343 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.08.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Ορφέας

Γνώρισα τη μουσική του Κώστα Κακογιάννη από το χώρο του στο mySpace και τον ίδιο από το προφίλ του στο Facebook. Κι όταν δόθηκε η ευκαιρία για αυτή εδώ τη συνέντευξη, εκπλήξεις δεν υπήρξαν μιας και ήδη είχαν μιλήσει πεντακάθαρα στην ψυχή μου οι μελωδίες του. Εσείς, αν δε συναντηθήκατε ποτέ με τον Κώστα Κακογιάννη, αυτή εδώ η κουβέντα είναι μία καλή ευκαιρία να τον γνωρίσετε. Η μουσική του βέβαια, είναι ο σίγουρος δρόμος για ένα ταξίδι ως τα μέρη του. Και είναι στα αλήθεια εκπληκτικό πόσο μακριά μπορεί να ταξιδέψει κανείς, χωρίς να σηκωθεί καν από την καρέκλα του γραφείου του ...

Κύριε Κακογιάννη, αφού σας ευχαριστήσουμε για αυτή τη μουσική συνάντηση, ας ξεκινήσουμε κάπως τυπικά, με τις αναγκαίες συστάσεις. Πως μπήκε η μουσική στη ζωή σας;
Κ.Κ.: Θα 'λεγα από "ζήλεια"! Ξέρετε πώς ζηλεύουν τα πιτσιρίκια το ένα το άλλο. Προτού κλείσω λοιπόν τα έξι, ήρθε ένα πιάνο Κώστας Κακογιάννηςστο σπίτι για τη μεγαλύτερή μου αδελφή. Έτσι ταυτόχρονα με τα δικά της μαθήματα έπεισα τους δικούς μου ότι έπρεπε να ξεκινήσω και εγώ. Αργότερα όταν έκλεινα τα οκτώ, βρέθηκα σε μια συναυλία όπου είδα από κοντά κάποιον να παίζει βιολί. Προτού κλείσει μήνας κατάφερα να πείσω τους δικούς μου να μου αγοράσουν και βιολί. Τα πράγματα όμως πήραν "μελοδραματική" τροπή, όταν στα δώδεκα άκουσα για πρώτη φορά φλάουτο. Ο πόθος μου να αποκτήσω αυτό το όργανο ήταν έντονα ψυχοσωματικός, σαν… πρώτος έρωτας. Ευτυχώς οι γονείς μου με στήριξαν για άλλη μια φορά. Μου έβαλαν φρένο όμως, όταν ζήτησα και τσέλο…

Οι συνθέσεις και τα τραγούδια σας είναι αναμφίβολα ατμοσφαιρικά, με μελωδικότητα και ευαισθησία. «Μελωδίες ψυχής» γράφτηκε παλιότερα στον κυπριακό τύπο. Τι σας εμπνέει όταν γράφετε μουσική;
Κ.Κ.: Είμαι "αβάσταχτα" ρομαντικός. Θυμάμαι στα 14 να γράφω τις πρώτες μου συνθέσεις βράδυ με τα κεριά αναμμένα και το παράθυρο ανοιχτό να μου φυσάει στο πρόσωπο. Σήμερα εμπνέομαι κυρίως από τη φύση, γι' αυτό και επέλεξα να ζω στα βουνά του Τροόδους.

Έχετε γράψει μουσική για μπαλέτο, για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, αλλά και το θέατρο. Είναι όλα αυτά ένα καλό πεδίο για μία αυτόνομη μουσική έκφραση, δηλαδή μία έμπνευση για μουσικά έργα που μπορούν να σταθούν μόνα τους, ανεξάρτητα;
Κ.Κ.
: H μουσική έχει αυτή τη μαγική ιδιότητα να "παντρεύεται" εύκολα τις άλλες τέχνες, ενώ στην περίπτωση "απόσχισης" να παραμένει αυτόνομη. Ας μην ξεχνάμε ότι μερικά από τα πιο όμορφα και επιτυχημένα κομμάτια της ελληνικής δισκογραφίας όπως το "Χάρτινο το φεγγαράκι", το "Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι", το συρτάκι του "Ζορμπά" και το "Ήτανε μια φορά" προέρχονται από το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Ιδρύσατε μαζί με το λογοτέχνη Πάμπο Κουζάλη το Παράκεντρο. Στεγάζεται σε ένα διατηρητέο παραδοσιακό κτίριο στο χωριό Λεμύθου, μέσα σε μία πολύ όμορφη φύση, αν κρίνουμε από τις φωτογραφίες. Ένα πολιτιστικό κέντρο με πολλαπλούς ρόλους: στούντιο ηχογραφήσεων, χώρο εκδηλώσεων, στούντιο μοντάζ κινηματογραφικών ταινιών, χώρους φιλοξενίας, χώρους εκθέσεων και πολλά άλλα. Θέλετε να μας μιλήσετε για το Παράκεντρο;
Κ.Κ.: Το Παράκεντρο ξεκίνησε το 2003, όταν μαζί με τον Πάμπο Κουζάλη σκεφτήκαμε να ιδρύσουμε ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό με στόχο την παραγωγή εκδηλώσεων και εκδόσεων. Για να φτιάξουμε μια γερή ομάδα, καλέσαμε αξιόλογους φίλους καλλιτέχνες ώστε να εκπροσωπείται εξίσου η κάθε μορφή τέχνης (ιδρυτικά μέλη είναι μια εικαστικός, μια χορογράφος, ένας ποιητής, μια συγγραφέας, ένας σκηνοθέτης, μια μουσική παιδαγωγός και ένας συνθέτης). Τα πράγματα όμως πήραν μια ευχάριστη τροπή, όταν ως καθηγητής πήρα διορισμό στη "Σχολή Μιτσή" - το πιο ορεινό σχολείο της Κύπρου - η οποία βρίσκεται στο χωριό Λεμύθου. Μαγεμένος από το φθινοπωρινό τοπίο, τα δάση και τη θέα, αποφάσισα ότι εκεί έπρεπε να βρίσκεται και η έδρα του Παράκεντρου. Μετά από πολύ κόπο κατάφερα να αγοράσω ένα πέτρινο κτήριο του 19ου αι., το οποίο αναπαλαιώσαμε οι ίδιοι, ενώ προστέθηκε ο υπαίθριος χώρος εκδηλώσεων και ένα τετραώροφο καινούργιο κτίσμα στο οποίο περιλαμβάνονται τα στούντιο και οι ξενώνες.

Το Παράκεντρο χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από εσάς και τον Πάμπο Κουζάλη. Φιλοξενείτε καλλιτέχνες, κάνετε παραγωγές και ηχογραφήσεις, οργανώνετε μουσικές βραδιές, βάζοντας ουσιαστικά χρήματα από την τσέπη σας. Δύσκολο εγχείρημα στις μέρες μας, για κάποιους ίσως και παράξενο. Είστε τόσο ρομαντικός;
ΠαράκεντροΚ.Κ.: Το ότι είμαι ρομαντικός το δήλωσα και πριν, η χαρά όμως της προσφοράς είναι ο γνώμονας. Στο Τρόοδος σπάνια πραγματοποιούνται αξιόλογες πολιτιστικές δραστηριότητες. Με την ίδρυση του Παράκεντρου όμως, ο κόσμος της περιοχής άρχισε να γίνεται περήφανος. Ξαφνικά προσωπικότητες όπως ο Γιάννης Κότσιρας, ο Γιώργος Νταλάρας, η Αλέξια, η Καλλιόπη Βέττα, ο Μιχάλης Κακογιάννης, οι Bzikebi κ.λπ. επισκέπτονται ή συμμετέχουν σε παραγωγές που αφορούν τον τόπο τους. Για μας πιο σημαντικό είναι το χαμόγελο και η περηφάνια μιας γριούλας, η απόφαση ενός έφηβου να μην εγκαταλείψει την περιοχή, παρά οποιοδήποτε χρηματικό ποσό.

Χρησιμοποιείτε σε καθημερινή βάση το internet, Facebook, mySpace, όλες αυτές τις υπηρεσίες που έχουν να κάνουν και με καθημερινή επαφή με ανθρώπους. Ήδη, μέσω των παραπάνω επιτρέπετε την προακρόαση τραγουδιών σας πριν την κυκλοφορία τους. Πως είναι να έχετε τόσο άμεση επαφή με το κοινό; Παίζει ρόλο η απήχηση που έχει η μουσική σας στο διαδίκτυο στο να κάνετε το επόμενο βήμα; Συμφωνούμε πως το διαδίκτυο γκρεμίζει πια σύνορα, όμως εν τέλει βοηθά τη μουσική;
Κ.Κ.: Η μουσική είναι κατά βάθος μια ακόμη γλώσσα επικοινωνίας και αφού η βάση στην οποία στηρίζεται το ίντερνετ είναι η επικοινωνία, τότε αναμφίβολα τη βοηθά. Η απόφασή μου να ζω στα βουνά θα μπορούσε να σημαίνει και την αποκοπή μου από το κοινό, αλλά και τους συνεργάτες μου. Αντιθέτως όμως, όλες μου οι τελευταίες θεατρικές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές συνεργασίες ολοκληρώθηκαν χάρη στο ίντερνετ και χωρίς να χρειαστεί να εγκαταλείψω ούτε στιγμή τα βουνά του Τροόδους. Παράλληλα η ανάρτηση των κομματιών μου σε σελίδες όπως τα facebook και myspace επιτρέπει στους φίλους μου να ακούνε άμεσα τις νέες δημιουργίες μου, χωρίς τη χρονική παρεμβολή που απαιτεί η έκδοση και η διανομή τους σε CD. Τώρα όσον αφορά την απόφασή μου να κυκλοφορήσω κάτι με βάση την αποδοχή του στο ίντερνετ, ναι, κάτι τέτοιο ισχύει όπως π.χ. στην περίπτωση του CD μου "Hand in Hand", όπου πήρα την απόφαση να το εκδώσω, αφού αντιλήφθηκα ότι το ομότιτλο τραγούδι είχε ξεπεράσει τις 100.000 ακροάσεις στο Youtube.

Κώστας Κακογιάννης, Γιάννης Κότσιρας, Πάμπος Κουζάλης στο μπαλκόνι του ΠαράκεντρουΣτο προφίλ σας στο facebook μπορεί να ακούσει κανείς το τραγούδι «Νανούρισμα» με το Γιώργο Νταλάρα. Στη μεταξύ σας συνεργασία περιλαμβάνεται και η προσεχής κυκλοφορία ενός cd με κυπριακά παιδικά τραγούδια, από το οποίο και το τραγούδι αυτό. Τι σας ώθησε να γράψετε παιδικά τραγούδια; Είναι η παιδική αθωότητα και η παιδική ευαισθησία αυτά που λείπουν στις μέρες μας;
Κ.Κ.: Ως καθηγητής έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα παιδιά και έτσι συχνά έχω την ανάγκη να επικοινωνώ μαζί τους μέσω της μουσικής. Μέχρι σήμερα έχω εκδώσει πέντε τέτοια CD, όπως το μπαλέτο για παιδιά "Little Caroline's Nightmare", το χριστουγεννιάτικο παραμύθι "Natalie's Christmas Eve", το CD "Κάλαντα" με τους Ορειβάτες, το "Hand in Hand" με τη μουσική και τα χορευτικά της Junior Eurovision, ενώ παράλληλα ως Παράκεντρο, έχουμε εκδώσει και επιμεληθεί ένα δίγλωσσο παιδικό CD με τραγούδια που έγραψαν και ερμηνεύουν μαζί παιδιά με ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή καταγωγή. Με τον Γιώργο Νταλάρα συνεργάζομαι από το 1994 και αυτή είναι η τρίτη δισκογραφική μας συνεργασία. Πρόκειται για μια διασκευή σε παιδικά παραδοσιακά τραγούδια της Κύπρου από το αρχείο του Μ. Χατζημιχαήλ, τα οποία επεξεργάστηκα και στα οποία συμμετέχει η παιδική χορωδία του Δήμου Παραλιμνίου και η γνωστή ερμηνεύτρια παραδοσιακής μουσικής Κυριακού Πελαγία.

Φαντάζομαι πως παρακολουθείτε την ελληνική μουσική σκηνή, άλλωστε συνεργάζεστε με Έλληνες καλλιτέχνες όπως ο Γιάννης Κότσιρας και η Καλλιόπη Βέττα και σίγουρα έχετε άποψη για τα μουσικά πράγματα στην Ελλάδα. Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους θα θέλατε να συνεργαστείτε στο μέλλον, καλλιτέχνες που νιώθετε πως σας συνδέουν κοινές μουσικές ανησυχίες;
Κ.Κ.: Η Ελένη Τσαλιγοπούλου και η Ελευθερία Αρβανιτάκη είναι από τις ερμηνεύτριες που θαυμάζω και με τις οποίες θα ήθελα να συνεργαστώ. Υπάρχει επίσης στα σκαριά μια συνεργασία με τον νεαρό Γιώργο Περρή και ίσως και με το Δημήτρη Μπάση, ο οποίος θα δώσει μια συναυλία εδώ στο Παράκεντρο το ερχόμενο καλοκαίρι.

Αν πάμε λίγο πίσω στο χρόνο, υπάρχουν έλληνες ή ξένοι καλλιτέχνες που αγαπήσατε, που να σας επηρέασαν σημαντικά στα πρώτα σας βήματα;
Κ.Κ.: Όπως και κάθε άλλο σύγχρονο Έλληνα συνθέτη, με έχουν επηρεάσει τόσο ο Μάνος Χατζιδάκις όσο και ο Μίκης Θεοδωράκης και θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που γνώρισα και τους δύο. Στον τομέα του κινηματογράφου έμαθα πολλά από τους κλασσικούς, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, τους Vaughan και John Williams, και τον Hans Zimmer.

Ο Κώστας Κακογιάννης με τους μικρούς του φίλους στις ηχογραφήσεις του Hand in HandΤην περασμένη χρονιά σας ανατέθηκε η μουσική διεύθυνση της Junior Eurovision 2008. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το cd με τίτλο «Hand in hand» με τη μουσική και τα χορευτικά που γράψατε για το διαγωνισμό καθώς και το ομώνυμο τραγούδι αφιερωμένο στη Unicef στην οποία πηγαίνουν και οι εισπράξεις από τις πωλήσεις. Πως είδατε το διαγωνισμό αυτό και πως βλέπετε γενικότερα αυτό το θεσμό;
Κ.Κ.: Αν και θα προτιμούσα ο θεσμός να μην έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα ώστε να μη δημιουργείται ανταγωνιστικό κλίμα ανάμεσα στα παιδιά, η επαφή μου μαζί τους με έμαθε πως κάτι τέτοιο δεν ίσχυσε και πως όλα μαζί περνούσαν υπέροχες στιγμές, το ένα τραγουδώντας το τραγούδι του άλλου. Στο πάρτι που ακολούθησε τη βραδιά του διαγωνισμού, όλα τα παιδιά αγκαλιασμένα τραγουδούσαν και χόρευαν ξανά και ξανά το κοινό τους τραγούδι, το "HAND in HAND". Ήταν μια πολύ όμορφη και συγκινητική στιγμή για μένα ως δημιουργό.

Η Unicef είναι μία οργάνωση με σπουδαία δράση στις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Ωστόσο, αν κοιτάξει κανείς τον παγκόσμιο χάρτη τα νούμερα είναι απογοητευτικά. Στο μισό πλανήτη ρέει άφθονο χρήμα και στον άλλο μισό μικρά παιδιά λιμοκτονούν. Νομίζετε πως μπορεί κάποτε να αλλάξει αυτό;
Κ.Κ.: Αυτό θα σταματήσει, μόνο όταν οι "μεγάλοι" της Γης σταματήσουν να εκμεταλλεύονται τον όποιο πλούτο διαθέτουν αυτές οι χώρες και επιτρέψουν επιτέλους στους κατοίκους να ξεφύγουν από το λήθαργο. Χρέος μας είναι να βοηθήσουμε όχι μόνο προσφέροντας έτοιμο φαγητό και χρήμα, αλλά επιμορφώνοντας τα αδικημένα αυτά πλάσματα ώστε μακροχρόνια να μπορούν να αντεπεξέρχονται στα δύσκολα από μόνοι τους.

Κώστας Κακογιάννης: Hand in handΟι πιο πολλοί μιλούν απαξιωτικά για το διαγωνισμό της Eurovision και οι διοργανώσεις των τελευταίων χρόνων μπορεί και να τους δικαιώνουν, γιατί έχουμε να κάνουμε συχνά με μέτρια τραγούδια, προκλητικές εμφανίσεις, τεράστιο κόστος και περίεργες συμμαχίες. Δε μιλώ φυσικά για την παιδική eurovision, αλλά για το γνωστό ετήσιο διαγωνισμό τραγουδιού. Έχει ουσία και μέλλον ο διαγωνισμός αυτός; Θα συμμετείχατε στο μέλλον στη Eurovision αν σας γινόταν πρόταση;
Κ.Κ.: Για μένα ο διαγωνισμός αυτός είχε ενδιαφέρον, όταν οι στίχοι των τραγουδιών ήταν γραμμένοι στη γλώσσα της κάθε χώρας. Πραγματικά τότε ένιωθες πως πρόκειται για μια γιορτή της ανθρωπότητας και της διαφορετικότητας. Μικροί μάθαμε να ξεχωρίζουμε το ηχόχρωμα της κάθε γλώσσας χάρη στο διαγωνισμό αυτό. Δυστυχώς τώρα με τα Αγγλικά, τα πλείστα τραγούδια έχουν περιοριστεί σε φράσεις κλισέ του τύπου "Oh Baby", "I Iove you", "I need you", με λανθασμένη προφορά και μουσικούς ιδιωματισμούς που ξεφεύγουν από την παράδοση της κάθε χώρας, προκαλώντας έτσι μακροχρόνια μεγάλη ζημιά και ισοπέδωση στο ίδιο το τραγούδι. Η πρώτη και τελευταία φορά που συμμετείχα στη Γιουροβίζιον, ήταν το 1998 όταν ο Μιχάλης Χατζηγιάννης με παρακάλεσε να ενορχηστρώσω και να διευθύνω την ορχήστρα στο τραγούδι του. Ήταν μια όμορφη εμπειρία, ομολογώ, όμως τώρα έχω μεγαλώσει!

Τον Φεβρουάριο του 2007, σκηνοθετήσατε μαζί με τον Πάμπο Κουζάλη το ντοκιμαντέρ "Υπέρβαση" που αναφέρεται στον άνθρωπο και μουσικό Στέλιο Πισή, ένα παράδειγμα ψυχικής δύναμης. Ένα νέο άνθρωπο που χτυπημένος από μυϊκή δυστροφία που δεν του επιτρέπει να κινηθεί, μπορεί και συνθέτει μουσική και ουσιαστικά μπορεί να ονειρεύεται. Πως γυρίστηκε και τι περιλαμβάνει το ντοκιμαντέρ αυτό; Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε;
Κ.Κ.: Τον Στέλιο τον γνωρίζω εδώ και 10 χρόνια. Παρόλο που λόγω της ασθένειάς του βρίσκεται κατάκοιτος στον αναπνευστήρα, με το μόνο δάκτυλο που μπορεί να κινεί, ελέγχει το ποντίκι στον υπολογιστή δημιουργώντας αριστουργήματα. Βιώνοντας αυτό το θαύμα θέλαμε να το καταγράψουμε και να το μοιραστούμε με όσο το δυνατό περισσότερο κόσμο. Θέλαμε ο κάθε θεατής που δεν έχει γνωρίσει τον Στέλιο, να μπορεί να εμπνευστεί και να πάρει δύναμη από τη θέλησή του για ζωή. Μαζί με τον Πάμπο Κουζάλη λοιπόν, φτιάξαμε την ταινία και ομολογώ πως σταθήκαμε τυχεροί με τη διπλή βράβευσή της (τον περασμένο Σεπτέμβρη απέσπασε το Α΄ Βραβείο ντοκιμαντέρ στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Δράμας). Η "Υπέρβαση" έχει ήδη προβληθεί με επιτυχία σε Ιταλία, Αυστραλία, Ινδία, Ελλάδα και Αφρική, ενώ το DVD της που κυκλοφόρησε πριν από δύο μήνες από το Παράκεντρο, έχει σχεδόν εξαντληθεί!

Γιώργος Νταλάρας, Κώστας ΚακογιάννηςΣτην κυπριακή τηλεόραση προβάλλεται φέτος η σειρά «Οι γενιές της σιωπής», της οποίας έχετε γράψει τη μουσική. Στο soundtrack της σειράς συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας με το πολύ όμορφο τραγούδι «Αγιόκλημα». Δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε με το Γιώργο Νταλάρα, είναι μία παλιά γνωριμία από την εποχή των «Αθανάτων» και της «Διάστασης». Μάλλον όμως είναι η πρώτη φορά που τον υποδέχεστε στο Παράκεντρο. Μιλήστε μας λίγο για αυτή τη γνωριμία και τη συνεργασία.
Κ.Κ.: Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένας από τους λίγους ανθρώπους που έπαιξαν το ρόλο του "δασκάλου" στην καλλιτεχνική μου ολοκλήρωση. Είναι ένα σοφό και γενναιόδωρο άτομο με ήθος και ποιότητα που σπανίζει σε καλλιτέχνες του μεγέθους του. Τον γνώρισα σε σχετικά μικρή ηλικία, όμως με εμπιστεύθηκε και ερμήνευσε τα τραγούδια μου και γι' αυτό τον ευγνωμονώ. Φέτος, 14 χρόνια μετά την πρώτη μας συνάντηση είχα την τύχη να ξανασυνεργαστώ μαζί του σε δύο παραγωγές και χάρηκα πολύ που εξακολουθεί να είναι το ίδιο σοφός και το ίδιο γενναιόδωρος.

Το cd «Γενιές της σιωπής» πωλείται στην Κύπρο, σε δισκοπωλεία και περίπτερα, καθώς και διαδικτυακά στην εξαιρετική τιμή των 10 ευρώ. Το ίδιο και το cd «Hand in hand». Εδώ στην Ελλάδα, δύσκολα θα δει κανείς ολοκαίνουργιες δουλειές να πωλούνται σε μία τόσο χαμηλή τιμή και μάλιστα ακόμη και στα περίπτερα. Νομίζετε πως αυτή η επιλογή δικαιώνει τον καλλιτέχνη;
Κώστας Κακογιάννης: Γενιές της σιωπήςΚ.Κ.: Κατ' αρχάς να σημειώσουμε ότι το κυπριακό περίπτερο δεν έχει καμία σχέση με το ελλαδικό. Πρόκειται για μεγάλα σε μέγεθος καταστήματα, ανοικτά όλο το 24ωρο και στα οποία βρίσκει κανείς κυριολεκτικά τα πάντα. Αντιθέτως τα μικρά δισκοπωλεία της Κύπρου περνούν κρίση και είναι ελάχιστα. Στα περίπτερα λοιπόν καταφέραμε να έχουμε διανομή σε 1000 και πλέον καταστήματα και έτσι πιο εύκολα και ανώδυνα να μπορεί κάποιος να αποκτήσει τις εκδόσεις μας. Όσον αφορά τη χαμηλή τιμή πώλησης, στο Παράκεντρο, που είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, μοιράζουμε όλα μας τα κέρδη είτε για φιλανθρωπικούς σκοπούς είτε για να βοηθήσουμε νέους δημιουργούς (λογοτέχνες, συνθέτες, σκηνοθέτες κ.λπ.) να εκδώσουν τα έργα τους, χωρίς να τύχουν της εκμετάλλευσης που αναπόφευκτα θα τους επέβαλλε ένας εκδοτικός οίκος ώστε να επιβιώσει επιχειρηματικά. Η τιμή των δέκα ευρώ είναι αρκετή για να καλύπτει τα εκδοτικά μας έξοδα και παράλληλα να επιτρέπει στον καθένα να αποκτήσει πιο εύκολα το προϊόν. Άλλωστε αν όλα τα CD είχαν μια τόσο χαμηλή τιμή, τότε η πειρατεία θα είχε εκλείψει.

Κάποιοι υποστηρίζουν πως η λύση στο πρόβλημα της πειρατείας στη μουσική είναι η κατά κάποιο τρόπο «νομιμοποίησή» της. Δηλαδή, το κοινό να απολαμβάνει δωρεάν τη μουσική του δημιουργού και ο δημιουργός να εισπράττει το ποσοστό του για παράδειγμα από τις διαφημίσεις και όχι από τις πωλήσεις. Συμμερίζεστε την άποψη αυτή;
Κ.Κ.: Το CD με τα 30 του χρόνια είναι πλέον ένα ξεπερασμένο τεχνολογικά μέσο για τη διάδοση της μουσικής. Χάνεται, γδέρνεται και είναι σχετικά ογκώδες. Ο κόσμος θέλει να έχει πρόσβαση στη μουσική του από παντού. Ονειρεύομαι λοιπόν ένα παγκόσμιο και δημοκρατικό αρχείο, στο οποίο θα βρίσκεται συγκεντρωμένη όλη η πολιτιστική παραγωγή. Μουσική, ταινίες, εφημερίδες, βιβλία και περιοδικά θα είναι στη διάθεση του κάθε ενός μέσω συσκευών αναπαραγωγής μόνιμα συνδεδεμένων σε αξιόπιστα και χωρίς διακοπές δίκτυα. Ο δημιουργός θα εισπράττει μέρισμα ανάλογα με το πόσες φορές ακούστηκε, προβλήθηκε ή διαβάστηκε το έργο του, ενώ η συνδρομή στο αρχείο θα είναι είτε ενσωματωμένη στο ιντερνετικό πάγιο ή θα καλύπτεται από τις διαφημίσεις.

Έχετε γεννηθεί στην Κύπρο, ζείτε στην Κύπρο και είναι φανερό πως η Κύπρος είναι κομμάτι της μουσικής σας και της καρδιάς σας. Το καλοκαίρι του 1974, η τουρκική εισβολή στο νησί άφησε πίσω της νεκρούς, αγνοούμενους και κατοχή τμήματος της Κύπρου που η παγκόσμια κοινότητα αποδέχεται αδιαμαρτύρητα εδώ και τέσσερις δεκαετίες, ενώ σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις δε ανέχεται μύγα στο σπαθί της, όπως λέμε. Πιστεύετε πως θα υπάρξει κάποτε μία λύση στο Κυπριακό, τέτοια που να δικαιώνει αυτούς που έπεσαν υπερασπίζοντας την ανεξαρτησία της Κύπρου;
Κ.Κ.: Το Κυπριακό είναι ένα μπερδεμένο κουβάρι δίχως άκρη. Ενώ μεγαλώσαμε, υμνώντας στα σχολεία τις χαμένες πατρίδες, με τον Νταλάρα και τα τραγούδια του συνοδοιπόρους στον πόνο μας, τώρα μοιάζουμε με λωτοφάγους... Με χαρά γεμίζουμε πια τα καζίνο του εισβολέα που είναι κτισμένα στην κλεμμένη γη μας. Πραγματικά δεν ξέρω τι και ποιος θα καταφέρει να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε από το λαβύρινθο στον οποίο μας παγιδέψανε.

Μιχάλης Κακογιάννης, Κώστας ΚακογιάννηςΜε το σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη είστε μακρινοί συγγενείς. Συνεργαστήκατε στην παράσταση «Κοριολανός» του Σαίξπηρ που παίχθηκε στο Ηρώδειο το καλοκαίρι του 2007 στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Πως ήταν αυτή η συνεργασία;
Κ.Κ.: Με τον Μιχάλη όπως και με τον Νταλάρα συνεργαστήκαμε για πρώτη φορά το 1994, στην "ιστορική" παράσταση για τα 20 χρόνια από την τουρκική εισβολή στο Ηρώδειο. Αργότερα, το 2002 έγραψα τη μουσική και τα τραγούδια για την παράσταση της Διεθνούς Αμνηστίας "Voices Beyond the Dark" την οποία είχε σκηνοθετήσει, ενώ πρόσφατα το 2006 και 2007 στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών συναντηθήκαμε στον "Κοριολανό". Με τον Μιχάλη, εκτός από το αίμα και το επίθετο, μας δένει μια στενή φιλία πολλών χρόνων. Αδιαμφισβήτητα το πιο κοντινό μου πρόσωπο μετά την οικογένεια είναι ο Μιχάλης.

Έχετε γράψει τη μουσική για το θεατρικό έργο «Το παιχνίδι του Έρωτα» που ήδη παίζεται στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν. Αναμένουμε το soundtrack της τηλεοπτικής σειράς «Σε φόντο κόκκινο» με τη συμμετοχή του Γιάννη Κότσιρα. Ετοιμάζετε και δίσκο με την Καλλιόπη Βέτα. Τι άλλο να περιμένουμε από εσάς το επόμενο διάστημα;
Κ.Κ.: Δισκογραφικά εκτός των πιο πάνω θα κυκλοφορήσουν και τα soundtrack των ταινιών "Ο Τελευταίος Γυρισμός" και "The Road to Ithaca", καθώς και ένα συλλεκτικό CD με τα τραγούδια που έχω γράψει τα τελευταία δέκα χρόνια για την τηλεόραση. Από το Παράκεντρο θα κυκλοφορήσει επίσης μια σειρά από βιβλία με τίτλο "Νέοι Λογοτέχνες", όπου θα δίνουμε βήμα σε νέους αξιόλογους δημιουργούς, εκδίδοντας και προωθώντας το έργο τους. Ετοιμάζουμε επίσης ένα εκπαιδευτικό ντοκιμαντέρ για τα όργανα της ορχήστρας βασισμένο στο συμφωνικό μου έργο "Δωδεκάθεο" και είμαστε παράλληλα σε επαφή με διάφορους γνωστούς καλλιτέχνες για την προετοιμασία των καλοκαιρινών εκδηλώσεων στο Παράκεντρο.

Γνωρίστε τον Κώστα Κακογιάννη στο διαδίκτυο
Παράκεντρο | www.parakentro.com , www.myspace/parakentro
Κώστας Κακογιάννης | www.myspace/cacoyannis, www.reverbnation.com/costascacoyannis

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους ένας πέθαινε από αηδία... Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/8/1952 Γεννήθηκε στην Κέρκυρα η τραγουδίστρια Βίκυ Λέανδρος