121 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.08.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Δώρα Παπαδοπούλου

Όταν μιλάς με τη Ρίτα Αντωνοπούλου είναι δύσκολο να ρωτήσεις κάτι που να μην απαντηθεί εύκολα, ξεκάθαρα και με ευαισθησία. Τη γνωρίσαμε με τα τραγούδια του Πλέσσα, τη "Σπείρα Σπείρα" του Κραουνάκη και με αγαπημένα τραγούδια του Μικρούτσικου σε ένα καινούργιο, διαφορετικό look. Λίγο μετά την κυκλοφορία του δεύτερου προσωπικού της δίσκου με νέα τραγούδια του Μικρούτσικου σε στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου και σε ένα διάλειμμα από τη διαδρομή Αθήνα - Σαλονίκη για τις εμφανίσεις στο Σταυρό του Νότου και στο Μύλο, η Ρίτα Αντωνοπούλου μίλησε στον Ορφέα για πολλά πράγματα, μουσικά και μη. Για την ουσιαστική συνάντησή της με το τραγούδι. Για το ραντεβού με τη δισκογραφία. Για τα πρώτα και παντοτινά ακούσματα. Για το Θάνο Μικρούτσικο. Για τον Obama και την αλλαγή. Για το Θεό και τη θρησκεία της αλήθειας. Για το τρένο, τη διαδρομή και τις στάσεις σε μία μουσική πορεία που μόλις άρχισε. Είναι μία συνέντευξη που κατευχαριστήθηκα. Ελπίζω κι εσείς.

Κάθε καλλιτέχνης έχει να διηγηθεί μία μικρή ή μία μεγάλη ιστορία για το ξεκίνημά του. Σε εσάς πως προέκυψε το τραγούδι;
Ρ.Α.: Λίγο τυχαία να πω, λίγο ήταν γραφτό να πω… η αλήθεια είναι ότι από πολύ μικρή είχα εκδηλώσει το ενδιαφέρον για το τραγούδι αλλά για μένα πιο πολύ ήταν το μέσο έκφρασής μου. Δεν πίστευα ότι θα ασχοληθώ επαγγελματικά διότι ο πατέρας μου ήταν αρκετά συντηρητικός και ήμουν σίγουρη ότι δε θα ενέκρινε ποτέ μια τέτοια επιλογή. Εξάλλου έχω σπουδάσει γραφιστική στα ΤΕΙ Αθήνας. Έκανα όμως και μαθήματα φωνητικής …μέχρι εκεί μπορούσα να φτάσω. Όμως ένα βράδυ που είχα βγει με φίλους σε ένα μαγαζί με ζωντανή μουσική, πάνω στο κέφι βρέθηκα επάνω να τραγουδάω και στο τέλος της βραδιάς η υπεύθυνη του μαγαζιού με πλησίασε με ένα φάκελο που περιείχε κάποια χρήματα και μου είπε «εμείς σε θέλουμε εδώ και αύριο». Με τα πολλά έπεισα και τον πατέρα μου ο οποίος ήταν εκεί κάθε βράδυ που δούλευα κι αν δεν ήταν έβαζε ξυπνητήρι για να έρθει να με πάρει.

Μιλήστε μας λίγο για τα πρώτα σας μουσικά ακούσματα. Ήταν ελληνική μουσική, ξένη μουσική; Ποια τραγούδια, ποια λόγια, ποιες φωνές σας έφεραν κοντά στο τραγούδι και σας έκαναν να το αγαπήσετε, πριν να ασχοληθείτε επαγγελματικά με αυτό; Είναι αυτά και παντοτινά σας ακούσματα;
Ρ.Α.
: Ίσως και λόγω εποχής, η γενιά που πήγαινε σχολείο τη δεκαετία του 90, αγάπησε πολύ την ξένη μουσική. Εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση. Μεγάλωσα με πολλή ξένη μουσική, ροκ μουσική για την ακρίβεια αλλά και με μεγάλη προσήλωση στο MTV καθότι ήταν τότε η εποχή που όλοι μας το παρακολουθούσαμε ανελλιπώς, όταν δε διαβάζαμε. Μέσα σε όλα αυτά όμως, επειδή μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η ελληνική μουσική ήταν πολύ αγαπητή, δεν έλειψε από τα ακούσματά μου ποτέ το ελληνικό στοιχείο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι ο πρώτος δίσκος που έπιασα στα χέρια μου ήταν ένας δίσκος της Γλυκερίας τον οποίο μου έκανε δώρο ο πατέρας μου όταν ήμουν 5 χρονών. Μου άρεσαν πολλές φωνές και έδινα ιδιαίτερη σημασία στον τρόπο ερμηνείας τους…σχεδόν τις μελετούσα από μικρή. Η Χάρις Αλεξίου, η Δήμητρα Γαλάνη, η Γλυκερία, η Ελένη Βιτάλη, η Μαρία Δημητριάδη είναι φωνές που με μάγεψαν κατά διαστήματα και τους αφιέρωσα χρόνο και μελέτη. Μέχρι σήμερα δεν έχουν αλλάξει ιδιαίτερα τα μουσικά μου ακούσματα και γούστα. Εξακολουθώ να ακούω πολλή ξένη μουσική αλλά και καλό ελληνικό τραγούδι το οποίο από την εποχή του Χατζιδάκι μέχρι την εποχή του σημερινού Μικρούτσικου μας έχει δώσει πολλά διαμάντια.


Το ξεκίνημά σας ήδη μπορεί να χαρακτηριστεί δυναμικό. Μετράτε τρεις συνεργασίες, δισκογραφικές και μη, με σημαντικούς Έλληνες συνθέτες: Πλέσσας, Κραουνάκης, Μικρούτσικος. Συνθέτες αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους. Αν και κάποιες συνεργασίες είναι ακόμη σε εξέλιξη, αν έπρεπε σήμερα να κάνετε έναν απολογισμό, τι θα κρατούσατε από αυτές τις τρεις συνεργασίες;
Ρ.Α.: Η κάθε συνεργασία με έναν άνθρωπο αντίστοιχου βεληνεκούς όπως οι προαναφερθέντες είναι ένα μικρό σχολείο. Η κάθε μια με τον τρόπο της. Δε νομίζω ότι μπορώ να μπω σε διαδικασία απολογισμού…νιώθω ότι είναι πολύ νωρίς ακόμη. Έχω ήδη μάθει πολλά από κάποιους ανθρώπους αλλά είμαι σίγουρη ότι έχω να μάθω κι άλλα κι άλλα κι άλλα…δε μπορούσα να φανταστώ πριν 2 χρόνια όταν γνώριζα το Θάνο Μικρούτσικο ότι σήμερα θα μιλάγαμε κι εγώ θα είχα στο ενεργητικό μου δύο τόσο σημαντικές δισκογραφικές δουλειές με την υπογραφή του. Όλα συμβαίνουν τώρα, την ώρα που μιλάμε, δεν έχει τελειώσει κάτι για να κάνω απολογισμό. Ξέρω ήδη ότι αυτά που έχω μάθει θα τα κουβαλάω μέσα μου για πάντα κι ελπίζω να μην τα ξεχάσω ποτέ για να με βοηθούν να γίνομαι καλύτερη.

Ο τρόπος που ερμηνεύετε τα τραγούδια αποπνέει δυναμισμό και θεατρικότητα, εμφανή και τα δύο όχι μόνο στη σκηνή αλλά και στη δισκογραφική αποτύπωση των τραγουδιών. Είναι και τα δύο έμφυτα χαρακτηριστικά σας;
Ρ.Α.: Είναι στοιχεία τα οποία γνωρίζω ότι τα έχω από πολύ μικρή. Απλά είμαι πολύ τυχερή γιατί αρχικά με τη συνεργασία με το Σταμάτη Κραουνάκη στη Σπείρα και τώρα με το Θάνο Μικρούτσικο, βρέθηκα δίπλα σε ανθρώπους που με βοήθησαν να βρω το δρόμο μου και τον τρόπο μου. Μπορεί να έχεις «κάτι» και να μην καταφέρεις ποτέ να το βγάλεις…το να το δει αυτό το «κάτι» και κάποιος άλλος και να το εκτιμήσει είναι μεγάλη υπόθεση. Είναι σχεδόν λυτρωτικό.

Έχετε μία φωνή πολύ καθαρή, αλλά και ιδιαίτερα δυναμική. Νομίζετε πως μπορείτε να ερμηνεύσετε εύκολα ερωτικά τραγούδια;
Ρ.Α.: Αν το τραγούδι, όποιου είδους ή ύφους, καταφέρει να αγγίξει το συναίσθημά μου, όλα γίνονται εύκολα.

Ο Θάνος Μικρούτσικος λέει για σας πως έχετε το προτέρημα «να σας θέλει η σκηνή». Είναι και για σας ο «φυσικός» σας χώρος;
Ρ.Α.: Είναι αλήθεια πως νιώθω πολλές φορές τόσο οικεία πάνω στη σκηνή που είναι σα να είμαι στο σαλόνι του σπιτιού μου και στον καναπέ κάθεται η μητέρα μου και μ’ ακούει. Μ’ αρέσει όσο τίποτα η επαφή με τον κόσμο. Τους κοιτάω και τους νιώθω όλους δικούς μου ανθρώπους. Νιώθω την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί τους με τον τρόπο που ξέρω μέσα από τη μουσική. Θέλω σχεδόν να με καταλάβουν. Είναι στιγμές που έχω νιώσει πολύ μεγάλη ευτυχία πάνω στη σκηνή, σχεδόν συγκινητική θα έλεγα κι αυτό έχει πολύ να κάνει με το μοίρασμα των συναισθημάτων με τον κόσμο από κάτω.

Έχετε σπουδάσει ξένες γλώσσες. Αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά. Στα πρώτα σας βήματα τραγουδήσατε αγγλικά τραγούδια. Σας ενδιαφέρει να τραγουδήσετε στο μέλλον τραγούδια με ξένο στίχο; Νομίζετε ότι το ελληνικό κοινό εύκολα μπορεί να υποδεχθεί τραγούδια με Έλληνα ερμηνευτή σε άλλη γλώσσα;
Ρ.Α.: Όλα εξαρτώνται θέλω να πιστεύω από τον τρόπο που κάνεις και παρουσιάζεις κάτι. Αν κάνεις κάτι απλά για να πεις ότι το έκανες και δεν είχες λόγο να μπεις στη διαδικασία, πιθανότατα η απόπειρά σου να μην εκτιμηθεί σε βάθος χρόνου. Αν από την άλλη μεριά αυτό που παρουσιάζεις είναι αληθινό, βγαίνει από την ανάγκη σου να το κάνεις και το πιστεύεις, νομίζω ότι και ο ακροατής θα το δεχτεί με τον ίδιο τρόπο. Άρα ναι, θα το ήθελα να τραγουδήσω ξενόγλωσσα τραγούδια και θα το κάνω όταν νιώσω την ανάγκη ή όταν νιώσω ότι έχω λόγο να το κάνω.

Πιστεύετε πως στη σύγχρονη μουσική πραγματικότητα υπάρχει χώρος για νέους καλλιτέχνες; Με άλλα λόγια, πόσο εύκολο είναι για κάποιο νέο ερμηνευτή στην περίπτωσή μας να βρει το δρόμο προς το μουσικό κοινό ή τη δισκογραφία; Αρκεί η καλή φωνή;
Ρ.Α.
: Όχι δεν αρκεί η καλή φωνή. Υπάρχουν πολλές καλές φωνές που θα παραμείνουν ανεκμετάλλευτες. Χρειάζεται και πολλή προσπάθεια και πολλή τύχη κάποιες φορές. Πρέπει σίγουρα κάπου στο δρόμο σου να βρεθούν άνθρωποι να πιστέψουν σε σένα κι αυτοί να μην είναι η μαμά σου ή ο θείος σου (εκτός κι αν έχουν δισκογραφική εταιρία…εκεί αλλάζει το θέμα!), αλλά άνθρωποι που μπορούν και θέλουν να σε βοηθήσουν. Οι πόρτες των δισκογραφικών εταιριών είναι κλειστές εκτός κι αν πας με μια έτοιμη δουλειά κι αποφασίσουν απλά να σου κάνουν τη διανομή χωρίς να αναλάβουν καμιά άλλη Ρίτα Αντωνοπούλου, Θάνος Μικρούτσικοςυποχρέωση. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα αυτήν την εποχή. Χώρος για νέους καλλιτέχνες υπάρχει μεγάλος, το θέμα είναι να μας τον δώσουν. Αν εγώ δεν είχα γνωρίσει το Θάνο Μικρούτσικο κι αν εκείνος δε με επέλεγε για να κάνουμε δισκογραφική δουλειά, εγώ μπορεί σήμερα που μιλάμε να δούλευα σε κάποια διαφημιστική ως γραφίστας.

Η συνεργασία σας με το Θάνο Μικρούτσικο που μετρά δύο χρόνια και δύο δισκογραφικές εκδόσεις, έχει παρόν και από ότι φαίνεται και μέλλον. Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία;
Ρ.Α.
: Προέκυψε μέσω του Γιάννη Κούτρα τον οποίο γνώριζα από πιο παλιά κι ο οποίος συνεργαζόταν τότε με το Θάνο. Ήξερε ο Γιάννης την επιθυμία μου να δουλέψω με το Θάνο Μικρούτσικο κι έτσι του μίλησε για μένα κι επειδή εκείνη την περίοδο ο Θάνος κι ο Γιάννης θα ξεκινούσαν εμφανίσεις στο Σταυρό του Νότου, έψαχναν για μια γυναικεία φωνή. Μετά από ένα τηλεφώνημα, κανονίστηκε συνάντηση στο σπίτι του Θάνου για να με ακούσει. Εγώ είχα προετοιμαστεί πολύ καλά σε 4 δικά του κομμάτια τα οποία είχα διαλέξει με πολλή προσοχή καθότι στο τηλέφωνο μου είχε πει χαρακτηριστικά «θέλω τα τραγούδια που θα διαλέξεις να μου πεις να είναι τέτοια ώστε να πιστεύεις ότι με την ερμηνεία σου θα σε διάλεγα ανάμεσα από άλλους διακόσιους». Όταν πήγα σπίτι και του είπα τι είχα ετοιμάσει μου είπε να του πω κάτι που να μην είναι δικό του. Αυθόρμητα σκέφτηκα να του πω το «αυτή η νύχτα μένει» αν και δεν το είχα τραγουδήσει ποτέ μόνη μου μέχρι εκείνη την ημέρα. Είπα το μισό, σταμάτησε να παίζει στο πιάνο και μου είπε «εντάξει κορίτσι μου. Είσαι πολύ καλή. Θα συνεργαστούμε.» Μέσα σε 2 χρόνια μου έχει χαρίσει τόσα πολλά…θα του είμαι πάντα ευγνώμων.

Το πρώτο cd κυκλοφόρησε την περασμένη χρονιά με τον τίτλο «Για φωνή και ορχήστρα». Περιέχει νέες εκτελέσεις γνωστών τραγουδιών του Θάνου Μικρούτσικου με τη φωνή σας και τους ήχους της Καμεράτας. Το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο καλλιτέχνης σε περιπτώσεις σαν αυτή είναι να δώσει μία νέα, καινούργια διάσταση σε γνωστά μουσικά ακούσματα που έχουν αποτυπωθεί στα αυτιά και την ψυχή του κοινού. Νομίζετε πως κερδίσατε αυτό το στοίχημα;
Ρ.Α.: Νομίζω πως σε κάποια από αυτά το κέρδισα, ναι. Σε κάποια άλλα αναμετρήθηκα κι ίσως έχασα. Το σίγουρο είναι ότι είμαι πολύ περήφανη για αυτή τη δουλειά. Το γεγονός ότι υπάρχει σήμερα κοινό το οποίο έχει ταυτίσει κάποια από αυτά τα υπέροχα τραγούδια και με τη δική μου ερμηνεία και φωνή εμένα αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη.

Τα περισσότερα τραγούδια που περιέχονται στο cd είναι αυτά που είχαν παρουσιαστεί στη συναυλία του 2000 στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας. Ενδεικτικά κάποια είναι τα: «Μικρή μου μωβ βεντάλια», «Αντίστροφη μέτρηση», «Ελένη», «Μια πίστα από φώσφορο». Αν έπρεπε εσείς να διαλέξετε το περιεχόμενο του cd, η επιλογή αυτών των τραγουδιών, θα ήταν και δική σας;
Ρ.Α.: Νομίζω πως θα υπήρχαν μέσα τα περισσότερα. Ίσως εγώ επέλεγα και κάποια άλλα από τη δουλειά του Θάνου Μικρούτσικου γιατί είναι τόσο μεγάλη και πολυποίκιλη που δε νομίζω ότι θα κατάφερνα να διαλέξω μόνο μερικά. Ας πούμε το «καραντί» ήταν κοινή μας επιλογή να μπει παρόλο που δεν είχε παρουσιαστεί στη συναυλία το 2000.

Ο δεύτερος προσωπικός σας δίσκος «Πάμε ξανά από την αρχή» σε μουσική του Θάνου Μικρούτσικου και στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό. Τραγούδια σε έναν ήχο σύγχρονο, με κάποια στοιχεία τζαζ, θα έλεγα. Ποιες είναι οι προσδοκίες σας για το δίσκο αυτό;
Ρ.Α.: Θέλω να ακουστεί προσεκτικά. Θέλω να βάλω στις αποσκευές μου για τα μελλοντικά μου ταξίδια, κάποια από αυτά τα τραγούδια για να με συντροφεύουν.

Ο Θάνος Μικρούτσικος και ο Οδυσσέας Ιωάννου αναφέρουν πως συναντήθηκαν στο δίσκο αυτό, και έγραψαν τραγούδια έχοντας στο μυαλό τους εσάς και τη φωνή σας. Κάτι ασφαλώς ιδιαίτερα τιμητικό. Εσείς, τι έχετε στο μυαλό σας, όταν τραγουδάτε αυτά τα τραγούδια.
Ρ.Α.: Προσπαθώ να μπω στον κόσμο του κάθε τραγουδιού. Στον κόσμο που μου περιγράφει ο στίχος και μου δίνει η μελωδία. Θέλω να μπω στον κόσμο αυτόν, να τον ζήσω και μετά να σας τον μεταφέρω. Αυτό.

antwnopoulou_2.jpg

Και στο δίσκο αυτό ένα τραγούδι που εγώ προσωπικά ξεχώρισα είναι το «Εσωτερικοί μετανάστες». Όχι μόνο ως μουσική και στίχο, αλλά και ως ερμηνεία, ως τραγούδι στο σύνολό του, ως μία παρέμβαση. Σας εκφράζει το τραγούδι αυτό; Τελικά έτσι είναι; Είμαστε μετανάστες στη χώρα μας;
Ρ.Α.: Λίγο πολύ όλοι μπορεί να νιώσουμε έτσι. Γιατί τι σημαίνει να είσαι μετανάστης; Σημαίνει ότι δεν ανήκεις εδώ. Ότι σίγουρα υπάρχει ένας άλλος τόπος για σένα, πιο δικός σου. Εγώ δυστυχώς πιστέψτε με το νιώθω σχεδόν σε καθημερινή βάση. Θέλω να φύγω και δεν ξέρω πού να πάω. Δε μου αρέσει αυτός ο τόπος έτσι όπως τον ζούμε, έτσι όπως τον έχουμε κάνει. Καθόλου.

Εμπνευσμένη και η φωτογράφηση στον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο της Αθήνας που κοσμεί το εικαστικό κομμάτι της έκδοσης του δίσκου «Πάμε ξανά από την αρχή». Ήδη, έχετε ξεκινήσει μία διαδρομή με το τρένο της μουσικής πραγματικότητας. Σε ποια στάση θα θέλατε να κατεβείτε;
Ρ.Α.
: Νομίζω ότι το ταξίδι αυτό δεν είναι ποτέ μια μονοκόμματη κι απλή διαδρομή. Και στάσεις πολλές θα κάνεις και διαδρομές θα αλλάξεις και προορισμούς.
Δεν υπάρχει συνεπώς μια στάση που να περικλείει όλα αυτά που εγώ θέλω να μάθω από το ταξίδι μου.
Θέλω απλά να είμαι υπερήφανη για τις επιλογές μου και να προσπαθώ σε κάθε διαδρομή να γίνομαι καλύτερη. Τώρα αν υπάρχει μια στάση μετά από την οποία δεν ξαναπαίρνεις αυτό το τρένο, απλά ελπίζω να απέχει πολύ ακόμη.

Ο Θάνος Μικρούτσικος δε σταμάτησε ποτέ να γράφει πολιτικά τραγούδια, βάζοντας μουσική σε ποίηση και στίχο για να περιγράψει πρόσωπα και καταστάσεις. Πολλά από τα τραγούδια που ερμηνεύσατε στις δύο πρώτες δικογραφικές σας απόπειρες έχουν αυτό το ύφος. Σήμερα, η κοινωνία μας, οι πόλεις της, οι άνθρωποι έχουν πολλά προβλήματα. Μπορεί το σημερινό τραγούδι να είναι πολιτικό, αποτυπώνοντας την εποχή του, χωρίς να γίνει κι αυτό μέρος του προβλήματος;
Ρ.Α.
: Υπάρχει πολιτικό τραγούδι και χαίρομαι που μπαίνει στα δικά μου χείλη μέσα από τους σπουδαίους συνεργάτες μου. Η μουσική ήταν πάντα εκτός από τρόπος έκφρασης και τρόπος δήλωσης και αντίστασης και διαμαρτυρίας και κατάθεσης ψυχής και άποψης και ταυτόχρονα ένα μέσον που ενώνει. Είναι πολύ σημαντικό όπλο η μουσική για τέτοιες εποχές και νομίζω ότι πλησιάζει ο καιρός που θα το νιώσουμε ακόμη περισσότερο στο πετσί μας αυτό. Αλλάζουν οι καιροί…δύσκολα μεν αλλά αλλάζουν.

Βρισκόμαστε εν μέσω ολοζώντανης οικονομικής και ηθικής κρίσης. Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, με την εκλογή του Barrack Obama, του πρώτου μαύρου προέδρου στην Αμερική, όλοι μιλούν για αλλαγή. Εσείς θα δίνατε την ψήφο σας στον Obama; Βλέπετε να φυσά κι εδώ κάποτε άνεμος αλλαγής, να αλλάζουν τα πράγματα; Θα φυσήξει και στη μουσική πραγματικότητα;
Ρ.Α.: Να σας πω…την ψήφο μου θα την έδινα στον Ομπάμα ακόμη κι αν δεν τον άκουγα να μιλάει. Ορισμένες φορές τα πρόσωπα των ανθρώπων λένε πολύ περισσότερα. Έτσι κι αλλιώς όλοι βαρύγδουπες δηλώσεις κάνουν και τελικά όταν ερχόμαστε στο δια ταύτα, δεν αλλάζει τίποτα. Είναι σίγουρα μια αλλαγή η εκλογή μαύρου προέδρου. Αυτό από μόνο του απλά δηλώνει έναν αέρα αλλαγής, δε λύνει όμως κάτι επί του πρακτέου. Ο νέος πρόεδρος θα κριθεί εν καιρώ. Προς το παρόν είναι απλά θετικό το ότι υπάρχει μια αίσθηση ελπίδας. Είναι πολύ σημαντικό κι αυτό αυτήν την εποχή. Δύσκολα αναπτερώνεις τόσο πεσμένο ηθικό, δύσκολα δημιουργείς ελπίδα κι ακόμη δυσκολότερα πίστη. Στον τόπο μας ειλικρινά δε νιώθω ότι υπάρχει σήμερα αυτή η δυνατότητα. Προς το παρόν πάμε από το κακό στο χειρότερο. Στη μουσική όμως ένα αεράκι έχει αρχίσει να φυσάει εδώ και κάποιον καιρό και το νιώθουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε με αυτήν. Στη μουσική υπάρχει πάντα ελπίδα.

Η ψηφιακή εποχή είναι εδώ. Είναι δύσκολο να αγνοήσει κανείς την παρουσία της, την ώρα που όλοι εικάζουν πως εκτός από το παρόν, είναι και το μέλλον. Εσείς χρησιμοποιείτε το διαδίκτυο, είστε εξοικειωμένη με αυτό; Αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς σας; FacebookΝομίζετε πως είναι και το μέλλον της μουσικής;
Ρ.Α.: Εγώ χρησιμοποιώ πολύ το διαδίκτυο πια. Δεν είμαι κολλημένη με το ίντερνετ, αλλά μπαίνω στο facebook, στο myspace, στη σελίδα μου στο Pathfinder, ψάχνω διάφορα που θέλω να μάθω. Είναι μια ευκολία όπως και να το κάνουμε κι ένα μέσον να έρχεσαι σε επαφή με κόσμο. Θέλω να μπαίνω για να απαντώ σε όλα τα μηνύματα που μου στέλνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που μου χαρίζουν τη στήριξή τους και το χρόνο τους. Μου αρέσει αυτή η διαδικασία γιατί νιώθω ότι με φέρνει κοντά τους. Πιθανότατα είναι και το μέλλον διακίνησης της μουσικής. Είναι σίγουρα ένας τρόπος να ακουστεί η μουσική σου παντού.
Εγώ ας πούμε το Σεπτέμβριο έδωσα μια συναυλία στην Ολλανδία μόνη μου κι αυτό έγινε μέσω myspace. Με φώναξαν και πήγα. Τόσο απλά.

Η δισκογραφία, λένε όλοι, περνά δύσκολες μέρες. Αν και όλοι ισχυρίζονται πως οι πωλήσεις έχουν μειωθεί και δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω, εντούτοις οι νέες δισκογραφικές εκδόσεις δίνουν και παίρνουν. Δεν είναι παράδοξο; Έχει νόημα ο υπερβολικός αριθμός εκδόσεων αν δεν υπάρχει κοινό να τις αγοράσει;
Ρ.Α.: Αυτή είναι μια ερώτηση την οποία θα ήθελα κι εγώ πολύ να θέσω σε κάποιους που πιθανότατα να έχουν μια απάντηση να μας δώσουν. Σίγουρα δεν την έχω εγώ. Η δισκογραφία όντως περνάει τεράστια κρίση. Δε μπαίνεις εύκολα στη διαδικασία να κάνεις μια δουλειά πια όπως λέει κι ο Θάνος Μικρούτσικος. Το σκέφτεσαι και το ξανασκέφτεσαι. Είναι δύσκολα τα πράγματα. Είναι όντως αλήθεια κι από την άλλη ότι βγαίνουν πάρα πολλές δουλειές. Αυτό δεν είναι κακό. Καλό είναι, απλά δεν υπάρχει σωστός μηχανισμός να τις υποστηρίξει και να τις προβάλλει για να τις μάθει ο κόσμος. Ακόμη όλοι ψάχνουμε να κάνουμε δισκογραφικές δουλειές…όποιον άνθρωπο καινούριο στο χώρο και να ρωτήσεις, αυτό θέλει να κάνει. Αν με ρωτήσεις εγώ θα σου πω, ότι όλα κρίνονται πια στις live εμφανίσεις. Εκεί είναι όλο το παιχνίδι. Εκεί κερδίζεις ή χάνεις τον κόσμο.

Υπάρχουν πολλά κακώς κείμενα στην κοινωνία που ζούμε, πολλά πράγματα που πρέπει να αλλάξουν. Όλοι αυτό λένε, είναι όμως πολύ λιγότεροι αυτοί που έχουν να προτείνουν εναλλακτικά σενάρια. Ας περιοριστούμε στη μουσική. Αν πρέπει να μας πείτε ένα πράγμα, μία κατάσταση που πρέπει να αλλάξει στη μουσική, ποιο είναι αυτό;
Ρ.Α.: Θυμάστε που κάποτε ήταν της μόδας τα super models; Ρώταγες ένα κοριτσάκι τι θέλει να γίνει και σου έλεγε μοντέλο. Σήμερα αν το ρωτήσεις θα σου πει «τραγουδίστρια». Γιατί; Γιατί θεωρεί ότι είναι εύκολο, απλό, διασκεδαστικό, σου φέρνει χρήματα και διασημότητα. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δε μπορεί να μπαίνει ο καθένας σε αυτόν το χώρο όποτε του καπνίσει και να λέει ότι κάνει τέχνη. Δε γίνεται να είμαστε για πάντα η χώρα όπου είσαι ό,τι δηλώσεις. Δε μου αρέσει να γίνομαι ισοπεδωτική αλλά κάποια στιγμή αυτή η άνιση αντιμετώπιση της μουσικής μας από τα μαζικά μέσα ενημέρωσης, η άνιση υπερπροβολή του εύκολου, του δήθεν, του lifestyle, η φτηνή υπερπαραγωγή σουξέ της μιας νύχτας καθώς όμως κι η ταμπελίτσα του εντέχνου, θα πρέπει να πάψουν να υπάρχουν σε αυτόν τον τόπο. Η Ελλάδα έχει μουσική ιστορία η οποία συνεχίζεται κι ας μη ραίνεται από λέλουδα.
Η καθημερινότητα συχνά είναι αμείλικτη και δεν αφήνει πολλά περιθώρια στο ανθρώπινο μυαλό να χαλαρώσει να να ονειρευτεί. Ονειρεύεστε συχνά;
Α.Ρ.: Αρκετά συχνά. Τα βράδια κυρίως κι είναι κι ένας λόγος για τον οποίο από μικρή έχω πρόβλημα ύπνου. Κοιμάμαι τις πρωινές ώρες…

Πολλοί ισχυρίζονται πως ο Θεός είναι μία ανθρώπινη επινόηση. Πως ο καθένας κρύβει ένα θεό μέσα του, που δεν είναι άλλο από τη δύναμη και την πίστη στον εαυτό του. Ποια είναι η δική σας άποψη;
Ρ.Α.: Ακριβώς αυτή. Πιστεύω στον άνθρωπο και στη δύναμη μου κρύβουμε μέσα μας. Δεν ξέρω αν ο Θεός είναι ανθρώπινη επινόηση…στη λογική του γεράκου με τα μούσια που κάθεται σε ένα άσπρο σύννεφο και περιμένει να μας κρίνει αν βωμολοχήσουμε, προφανώς και είναι αστείο να το συζητάμε. Θα ήθελα να πιστεύω σε κάτι ανώτερο όμως, χωρίς αυτό να εμπερικλείει και το φόβο του. Αρκετές τύψεις και φοβίες έχει ο κόσμος σήμερα κι άλλες τόσες θρησκείες. Η αλήθεια είναι η πιο σημαντική θρησκεία και δυστυχώς δεν τη γνωρίζουμε.

Φέτος, σας βρίσκουμε μαζί με το Θάνο Μικρούτσικο και το Μίλτο Πασχαλίδη, στο Σταυρό του Νότου, αλλά και στο Μύλο στη Θεσσαλονίκη, σε ένα τρίο που μοιάζει δυναμικό. Είναι έτσι; Θέλετε να μας μιλήσετε λίγο για τις εμφανίσεις αυτές, ώστε να πάρουν οι φίλοι του τραγουδιού μία ιδέα για το τι θα παρακολουθήσουν;
Ρ.Α.: Είναι μια δυναμική παράσταση. Η σύμπραξη αυτή έδεσε και το αποτέλεσμα κρίνοντας από τις αντιδράσεις του κόσμου είναι μάλλον πολύ καλό! Τραγούδια του Θάνου, τραγούδια του Μίλτου κι όχι μόνο, τραγουδισμένα κι από τους τρεις μας. Ο καθένας με τον τρόπο του και στο στοιχείο του. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι.

Ίσως μετά από δύο πρόσφατες δισκογραφικές δουλειές και τις ζωντανές εμφανίσεις σε εξέλιξη να είναι λίγο άτοπο να ρωτήσει κανείς αν υπάρχουν άμεσα σχέδια για το μέλλον και ποια. Ωστόσο, υπάρχει κάτι που πραγματικά θέλετε να κάνετε στο επόμενο διάστημα;
Ρ.Α.: Θέλω από το Φλεβάρη και μέχρι το Πάσχα να κάνω μόνη μου κάποιες εμφανίσεις σε Αθήνα και επαρχία. Το έχω ανάγκη και το περιμένω με ανυπομονησία.

Θα κάνατε τα πάντα για το τραγούδι;
Ρ.Α.: Όχι. Θα έκανα τα πάντα για τους ανθρώπους που αγαπώ. Για το τραγούδι θα έκανα ό,τι μου επιτρέπει το αισθητήριο μου, η αξιοπρέπεια κι η λογική μου. Το αγαπώ πολύ αλλά αν κατέληγε να με πληγώνει αντί να με κάνει ευτυχισμένη όπως μέχρι σήμερα, θα το εγκατέλειπα.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Η αλήθεια είναι ότι είμαστε στην πρώτη θέση της επικαιρότητας, όπως τον καιρό της χούντας. Με τη διαφορά ότι τότε ήταν όλοι μαζί μας, ήθελαν να μας βοηθήσουν. Τώρα είναι όλοι εναντίον μας
Νάνα Μούσχουρη

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/8/1952 Γεννήθηκε στην Κέρκυρα η τραγουδίστρια Βίκυ Λέανδρος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS