91 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
13.12.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Γεωργία Γιανναράκη

Ανεξέλεγκτα αισθήματα

Χωρίς άποψη

Γεωργία Γιανναράκη

Ανεξέλεγκτα αισθήματα

Κείμενο : Γεωργία Γιανναράκη




Ηρεμία, γαλήνη και ευτυχία...
Μία αυλή, ένας καλοδιατηρημένος κήπος ανάμεσα σε δύο βουνά ,γεμάτος από πολύχρωμα , πανέμορφα λουλούδια και στις άκρες της αυλής, καμαρωτά, καμαρωτά μεγάλα κυπαρίσσια, που χαρίζουν την δροσιά τους σε ένα ζεστό αυγουστιάτικο μεσημεράκι…
Το αεράκι που περνά, λες και χαϊδεύει σχεδόν ερωτικά τα φύλλα και τα κλαδιά, ψιθυρίζει έναν θείο ψαλμό, λες και ακούγεται χορωδία από μια στρατιά αγγέλων που κατοικούν εκεί... τι όμορφη ανάμνηση...
 Μια δυνατή και έντονη βροντή από το πουθενά με τραντάζει και στην πραγματικότητα με γυρνά... και όλα αυτά τα συναισθήματα μοιάζουν να χάνονται στο πουθενά, λες και κάποιος μου φωνάζει νευριασμένα πια... άνοιξεεεε τα μάτια σου και δες... κοιτά με τα μάτια της πληγωμένης σου ψυχής... σιωπή...!!!
Στέκομαι κάτω από ένα υπόστεγο και βλέπω τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν μπροστά μου ρυθμικά, λες και θέλουν να μου διηγηθούν μια ιστορία...
Ξανακλείνω τα μάτια και προσπαθώ να αφουγκραστώ τον ήχο κάθε μίας από αυτές τις δροσερές ψιχάλες που θυμίζουν δάκρυα να τρέχουν ασταμάτητα... νιώθω το πρόσωπο μου υγρό…!!
Μα δεν είναι οι σταγόνες της βροχής, αλλά ένας ωκεανός που ξεσπά σαν οργισμένα κύματα από τα  μάτια μου... με κυριεύει ένας ατελείωτος φόβος... και ο φόβος γίνεται οργή… ένας ανεξέλεγκτος θυμός για τα πάντα γύρω μου...τόσο άδικα…!!!
 
Ξαφνικά με πλημμυρίζει μια λύπη και ξεδιπλώνεται μέσα μου ένα μεγάλο ΚΕΝΟ...νομίζω πως είμαι στα χαμένα, πως κρέμομαι από μία κλωστή και κάτω από τα πόδια μου το χάος...μα πώς…;
Πώς είναι δυνατόν μία ήρεμη ανοιξιάτικη βροχούλα να μου προκαλεί τέτοια συναισθήματα...;
Σιωπή...!!
Άκου... άκου μέσα σου!! Δεν είσαι αδύναμος.
Τώρα πια με γεμίζει μια ικανοποίηση και ευγνωμοσύνη που μπόρεσα να ζήσω ελεύθερα και με επιλογές δικές μου… νιώθω από το πουθενά μια ευχαρίστηση που μπορώ μέχρι και σήμερα να βλέπω, να ακούω, να γεύομαι, να νιώθω, να ελπίζω, και να βιώνω όλα αυτά τα ωραία και άσχημα της ζωής και των πραγμάτων γύρω μου… αυτά με κάνανε αυτό που είμαι σήμερα... έναν άνθρωπο με ψυχή, καρδιά, δυνατό  να αντιμετωπίσει την ίδια την ζωή και ας τελειώσουν όλα ξαφνικά στο αύριο... αξίζει το ταξίδι και κάθε ταξίδι...
 τίποτα δεν είναι δίκαιο και τίποτα άδικο, όλα έχουν έναν σκοπό.
Δεν υπάρχει λοιπόν γιατί!!! ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ;;;
Όταν πάψεις να αναρωτιέσαι γιατί εσύ, εαυτέ μου, τότε μονάχα θα βρεις την  ΓΑΛΗΝΗ.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΑΛΕΨΕ Κ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ...

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλα των ανθρώπων και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο Χρόνος με το πόδι.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

14/12/1883 Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας ο μουσουργός Μανώλης Καλομοίρης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS