127 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.06.2018
Ορφέας | Main Feed
Δώρα Παπαδοπούλου

Ήταν μία ιδέα που έπεσε στο τραπέζι του Ορφέα κάποια στιγμή. Να ανοίξουμε ένα δρόμο σε νέους καλλιτέχνες. Σε καλλιτέχνες που αγαπούν με πάθος τη μουσική, που συνθέτουν, που τραγουδούν, που γράφουν στίχους, που παίζουν μουσική και που δεν έχουν βρει ακόμη το δρόμο προς τη δισκογραφία. Κι αυτοί οι καλλιτέχνες να μπορούν να πουν δυο λόγια από καρδιάς, να δείξουν τη δουλειά τους και να κάνουν γνωστά τα μουσικά τους όνειρα.  Έτσι φτιάξαμε μία νέα μουσική ενότητα. Εύκολα βρέθηκε κι ο τίτλος που καλείται να συνοδέψει έναν νέο καλλιτέχνη στο δρόμο του. Εραστές του ονείρου. Αυτή τη φορά ο Ορφέας φιλοξενεί την Πέννυ Παπακωνσταντίνου.
Η Πέννυ Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1982 στην Αθήνα. Από νωρίς ξεκίνησε μαθήματα κλασσικής κιθάρας και θεωρία της μουσικής, ενώ μεγαλώνοντας ασχολήθηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα με το κλασσικό τραγούδι και το μαντολίνο. Η πρώτη επαφή με την παραδοσιακή μουσική ήρθε σε ηλικία 19 ετών μέσω του Κ.Α.Λ.Μ.Ε (Κέντρο Αιγαιακών Λαογραφικών και Μουσικολογικών Ερευνών) όπου υπήρξε μέλος της χορωδίας Αιγαίου υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Θεοφάνη Σουλακέλλη. Συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους μουσικούς της παραδοσιακής μουσικής σε διάφορους δίσκους όπου και γνώρισε τους δασκάλους της, Ειρήνη Δερέμπεη (παραδοσιακό τραγούδι) και Κάρολο Κουκλάκη (πολίτικο λαούτο).Έχει υπάρξει μέλος των μουσικών σχημάτων «Αλός Απόηχοι», «Σαντουροβιόλι express» υπό την επιμέλεια του βιολιστή, Κυριάκου Γκουβέντα καθώς επίσης και της ορχήστρας «Σεμέλη» υπό την επιμέλεια του Ανδρέα Τσεκούρα. Δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε -αν και θα μας τα πει και η ίδια στη συνέχεια- τις συνεργασίες της με πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες και μουσικούς όπως με τη Marta Sebestyen, τη Λιζέτα Καλημέρη, τη Μαρία Σουλτάτου, τη Καίτη Κουλιά, τον Κώστα Μάντζιο, το Δώρο Δημοσθένους, τη Ζωή Παπαδοπούλου και άλλους.
Από το 2010 παρέα με τις μουσικούς την Ελευθερία Κουρλιά (κιθάρα, τραγούδι), την Γεωργία Λόλη (κανονάκι, σαντούρι, τραγούδι) και την Κλαούντια Ροσσίνι (βιολί, τραγούδι) αποτελούν την παραδοσιακή γυναικεία ορχήστρα Smyrna. Η Smyrna έχεθ βάλει στόχο να μας γνωρίσει τη μουσική μας παράδοση, μέσα από τους σταθμούς της στο χρόνο και το ξεχωριστό ύφος της κάθε εποχής.
Η πρώτη της προσωπική δισκογραφική δουλειά με τον ταξιδιάρικο τίτλο "Φεγγάρι στην ταράτσα" σε μουσική και στίχους της Χάρις Τσεκούρα, είναι προ των πυλών, μιας και αναμένεται το φθινόπωρο. Ως τότε βρήκαμε λίγο χρόνο να κουβεντιάσουμε για όλα αυτά που μας ενώνουν. Στην Πέννυ, στο πρόσωπο της οποίας αναγνωρίζω ξεκάθαρα μία εραστή της μουσικής, εύχομαι ολόψυχα να μη δυσκολευτεί να κάνει το όνειρο πραγματικότητα.

 
Πένυ καλώς ήλθες στον Ορφέα. Ας τα πάρουμε από την αρχή. Πως ξεκίνησε η σχέση σου με τη μουσική; Ποια ήταν τα πρώτα σου μουσικά ακούσματα;
Πέννυ Παπακωνσταντίνου: Καλώς σας βρίσκω και συγχαρητήρια για την εξαιρετική δουλειά που κάνετε! Η πρώτη μου επαφή με τη μουσική λοιπόν, ξεκίνησε σε ηλικία 11 ετών όταν μόνη μου ζήτησα από τους γονείς μου (μετά από πολύ κλάμα!)  να μου αγοράσουν την πρώτη μου κιθάρα και να με γράψουν στο ωδείο της περιοχής μου όπου και παρακολούθησα τα πρώτα μαθήματα μουσικής. Τα δικά μου μουσικά ακούσματα από μικρή ηλικία ήταν επί το πλείστον ξένο ρεπερτόριο παρότι στην οικογένειά μου ήταν ρεμπέτικα και λαϊκά.

Ξεκίνησες από μικρή ηλικία τα μαθήματα μουσικής με κλασική κιθάρα, με θεωρία κλασικού τραγουδιού. Αργότερα, μεγαλώνοντας ο δρόμος σου συναντήθηκε με αυτόν της παραδοσιακής μουσικής. Μίλησέ μου λίγο για αυτό. Και πες μου πως βλέπεις το χώρο της παραδοσιακής μουσικής σήμερα.
Π.Π.: Πραγματικά αν μέχρι την ηλικία των 18 με ρωτούσαν για την παραδοσιακή μουσική μας «δυστυχώς» θα τους έλεγα ότι δεν ακούω «κλαρίνα»! Η γνώση και η παιδεία αυτού του είδους μουσικής (που μας αφορά περισσότερο από κάθε άλλο σε πρώτη φάση) είναι σχεδόν ανύπαρκτη , κάτι που φυσικά θα έπρεπε να έχει καθιερωθεί στην σχολική μας μόρφωση! Είχα λοιπόν εξετάσεις στο κλασσικό τραγούδι στο ωδείο που φοιτούσα και η κοπέλα που με συνόδευε στο πιάνο στο τέλος των εξετάσεών μου ρώτησε αν θα μ’ ενδιέφερε να συμμετέχω σε μια χορωδία παραδοσιακής μουσικής, κάτι που έκανε να βάλω τα γέλια! Μετά από συνεχή προτροπή της και υποστηρίζοντας ότι δεν έχω κάτι να χάσω , παρακολούθησα μια πρόβα της ομάδας και ένας «νέος κόσμος» γεννήθηκε…ήταν πραγματικά σαν να με περίμενε και εγώ τόσο καιρό ούτε που το γνώριζα!! Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η στροφή ήταν 360 μοιρών για την οποία κατάληξη σήμερα νιώθω πολύ τυχερή! Κάθε μέρα που περνάει τα πράγματα στον συγκεκριμένο χώρο γίνονται (σιγά-σιγά βέβαια) όλο και καλύτερα! Βλέπω όλο και περισσότερα νέα παιδιά να επιζητούν να έρθουν σε επαφή με παραδοσιακά όργανα και τραγούδια , να ρωτάνε για τα κομμάτια που παρουσιάζουμε στα προγράμματά μας και είναι πολύ ευτυχές γεγονός…βέβαια υπάρχει πολύ μέλλον ακόμα ώστε να εδραιωθεί αυτή η μουσική στο σήμερα και να την γνωρίσει ο κόσμος! Λίγο-πολύ όλοι μας έχουμε καταγωγή από κάποιο πανέμορφο χωριό ή πόλη της Ελλάδας….όσοι μένουν στην Αθήνα δεν είναι απαραίτητα και  Αθηναίοι! Δεν είναι ντροπή να γνωρίσουμε τα μουσικά ιδιώματα του τόπου μας, να τ’ ακούμε και να χορεύουμε! Άλλωστε η παραδοσιακή μουσική είναι «ροκ»!

Φαίνεται πως έχεις αποφασίσει να ασχοληθείς επαγγελματικά με τη μουσική. Τι ήταν εκείνο που σε τράβηξε στη μουσική και είπες: “Αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου”. Γιατί, νομίζω, δεν είναι μία εύκολη απόφαση, ειδικά στις μέρες μας.
Π.Π.: Γενικά στην ζωή μου δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες! Τι πάει να πει «επαγγελματικά»; Αν έχει να κάνει με την σοβαρότητα και την επιείκεια που αντιμετωπίζω την μουσική τότε ναι. Αν έχει να κάνει με το γεγονός ότι πιάνω μικρόφωνο και τραγουδάω νύχτα τότε σαφέστατα όχι και σίγουρα όχι για βιοπορισμό! Δεν έχω πει ποτέ την φράση «αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου».Όσο έχω την ανάγκη επικοινωνίας με τον κόσμο και απελευθέρωσης συναισθημάτων και ιδεών θα συνεχίσω να το κάνω! Και πιστέψτε με ακόμα η πηγή δεν έχει καν ξεκινήσει ν’ αδειάζει!
 
Τι είναι αυτό που θυμάσαι έντονα από τις ως τώρα συνεργασίες σου; Και είναι πολλές. Να θυμήσω στους αναγνώστες πρόχειρα πως έχεις συνεργαστεί με τη Marta Sebestyen, τη Λιζέτα Καλημέρη , τη Μαρία Σουλτάτου, την Καίτη Κουλιά, τον Κώστα Μάντζιο, το Δώρο Δημοσθένους και πολλούς ακόμη.
Π.Π.: Είχα την μεγάλη τύχη και ευελπιστώ να συνεχίσω, να συνεργαστώ με εξαιρετικούς καλλιτέχνες, εδραιωμένους στον χώρο της Ελληνικής αλλά και παγκόσμιας μουσικής σκηνής με άπλετη εμπιστοσύνη και προτροπή στους νέους του χώρου αντιμετωπίζοντάς με ίσο προς ίσο! Φυσικά και δεν μπορώ να ξεχάσω την συναυλία με την Marta Sebestyen , καταξιωμένη Ουγγαρέζα καλλιτέχνιδα με Grammy και δεν ξέρω κι εγώ πόσα άλλα βραβεία , όταν ακόμα και μέχρι την ημέρα της εμφάνισής μας μιλούσαμε ώρες στο τηλέφωνο και τραγουδούσαμε η μια στην άλλη. Έτσι τόσο απλά…! Δεν μπορώ να ξεχάσω τις ερμηνείες της Κας Σουλτάτου όταν πάνω στην σκηνή εν ώρα παιξίματος δακρύζω και μου σηκώνεται η τρίχα κυριολεκτικά! Η Λιζέτα Καλημέρη είναι επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας στο γεγονός ότι σήμερα κάνω την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά αφού έγινε μετά από συνεχόμενη προτροπή της. Απ’ όλους έχω πάρει πράγματα , στιγμές και χαμόγελα τα οποία μου έδωσαν πολύ απλόχερα και θα τους ευχαριστώ πάντα!

Αυτό τον καιρό ετοιμάζεις τον πρώτο σου δίσκο. Εκτός από το πότε θα είναι έτοιμος, τι θα περιλαμβάνει και ποιοι είναι οι συντελεστές, θα ήθελα να μου πεις δύο λόγια και για το πως έζησες και πως εξακολουθείς να βιώνεις αυτή τη διαδικασία δημιουργίας της πρώτης σου δουλειάς.
Π.Π.: Το πρώτο μου cd με τίτλο «Φεγγάρι στην ταράτσα» αναμένουμε ΟΛΟΙ μας να κυκλοφορήσει Σεπτέμβριο - Οκτώβριο και θα περιλαμβάνει 5 κομμάτια σε στίχους - μουσική της Χάρις Τσεκούρα. Η αλήθεια είναι ότι πέρασα λίγο δύσκολα στην αρχή (αγχώθηκα να βρώ τους καταλληλότερους ανθρώπους να συνεργαστούμε, ήθελα ν’ αγαπήσουν την δουλειά όπως κι εγώ) κάνοντας ακόμα και πίσω κάποια στιγμή ενώ ήμασταν ακόμα στην διαδικασία του pre production! Είναι πολύ δύσκολο και χρειάζεται αρκετή έμπνευση να πάρεις σε «εμβρυακή» μορφή κομμάτια και να τα κάνεις τραγούδια! Να μπορέσουν όλοι οι συντελεστές να νιώσουν τι θέλει να «πει» ο στιχουργός και να το κάνουν μελωδία και εικόνες! Οι πρώτοι άνθρωποι που στάθηκαν δίπλα μου , είπαμε είμαστε μαζί σε αυτό, και με υποστηρίζουν καθημερινά είναι το γραφείο παραγωγής μου , οι αγαπημένες μου  Αναστασία Παπαγεωργίου και Έλλη Ρουμπέν καθώς και ο Δημήτρης Ιωαννίδης που επιμελείται την παραγωγή του cd και ξεδιπλώνει όλο και περισσότερο τις φωνητικές μου ικανότητες. Στη συνέχεια απευθύνθηκα στους φίλους και εξαιρετικούς καλλιτέχνες, Μαρία Καναβάκη και Χρήστο Παύλη οι οποίοι φυσικά και επωμίζονται το αποτέλεσμα των ενορχηστρώσεων αλλά και παιξίματα πιάνο-ακορντεόν και πάσης φύσεως κιθάρων. Τα τραγούδια αρχίζουν λοιπόν να παίρνουν μορφή και σιγά σιγά το γέλιο έρχεται στα χείλη μου….Οι μουσικοί που συμμετέχουν στον δίσκο και κάνουν τις νότες μελωδία είναι ο Αλέξανδρος Παρασκευόπουλος στο μπάσο, η Εύη Κανέλλου στα κρουστά , ο Γιώργος Γκαραβούνης στο νταούλι και ο Νίκος Χριστόπουλος στα τύμπανα. Αφήνω για το τέλος , και τους ευχαριστώ ειδικά για την συμμετοχή, τους  εξαιρετικούς σολίστες Μάνο Αχαλινωτόπουλο στο κλαρίνο και Γιώργο Μακρή στη γκάιντα. Τα τραγούδια πια είναι έτοιμα και ανυπομονώ να γράψω τη φωνή μου! Ευχαριστώ πολύ το Studio Pazl για την εγγραφή της φωνής στο κομμάτι «Φεγγάρι στην ταράτσα», και τον νέο φίλο-συνεργάτη που απέκτησα, τον Σάκη Γκίκα και το Studio Mythos για τις υπόλοιπες εγγραφές φωνών-μίξεις-mastering. Τέλος την αγαπημένη και πάντα εξ’ αριστερών συνεργάτη μου , Ελευθερία Κουρλιά για τις δεύτερες φωνές σ’ ένα κομμάτι. Δεν μπορώ να παραλείψω να ευχαριστήσω τον Λάμπρο Γεωργόπουλο και την scarface productions για το βιντεοκλίπ του «Φεγγάρι στην ταράτσα» , την φωτογράφο Ελευθερία Άνθη για την εξαιρετική της δουλειά καθώς επίσης και τον Μάκη Παπαγεωργίου για τα γραφιστικά του cd.Τώρα πια όταν πηγαίνω στο στούντιο (γιατί ακόμα δεν έχουμε τελειώσει…) και συναντώ τον Δημήτρη και τον Σάκη έχω ένα συνεχές χαμόγελο και νιώθω απόλυτα δικαιωμένη για τις επιλογές όλων τους…
 

Φεγγάρι στην ταράτσα
στίχοι, μουσική: Χάρις Τσεκούρα / ερμηνεία: Πέννυ Παπακωνσταντίνου

Get Adobe Flash player

Το τραγούδι "Φεγγάρι στην ταράτσα" παίρνει μέρος στο φεστιβάλ νέων καλλιτεχνών στην Κοζάνη
http://soundcloud.com/openlivemusicfest/track-8
 
 
Μίλησέ μου λίγο για τα τραγούδια του δίσκου. Τη θεματολογία τους, το στίχο τους, το μουσικό τους ύφος. Αυτή η συμμετοχή – έκπληξη (!) που έχεις πει πως θα υπάρχει στο νέο σου δίσκο εξακολουθεί να είναι έκπληξη;
Π.Π.: Τα τραγούδια επιλέχθηκαν ανάμεσα σε πολλά που μου είχαν δοθεί και είναι αυτά που μίλησαν κατευθείαν στην καρδιά μου, πιστεύοντας ότι ο κόσμος θα καταλάβει εύκολα τι άνθρωπος είμαι μέσα από αυτά αλλά και να μπορώ να τα υποστηρίξω φωνητικά γιατί η Χάρις έχει την μεγάλη ευχέρεια να γράφει για όλα τα είδη μουσικής. Στα περισσότερα μιλάω εγώ απευθείας σε άλλα έχω πάρει κι «άλλους» ρόλους. Η θεματολογία είναι άμεσα επίκαιρη με την καθημερινότητα , προβληματισμοί λίγο πιο εσωτερικοί με καθαρό και ευθύ στίχο χωρίς να χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια κατανόησης του νοήματος αλλά με περισσότερη διάθεση «ταρακουνήματος» του κάθε χαρακτήρα! Το μουσικό ύφος των κομματιών φυσικά και είναι διαφορετικό (δεν ακολουθώ κάποια ταμπέλα μουσικού ύφους) και πολύπλευρο όπως είναι και ο χαρακτήρας μου και οι ανάγκες μου. Μπαλάντες λοιπόν μπλέκονται με funk (όπου το κλαρίνο κάνει αισθητή την παρουσία του μοναδικά) και παραδοσιακά με ατμοσφαιρικά ροκ κομμάτια. Η συμμετοχή - έκπληξη που κρατήσαμε γι’ αργότερα νομίζω ότι είναι καιρός πια ν’ ανακοινωθεί και έχω την μεγάλη χαρά να συμμετέχει σ’ ένα κομμάτι η Αναστασία Μουτσάτσου η οποία χωρίς δεύτερη σκέψη δήλωσε πρόθυμη να υποστηρίξει αυτή την προσπάθεια και την ευχαριστώ ιδιαίτερα!
 
Το ότι η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά βγαίνει σε μία τόσο δύσκολη συγκυρία σε φοβίζει; Και γενικότερα, σε φοβίζει το αύριο, όπως προδιαγράφεται με τα σημερινά δεδομένα σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο;
Π.Π.: Είμαι ένας νέος άνθρωπος που προσπαθώ να υπερπηδώ τα «εμπόδια» και να ονειρεύομαι το μέλλον παρά τις δυσμενείς συνθήκες που επικρατούν γύρω μου. Για κάποιο λόγο ζω στο σήμερα και όχι στο χθες. Δεν με φοβίζει ούτε ότι η δουλειά μου βγαίνει κάτω από δύσκολες συνθήκες ούτε το μέλλον. Εγώ και οι άνθρωποι που συνεργάζομαι θα δουλέψουμε όσο πιο σκληρά μπορούμε για να συστηθεί η δουλειά αυτή που αγαπήσαμε σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο έχοντας πλήρη επίγνωση των καταστάσεων και των δυσκολιών που επικρατούν. Έχω υπομονή και επιμονή αλλά είμαι και προετοιμασμένη για όλα! Με τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μου καθημερινά δεν μου κάνει πια εντύπωση τίποτα! Αυτό ισχύει και σε προσωπικό επίπεδο…ούτως η άλλως δεν ξέρεις ποτέ τι σου ξημερώνει αύριο . Εγώ ζω το σήμερα και προσπαθώ να πραγματοποιήσω το αύριο!
 
Νομίζεις πως η δισκογραφία στη χώρα μας έχει παρόν και μέλλον; Κι αν ναι, κάτω από ποιες προϋποθέσεις;
Π.Π.: Μέλλον ουσιαστικό θα έχει η δισκογραφία όταν τ’ αυτιά μας μάθουν ν’ «ακούν» και να έρχονται σε επαφή με την ειλικρινή μουσική δημιουργία. Πολύ αξιόλογες δισκογραφικές δουλειές δεν φτάνουν κοντά μας όχι γιατί δεν έχουν την δύναμη αλλά γιατί συναντούν κλειστές πόρτες! Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει η μουσική να είναι «εμπόρευμα» με συγκεκριμένους πωλητές και αγοραστές! Για πολλά πράγματα η παιδεία είναι η ειδοποιός διαφορά…Η τέχνη της μουσικής παρόλο που είναι από τις πιο άμεσες , χρειάζεται για να ευδοκιμήσει ανοιχτά μυαλά και ανήσυχες ψυχές!

Πως βλέπεις γενικά, τόσο τη μουσική σκηνή της πατρίδας μας, τους καλλιτέχνες δηλαδή, όσο και το παρόν και το μέλλον του τραγουδιού; Ξεχωρίζεις ιδιαίτερα κάποιους; Νομίζεις πως η μουσική και το τραγούδι έχουν ακόμη πολλά και καινούργια πράγματα να προσφέρουν;
Π.Π.: Δυστυχώς βλέπω ότι μεγάλοι και καταξιωμένοι καλλιτέχνες δεν νοούν να καταλάβουν ότι σιγά σιγά πρέπει να παραδώσουν την σκυτάλη…πόσο μάλλον όταν πια δεν είναι βιοποριστικό το θέμα αλλά απλή ματαιοδοξία! Δυστυχώς δεν βλέπω διάθεση βοήθειας προς τους νέους ανθρώπους…φυσικά πάντα μιλώντας για μια μερίδα καλλιτεχνών και ανθρώπων του «χώρου»! Δεν βλέπω όμως και διάθεση «συσπείρωσης» και στους νέους καλλιτέχνες…οι εποχές είναι δύσκολες και η σκηνή είναι για να μοιράζεται…Από την άλλη είναι και μια καλή περίοδος για «ξεσκαρτάρισμα», «γερά στομάχια» και όποιος αντέξει…Δεν θ’ αραδιάσω ονόματα καλλιτεχνών για να δείξω τις φιλίες μου…τα έχουμε πει κατ’ ιδίαν και σε όσους δεν μου έχει δοθεί η ευκαιρία ελπίζω να γίνει! Η νέα γενιά έχει μπει ήδη δυναμικά και έρχονται συνεχώς νέα πράγματα…συντονιστείτε μαζί μας!
 
Από το 2010 έχεις δημιουργήσει την ορχήστρα Smyrna, μαζί με τρεις ακόμη συναδέλφους μουσικούς, την Ελευθερία Κουρλιά, την Γεωργία Λόλη και την Κλαούντια Ροσσίνι. Μίλησέ μου λίγο για αυτή την προσπάθεια.
Π.Π.: Η αρχική ιδέα σύστασης παραδοσιακής γυναικείας ορχήστρας ήταν του Ανδρέα Τσεκούρα και φυσικά δεν μπορώ να παραλείψω ν’ αναφέρω. Τρία τηλεφωνήματα ήταν αρκετά ώστε να συναντηθούμε με τα κορίτσια και να δημιουργήσουμε την Smyrna καθώς πριν δεν γνωριζόμασταν! Η αγάπη μας για την παραδοσιακή μουσική και ο κοινός στόχος γι’ αυτό που κάνουμε μας κρατάει ενωμένες και συνεχίζουμε .  Δεν σκέφτομαι ν’ αποχωρήσω από την ομάδα καθώς εκεί μου δίνεται η δυνατότητα να καλύψω ένα ρεπερτόριο που αγαπώ, μ’ ενδιαφέρει πολύ και απέχει από τις προσωπικές μου εμφανίσεις.

Θα έλεγες πως σήμερα που η Ελλάδα μαστίζεται από την οικονομική κρίση ενώνεις τη φωνή σου μαζί με τους Έλληνες Αγανακτισμένους; Νομίζεις πως οι καλλιτέχνες πρέπει να βγουν μπροστά;
Π.Π.: Για το μόνο πράγμα που χαίρομαι μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση είναι ότι επιτέλους ήρθαμε πιο κοντά όλοι οι Έλληνες μέσα από ένα κοινό στόχο! Ξύπνησαν κάποιοι που κοιμούνταν βαριά, λίγο αργά βέβαια αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ! Σε όλο αυτό συμμετέχουμε σαν Έλληνες πολίτες που πληρώνουμε τους φόρους μας όλα αυτά τα χρόνια και που τώρα καλούμαστε να «ξεχρεώσουμε» λανθασμένες επιλογές άλλων! Οι καλλιτέχνες έχουν έναν λόγο παραπάνω να βγουν μπροστά λόγω δημοσιότητας και να φωνάξουν αλλά δεν θυμάμαι να είδα και πολλούς να εκμεταλλεύονται την ιδιότητά τους! Θα έπρεπε ΟΛΟΙ να είναι εκεί!

Ποια ερώτηση θα έκανες στον υπουργό πολιτισμού, αν τον είχες μπροστά σου; Εσύ, τι απάντηση θα έδινες σε αυτή την ερώτηση;
Π.Π.: Θα τον ρωτούσα πώς θα επιβιώσουν οι ομάδες που ασχολούνται με τον πολιτισμό αφού δεν προστατεύονται από το υπουργείο πολιτισμού.O κάθε υπουργός πολιτισμού πρέπει ν’ αφουγκράζεται τους νέους και να τους στηρίζει γιατί στα χέρια τους είναι η εξέλιξη της μουσικής αλλά και όλων των τεχνών. Μονίμως επιδοτούνται όσοι ήδη έχουν κάνει μια πορεία και έχουν δώσει όσα μπορούσαν να δώσουν. Τους τιμάμε αλλά ας στηρίξουμε και τους νέους. Τώρα όσον αφορά την απάντηση….την γνωρίζετε και μόνοι σας!

Πως βλέπεις το ρόλο του διαδικτύου στη μουσική και ίσως και γενικότερα στην τέχνη; Σε προβληματίζει το ότι η μουσική διακινείται ευρέως πια στο ίντερνετ και οι αγορές cd λιγοστεύουν;
Π.Π.: Το γενικό καλό του ίντερνετ είναι φυσικά η πληθώρα πληροφοριών που προσφέρονται απλόχερα και ανά πάσα στιγμή. Μπορείς να βρεις πληροφορίες δημιουργών, βιογραφικά στοιχεία, παλαιότερες δουλειές ώστε να έχεις μια συνολική εικόνα. Για τους νέους δημιουργούς ίσως είναι πιο περίπλοκο…Από την μια σου δίνεται η δυνατότητα να προωθήσεις τη δουλειά σου, να έρθεις σε επαφή με κόσμο , να βάλεις σε άμεση δοκιμασία αυτό που κάνεις και να βγεις κερδισμένος , είτε αυτό που κάνεις έχει απήχηση είτε όχι! Από την άλλη όμως, λόγω της υπερπληροφόρησης αυτής χάνεται η διαδικασία της «αναζήτησης» κάτι που ίσως έκανε τους ανθρώπους κάποτε πιο δημιουργικούς. Η μοναδικότητα του δίσκου, που απαιτούσε χρήματα, χρόνο και κυριότερα επιλογή ήταν μια διαδικασία πολύ πιο ουσιαστική από το «κατέβασμα» τραγουδιών. Θα μπορούσαμε να συζητάμε ώρες γι’ αυτό, αν το θέμα μας όμως είναι η μουσική, τότε είναι «εκεί» και ο καθένας έχει το δικαίωμα και την επιλογή να την φτάσει με οποιοδήποτε τρόπο…

Ο επίλογος σε εσένα. Τι είναι αυτό που θα εκφράσεις με το λόγο σου ως νέος καλλιτέχνης στους αναγνώστες;
Π.Π.: Εγώ το μόνο που έχω να πω σε όλους είναι κουράγιο , επιμονή και υπομονή. Την υγειά μας να έχουμε και με λίγη θέληση όλα γίνονται! Είναι δύσκολες οι μέρες που περνάμε αλλά θα δούμε «φως» κάποια στιγμή! Δίνουμε ραντεβού από την νέα σαιζόν με διάθεση επικοινωνίας , προβληματισμού  και ανταλλαγής συναισθημάτων πάντα μέσω της μουσικής! Και φυσικά…να μην ξεχνάμε να ρίχνουμε κλεφτές ματιές στο «φεγγάρι»…ό,τι κι αν σημαίνει για τον καθένα μας! Καλό καλοκαίρι σε όλους!

 

Links

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το γιαούρτι, που μια μέρα πριν από το ευρώ, έκανε 48 δραχμές και μια μέρα μετά τριακόσιες πενήντα – σε δραχμές – εμείς το φάγαμε αδιαμαρτύρητα. Το ίδιο γιαούρτι ήταν, ίσως και χειρότερο, αλλά εμείς το πληρώσαμε χωρίς να πούμε λέξη. Δηλαδή ως λαός είμαστε πολύ του γιαουρτιού.
Σταμάτης Κραουνάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

22/6/1973 Ανέβηκε στο θέατρο "Αθήναιον" η θεατρική παράσταση "Το Μεγάλο μας Τσίρκο" του Ιάκωβου Καμπανέλλη σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου, με το ίδιο και τη Τζένη Καρέζη στους πρώτους ρόλους και το Νίκο Ξυλούρη στα τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου. Ένα έργο καταδίκη της χούντας, λίγο πριν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και την πτώση της

ΤΥΧΑΙΑ TAGS