφικά είμαι σταθερή, αλλά στα live δεν θέλω να περιορίζομαι, γιατί έχω κι άλλες πτυχές σαν άνθρωπος και θέλω να τις ξεδιπλώνω, όποτε μου δίνεται η ευκαιρία.

Δεν πρέπει όμως να γίνονται τέτοιες δισκογραφικές κινήσεις;
Ε.Π.: Βεβαίως θα πρέπει να γίνονται και δισκογραφικά τέτοιες κινήσεις …Τώρα που είμαι χωρίς εταιρεία και «ελευθερώθηκα», νομίζω ότι είμαι πια έτοιμη να δοκιμάζομαι σε όποιο είδος θέλω…. Πρέπει να είσαι δημιουργικός μέσα από αυτή τη δουλειά. Αυτή τη δουλειά δεν την κάνω για να γίνω πλούσια …. Μ’ αρέσει να κάνω μουσική, να δημιουργώ, μ’ αρέσει να μη βαριέμαι μέσα από αυτό που κάνω! Έχω ίσως μια πιο ερασιτεχνική νοοτροπία, παρόλο που ζω από αυτή τη δουλειά. Τώρα που δεν έχω κανέναν να μου υποδεικνύει πως πρέπει να κάνω το κάθε τι και για ποιο λόγο, όλα γίνονται…

Έχεις όμως συνεργαστεί δισκογραφικά και με μεγάλα ονόματα ... Μιχάλης Χατζηγιάννης, Στέφανος Κορκολής, Αντώνης Βαρδής, Μανώλης Φάμελος στη μουσική, Μυρτώ Κοντοβά, Ελεάνα Βραχάλη στους στίχους ... Θεωρείς επιτυχημένη έτσι κι αλλιώς την επιλογή καταξιωμένων δημιουργών σε ένα δίσκο, ανεξάρτητα από το ύφος των τραγουδιών που θα σου δώσουν;
Ε.Π.: Όχι… κοίταξε, επειδή οι περισσότερες δουλειές που έκανα ήταν βασισμένες πάνω σε νέους δημιουργούς, π.χ. Στην προηγούμενη δουλειά είχαμε την ιδέα με τον παραγωγό μου να κάνουμε ένα cd και να απευθυνθούμε σε ανθρώπους με τους οποίους και είχα συνεργαστεί σε live εμφανίσεις, όπως ο Στέφανος Κορκολής, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και άλλοι. Απευθυνθήκαμε σε αυτούς τους ανθρώπους και μου δώσανε πολύ όμορφα τραγούδια. Δεν θα έπαιρνα ποτέ τραγούδια επειδή είναι από τον Μιχάλη Χατζηγιάννη και ό,τι να’ ναι. Μου ’δωσε αρκετά τραγούδια και διάλεξα ... Τι να πω για το τραγούδι που μου έδωσε η Χάρις Αλεξίου…. Με το που το άκουσα ανατρίχιασα ...

Στο νέο σου δίσκο συνεργάζεσαι και με νεότερους αλλά καταξιωμένους μουσικούς και ενορχηστρωτές, όπως ο Γιώργος Μπουσούνης, Ο Θοδωρής Οικονόμου, τα Κίτρινα Ποδήλατα ... Σου δίνει μία νέα πνοή αυτή η ανταλλαγή απόψεων με νέους ανθρώπους;
Ε.Π.: Ναι, γιατί πιστεύω ότι μέσα από τους νέους ανθρώπους μπορεί να βρεις κάτι διαφορετικό στον ήχο, στη σύνθεση … κάτι το οποίο δεν έχεις ακούσει πάρα πολλές φορές ... Κοίτα, σου είπα δεν μου αρέσει να τελματώνουν οι καταστάσεις , μερικές φορές πρέπει να ρισκάρεις και πρέπει να κάνεις υπερβάσεις για να αλλάξεις λίγο τα πράγματα ... Εμένα μ’ αρέσει να ψάχνομαι και με νέους δημιουργούς. Δεν αποκλείω ποτέ κάτι , γιατί και από έναν συνθέτη καταξιωμένο μπορεί να προκύψει μια σπουδαία δουλειά, μια ολοκληρωμένη δουλειά, αλλά κυρίως σήμερα κινούμαι μ’ αυτό τον τρόπο, με νέους ανθρώπους.

Ελένη Πέτα: Στείλε σήμαΕίσαι περίπου στη δισκογραφία 15 χρόνια. Θεωρείς ότι έχουν αλλάξει τα πράγματα στην ελληνική μουσική; Προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο;
Ε.Π.: Έχουν αλλάξει ολότελα! Το αν θα έχουν πάει προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο θα το δείξει ο χρόνος ... Οι δισκογραφικές εταιρείες , που σου ‘λεγα και πριν, έπαψαν να έχουν το ρόλο που είχαν, πλέον για μένα. Όχι μόνο για μένα, για όλους τους συναδέλφους μου. Οι δισκογραφικές εταιρείες είναι απλά εταιρείες διανομής, καμιά διάθεση δε έχουν για δημιουργία. Οι ίδιες, οι άνθρωποι που τις διοικούν οδήγησαν τα πράγματα εδώ που βρισκόμαστε σήμερα. Στέρεψε η δημιουργία.

Άρα θεωρείς μονόδρομο πια να κάνουν οι καλλιτέχνες μόνοι τις παραγωγές τους; Και η ανεξαρτησία που επέλεξες στην παραγωγή είναι μόνο θέμα κακών συνεννοήσεων με τις εταιρίες ή εκφράζει και μία ανάγκη σου να επιλέξεις εσύ το υλικό που θα τραγουδήσεις και να το προβάλεις όπως εσύ και οι συνεργάτες σου θεωρούν καλύτερα;
Ε.Π.: Πιστεύω τώρα πια ότι ένας τραγουδιστής, ένας τραγουδοποιός μόνος του μπορεί να δημιουργήσει το δρόμο του. Δεν μπορεί μέσα από μια δισκογραφική εταιρεία. Πλέον δεν ποντάρουν πάνω σε νέα πρόσωπα ... Δεν χρηματοδοτούν παραγωγές … παίρνουν έτοιμες παραγωγές και τις ρίχνουν στην αγορά μαζικά. Έτσι, πολλές φορές και ωραία πράγματα χάνονται μέσα στο πλήθος των cd που διανέμουν ... Αν θες να κάνεις πράγματα ωραία, πράγματα που έχει η ψυχή σου, που μπορεί να βρίσκουν αντίθετους κάποιους ανθρώπους μέσα στις δισκογραφικές πρέπει να τα κάνεις μόνος σου.

Ελένη ΠέταΥπήρξαν όμως και πολλοί φωτισμένοι παραγωγοί στην ιστορία της μουσικής ... και εδώ και στο εξωτερικό ...
Ε.Π.: Μιλάς για τα παλιά χρόνια ... για κάποιους άλλους παραγωγούς. Είμαι ένας άνθρωπος που αγαπάει τη μουσική. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν μιλούσα την ίδια γλώσσα με τους ανθρώπους που συνεργαζόμουν, γιατί είχανε στο μυαλό τους αλλιώς την εικόνα μου και το τι πρέπει να κάνω σαν καλλιτέχνης. Είχαμε μεγάλη κόντρα πάντα από τα πρώτα μου βήματα μέχρι τα τελευταία. Χωρίς να έχουν κάτι να μου προτείνουν και χωρίς να ασχολούνται μαζί μου στην ουσία, πάντα από θέση ισχύος λέγανε αυτό μας αρέσει, αυτό δεν μας αρέσει, μην το κάνεις έτσι, χωρίς να προτείνουν κάτι συγκεκριμένο για μένα… Κατάλαβες? Μα πώς μπορούν να έχουν άποψη άνθρωποι που δεν ασχολούνται καν με την μουσική, ενώ είναι μέσα στις δισκογραφικές εταιρείες ... είναι δυνατόν? Ωραία, υπήρξαν κάποτε παραγωγοί που βγάλανε μεγάλους τραγουδιστές. Δεν πρέπει όμως να κολλάς στο παρελθόν, πρέπει να ενημερώνεσαι συνεχώς, να ακούς νέα πράγματα . Μερικοί από αυτούς τους παραγωγούς καθίσανε καλά στην καρέκλα και επαναπαυθήκανε και έμειναν εκεί που ήταν πριν μερικά χρόνια, δεν εξελίχθηκαν. Σταμάτησαν να είναι δημιουργικοί και σταμάτησαν να δουλεύουν πάνω στο ρόλο τους … να εντοπίσουν, δηλαδή, σε έναν άνθρωπο το διαφορετικό πράγμα που έχει και να το αξιοποιήσουν, να το αναδείξουν. Αυτό νομίζω, όμως, θα αλλάξει. Νομίζω ότι θα αναγκαστούμε να πάμε για αλλαγές δραστικές. Μακάρι να πάει προς το καλύτερο η σημερινή κατάσταση.

Κρατάς γενικά χαμηλό προφίλ και στην καριέρα και στη ζωή σου. Είναι ο χαρακτήρας σου έτσι ή θεωρείς ότι είναι τρόπος άμυνας στην ευκολία της εποχής μας;
Ε.Π.: Νομίζω ότι είναι λίγο κι απ΄ τα δύο … δηλαδή και ο χαρακτήρας μου είναι τέτοιος, αυτή είναι η φύση μου, δηλαδή δεν είμαι άνθρωπος που « φωνάζει πολύ». Αλλά ναι, και από τσαντίλα αν θέλεις ...Γιατί το να είσαι «μέσα στα πράγματα» συχνά απαιτεί να γνωστοποιείς και πτυχές που δεν χρειάζονται ... Αυτός ο τρόπος διαφήμισης δεν μου αρέσει. Έτσι κι αλλιώς δε συμφωνώ να βγάζεις στη φόρα προσωπικά σου πράγματα , αλλά είμαι και λίγο «Νταρντανιάν», θέλω να πηγαίνω και κόντρα σε κάποια πράγματα. Γιατί η επιτυχία στις μέρες μας δεν είναι κάτι που μ΄ ενδιαφέρει με τον τρόπο που γίνεται ... Αν είναι να επιτύχω μ΄ αυτόν τον τρόπο, ας μην επιτύχω!

Άρα το ταλέντο αρκεί για να κάνει ένας καλλιτέχνης καριέρα;
Ε.Π.: Όχι, ειδικά στον χώρο αυτόν δεν αρκεί, το ταλέντο. Βλέπουμε πολλές φορές ότι δεν παίζει καν τον πρωταρχικό ρόλο. Πρέπει κυρίως ο χαρακτήρας σου να βοηθάει και οι δημόσιες σχέσεις σου , να εντάσσεσαι εύκολα στις παρέες …. Γιατί υπάρχουν παρέες στα μουσικά μας πράγματα ... Νοιώθω, ειδικά τα τελευταία χρόνια, παρόλο που προσπάθησα, θέλησα να συνεργαστώ με ανθρώπους που εκτιμούσα και πίστευα ότι θα μπορούσα να συνεργαστώ μαζί τους, δεν τα κατάφερα ... Εδώ είναι αρχηγός το λαϊκό τραγούδι, και μάλιστα το λαϊκό και με την κακή έννοια τα τελευταία χρόνια. Μην το μπερδέψουμε, βέβαια, με το παλιό καλό λαϊκό τραγούδι. Το παρελθόν έχει πράγματα αριστουργηματικά. Ο Πλέσσας π.χ. έχει γράψει τεράστιες μελωδίες, πολύ δύσκολα τραγούδια, και υπέροχα λαϊκά τραγούδια και είναι ένας απ΄ τους πολύ αγαπημένους μου συνθέτες.

Έχεις συνεργαστεί με πολλούς συνθέτες και ερμηνευτές. Μίμης Πλέσσας, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Μάριος Φραγκούλης, Ηρώ. Ξεχωρίζεις κάποιες συνεργασίες σου;
Ε.Π.: Τις συνεργασίες που πέρασα καλά ! Που πάνω απ όλα επικοινωνούσα σαν άνθρωπος με τον άνθρωπο που συνεργαζόμουν , όχι καλλιτεχνικά, προσωπικά κυρίως … Μπορεί να είχα κάτι σπουδαίο καλλιτεχνικά, αλλά να μην πέρασα καλά….. Αυτά είναι ανθρώπινες σχέσεις και πολλές φορές στις σχέσεις , τις περισσότερες μάλλον φορές, φταίνε και οι δύο… Είναι η χημεία που λέμε… η χημεία κάποιες φορές δεν ταίριαξε … το βλέπω απλά έτσι.

Έχεις ή είχες κάποιο πρότυπο επιτυχίας; Μια καριέρα που ονειρευόσουν να ακολουθήσεις;
Ε.Π.: Όχι … να σου πω, καταρχήν δεν κάνω όνειρα σε σχέση με τη δουλειά μου «το ξέρω, ακούγεται περίεργο αυτό> …. Επίσης, δεν βάζω στόχους μακροπρόθεσμα … δηλαδή να πω «θέλω να το κάνω αυτό έτσι και ο τρόπος να το κάνω είναι αυτός». Σαν άνθρωπος πρώτον δεν μ΄ αρέσει να προγραμματίζω τίποτα , στη ζωή μου, το απεχθάνομαι! Αυτό όμως δημιουργεί φοβερό εκνευρισμό στους συνεργάτες μου, γιατί κάποια στιγμή πρέπει να έχεις ένα πλάνο. Ας το κάνουν άλλοι για μένα το πλάνο. Πλάνο δεν μπορώ να ακολουθήσω και πιστεύω ότι ο χρόνος σου ανατρέπει ανά πάσα στιγμή ο,τιδήποτε μπορεί να σκεφτείς ή να ονειρευτείς. Βεβαίως, θαυμάζω ανθρώπους στο πως προχωράνε στα μουσικά πράγματα … Η Ελευθερία Αρβανιτάκη ας πούμε, είναι ένας άνθρωπος που η καριέρα της κυλά πάρα πολύ ωραία. Πολύ σωστή, έχει πει ωραία τραγούδια, κινείται με ωραίο τρόπο, επιλεκτική κατά βάση. Αλλά, νομίζω ότι κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, έχει το δικό του δρόμο. Δεν θα μπορούσα να ταυτιστώ με κάτι … πολλές φωνές θαυμάζω επίσης , αλλά πάλι δεν μπορώ να συγκρίνω ή να πω «θα ‘θελα να είμαι αυτό».

Σε ποιο σημείο της καριέρας σου νομίζεις ότι βρίσκεσαι;
Ε.Π.: Νομίζω, θα ακουστεί περίεργο μετά από τόσα πολλά χρόνια, αλλά βρίσκομαι σχετικά στην αρχή. Είμαι πάρα πολλά χρόνια στο χώρο, αλλά θεωρώ ότι γενικότερα έχασα αρκετό χρόνο σε πράγματα που δεν ήταν και τόσο σωστά για μένα, κατάλαβες? Έχασα πολύ χρόνο σε λάθος πράγματα, βέβαια αυτά με οδήγησαν να κάνω όλες αυτές τις κινήσεις και να είμαι αυτό που είμαι σήμερα, αλλά πιστεύω ότι είμαι σχετικά στην αρχή.

Αισθάνεσαι ολοκληρωμένημε αυτά που κάνεις ή κάτι σου λείπει που δεν το έχεις ακόμη κατακτήσει; Η καριέρα στο εξωτερικό είναι μέρος αυτού του ονείρου;
Ε.Π.: Κοίταξε... πολύ θα ΄θελα αν μπορούσα με κάποιο τρόπο μαγικό, δεν ξέρω πώς γίνονται αυτά είναι η αλήθεια, να κάνω κάποια πράγματα στο εξωτερικό . Θα μου άρεσε πάρα πολύ να πάω τη μουσική μου και πέρα από την Ελλάδα. Απλά ξέρω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο. Κυρίως με ενδιαφέρει να δείξω και κάτι από τον πλούτο της Ελληνικής μουσικής … ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο το μπουζούκι, το λουλούδι, το σουβλάκι , ο μουσακάς… Στην Ελλάδα έχει και πράγματα πολύ σοβαρά μουσικά … και παλαιότερα και σύγχρονα.

Ελένη Πέτα

Ξέρω πως στις συναυλίες σου τολμάς να κάνεις νέα βήματα και να αφουγκραστείς νέες μουσικές. Ερμηνεύεις άλλωστε πολύ πολύ ωραία, κατά τη γνώμη μου, κάποια κομμάτια ξένου ρεπορτορίου. Πόσο βλέπουμε την πραγματική Ελένη μέσα από την εικόνα που έχουμε στη σκηνή; Πόσο προσωπκό στοιχείο βάζεις στη δουλειά σου;
Ε.Π.: Νομίζω βάζω πολύ προσωπικό στοιχείο. Τα ξένα τραγούδια ήταν ανέκαθεν τα ακούσματά μου. Από παιδί θυμάμαι να ακούω μόνο ξένη μουσική. Να φανταστείς, όταν ξεκίνησα το τραγούδι, δεν είχα επίγνωση της Ελληνικής πραγματικότητας . Ίσως και ο πατέρας μου να ευθύνεται γι΄ αυτό, που ήταν μουσικός και άκουγε πάρα πολύ τζαζ στο σπίτι. Μετά με την κλασική μουσική <το βιολοντσέλο> βρέθηκα περισσότερο κοντά σε αυτά τα πράγματα.

Ήταν δική σου επιλογή το τσέλο;
Ε.Π.: Όχι, γιατί ήμουν τετάρτη δημοτικού και με έβαλε ο μπαμπάς που ήταν το αγαπημένο του όργανο … μετά βέβαια και δικό μου. Όπως καταλαβαίνεις νοιώθω πολύ πιο οικεία με ξένα τραγούδια απ΄ ότι με τα Ελληνικά. Είναι περίεργο δεν ξέρω, ίσως δεν βοηθάει και η γλώσσα μας τόσο πολύ στο να ερμηνεύεις τα τραγούδια. Νοιώθω πιο άνετα με τα ξένα , δεν ξέρω για ποιο λόγο.

Η επιτυχία είναι αυτοσκοπός;
Ε.Π.: Όχι, ... Το τι είναι επιτυχία το αποφασίζεις στον απολογισμό. Πρέπει να έχεις ολοκληρώσει αυτό το οποίο θέλεις να κάνεις, να έχεις φτάσει σε μια ηλικία και κοιτώντας πίσω να δεις τι έχεις κάνει και πόσο ουσιαστικό ήταν αυτό. Αυτή είναι η επιτυχία για μένα. Πρόσκαιρη επιτυχία, που σημαίνει να είμαι στην επικαιρότητα και όλα τα επακόλουθα, δεν μ΄ ενδιαφέρει καθόλου.

Ελένη ΠέταΟι άνθρωποι γύρω σου; Έχεις συνεργάτες και φίλους που στηρίζεσαι σ΄αυτούς; Που θα σου πουν την αλήθεια χωρίς περικοπές;
Ε.Π.: Βεβαίως, εννοείται. Δεν μου αρέσει να ωραιοποιούμε τα πράγματα έτσι κι αλλιώς. Και όταν κάποιος έρθει μ΄ αυτές τις διαθέσεις δίπλα μου το καταλαβαίνω. Θέλω την αλήθεια. Οι άνθρωποι που είναι δίπλα μου είναι συνεργάτες που μετά από αρκετά χρόνια έχουν αποδείξει ότι μπορούμε να συνεργαστούμε, ότι δεν χρειάζεται να λέμε πολλά για να συνεννοηθούμε. Από κει και πέρα υπάρχουν ελάχιστοι φίλοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, που θα μου πουν αληθινά τη γνώμη τους. Σπάνια μπορείς να δημιουργήσεις φίλους από τη δουλειά . Είναι πολύ πρόσκαιρη η σχέση. Κάνεις μια συνεργασία, τα πας καλά με έναν συνάδελφο, αλλά από κει και πέρα, μόλις τελειώνει η συνεργασία συνήθως τελειώνει και αυτή η σχέση. Για μένα είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό η φιλία και θέλει πάρα πολύ χρόνο. Δύσκολα μπορείς να την πετύχεις μέσα σε μια μικρής χρονικής διάρκειας συνεργασία.

Τι να περιμένουμε από την Ελένη μέσα στο 2009;
Ε.Π.: Εμφανίσεις εδώ στον Ιανό, οι οποίες θα επαναληφθούν και τον Μάιο κάποιες Πέμπτες. Ο Ιανός είναι ένας χώρος που με έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές και νοιώθω σα στο σπίτι μου, που λέμε. Επίσης από 19 Φεβρουαρίου παίζω στο Μylos stage στη Θεσσαλονίκη και βέβαια και σε άλλες πόλεις, γιατί θέλω να παρουσιάσω σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο την καινούρια αυτή δουλειά. Μαζί μου ταξιδεύουν 4 άτομα, οι μουσικοί μου, που είναι ο Μιχάλης Πορφύρης στο βιολοντσέλο, ο Κωνσταντίνος Κατωμέρης στο πιάνο, ο οποίος μου έχει δώσει και τραγούδια στο cd, ο Γιώργος Μπεχλιβάνογλου, εκπληκτικός κιθαρίστας και ο Γιάννης Αγγελόπουλος στα τύμπανα.

Δεν σκέφτεσαι κάποια συνεργασία;
Ε.Π.: Εγώ δεν σκέφτομαι κάποια συνεργασία, αλλά αν προκύψει και έχει ενδιαφέρον, δεν θα πω όχι ….!!

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Ο Έρωτας είναι ο θάνατος.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/5/1942 Πέθανε ο συνθέτης Παναγιώτης Τούντας
23/5/1943 Γεννήθηκε στην Αθήνα η τραγουδίστρια Βίκυ Μοσχολιού
24/5/1941 Γεννήθηκε ο αμερικανός τραγουδιστής Μπομπ Ντύλαν
24/5/1974 Έφυγε από τη ζωή ο αμερικανός πιανίστας της jazz Edward Kennedy "Duke" Ellington