163 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
22.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Κατερίνα Κοφινά

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΟΥΑΙΛΕΡ

Στη ζώνη του λυκόφωτος

Κατερίνα Κοφινά

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΓΟΥΑΙΛΕΡ
Ο μεγαλομανής κατασκευαστής ή ένας παρεξηγημένος μάστορας  του κλασικού;
Γράφει η Κατερίνα Π. Κοφινά

Σαν παλιά σινεφίλ που είμαι, όπως γνωρίζετε κι εσείς οι αναγνώστες του ΟΡΦΕΑ, αγαπώ πολύ τον κλασικό  παλιό κινηματογράφο. Αν και θέλω να γράψω πιο πολλά για εκείνον, έτσι ώστε να μαθαίνουν οι πιο νέοι σινεφίλ το παρελθόν, συνήθως η τρέχων κινηματογραφική ροή, δεν μου αφήνει χρόνο. Έτσι, γι’  αυτόν τον μήνα αποφάσισα να γράψω για έναν κλασικό σκηνοθέτη και να αναφέρω τις δυο πιο αγαπημένες ταινίες μου απ’ αυτόν.
Ο Γουάιλερ ήταν από τους πιο βραβευμένους σκηνοθέτες, ανάμεσα στους συναδέλφους του. Σήμερα δεν τον θυμάται κανείς και οι κριτικοί δεν αναφέρονται σε αυτόν. Οι αντισυμβατικοί κριτικοί της εποχής του  τον θεωρούσαν ένα μεγαλομανή κατασκευαστή, που θάμπωνε και κολάκευε το κοινό. Οι μοντέρνοι κριτικοί τον θεωρούν ένα καλό τεχνίτη, που απλά παρέδιδε ταινίες, χωρίς να υπάρχει σε αυτές η προσωπική του ματιά.  Κι εγώ επειδή δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου και φυσικά όλα τα πιο πάνω δεν τα καταλαβαίνω, αλλά είμαι μια ρομαντική σινεφίλ, θα απαντήσω. Πως, αν ήταν έτσι τα πράγματα τότε οι ηθοποιοί που δούλεψαν, κάτω από την καθοδήγηση του, δεν θα είχαν αποκτήσει τόσα Όσκαρ, έτσι απλά, ούτε οι ταινίες του τόσα βραβεία. Σίγουρα λοιπόν αυτός ο ξεχασμένος σκηνοθέτης ήξερε τι έκανε.
Γεννημένος το 1902 στην Αλσατία ο Βίλχελμ Βάιλερ, με πατέρα Ελβετό και μητέρα Γερμανίδα, ξεκινά να δουλεύει στα 18 του χρόνια στη UNIVERSAL PICTURES. Ο Κάρλ Λέμλε, το αφεντικό της, ήταν ξάδερφος της μητέρας του. Κι έτσι  ο Γουάιλερ ξεκίνησε ως παιδί για όλα τα θελήματα, για να φτάσει στα 25 να σκηνοθετήσει την πρώτη του ταινία. Από τις ταινίες που σκηνοθέτησε ο Γουάιλερ σίγουρα ξέρετε κάποιες. Σας αναφέρω ενδεικτικά:
JEZEBEL (1938)
WUTHERING HEIGHTS (1939)
THE LETTER (1940)
MRS. MINIVER (1942)
THE BEST YEARS OF OUR LIVES (1946)
THE HEIRESS (1949)
ROMAN HOLIDAY (1953)
BEN-HUR (1959)
THE CHILDRREN’S HOUR (1961)
THE COLLECTOR (1965)
FUNNY GIRL (1968)

Εγώ σε αυτό το μικρό άρθρο, για τον άνθρωπο πίσω από τις ταινίες αυτές, θα σας αναφέρω δυο φιλμ που είναι τα αγαπημένα μου. Τα “ΑΝΕΜΟΔΑΡΜΕΝΑ ΥΨΗ”  είναι το  κλασικό μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ, το οποίο έχει δει το φως της κάμερας αμέτρητες φορές. Έχει γίνει ταινία από τον Μπουνιουέλ  ως τον  Ζακ Ριβέτ κι από εκεί, στην πιο σύγχρονη εκδοχή του, σε σκηνοθεσία Πίτερ Κοσμίνσκι, με την Ζιλιέτ Μπινός και τον Ρέιφ Φάινς, που εμένα δε μου άρεσε. Γιατί, πολύ απλά, η καλύτερη και πιο εμβληματική μεταφορά του βιβλίου είναι αυτή του Γουάιλερ το 1939. Και με πρωταγωνιστές τον Λόρενς Ολίβιε και την Μέρλ Όμπερον. Αποτέλεσμα αυτού; 13 υποψηφιότητες για όσκαρ και 8 που πήρε. Με τον φωτογράφο Γκρέγκ Τόλαντ και το ταιριαστό καστ ο Γουάιλερ έκανε τα “ΑΝΕΜΟΔΑΡΜΕΝΑ ΥΨΗ” να ξεχωρίσουν με την απαράμιλλα κλασική του ματιά, στον γοτθικό ρομαντισμό της Μπροντέ.
Το 1936 ο Γουάιλερ θα ξεκινούσε την συνεργασία του με το παραγωγό Σάμιουελ Γκόλντγουιν και η σχέση τους, τρικυμιώδης κι έντονη, έδωσε μερικά από τα ορόσημα του κλασικού Αμερικάνικου σινεμά. Έτσι όταν στο τολμηρό εγχείρημα του Γουάιλερ  για την ταινία “THESE THREE”,  διασκευή του θεατρικού της Λίλιαν Χέλμαν  “CHILDREN’S HOUR” (ΟΙ ΨΙΘΥΡΟΙ), ο Γκόλντγουιν εξαφάνισε κάθε λεσβιακή νύξη της ταινίας, ο Γουάιλερ δεν το έβαλε κάτω και επανήλθε σε αυτή το 1961. Για λίγο θα αφήσει στην άκρη το σινεμασκόπ θέαμα και θα περάσει στο ασπρόμαυρο ψυχολογικό δράμα. Για να μπορέσει να το αποκαταστήσει, αφού ο Κώδικας Χέιζ  δεν υπήρχε πια. Με πρωταγωνίστριες την Ώντρει Χέπμπορν και την Σίρλει Μακ Λέιν, ο σκηνοθέτης θα ασχοληθεί με το, ανήκουστο ως τότε θέμα, της γυναικείας ομοφυλοφιλίας. Μπορεί στα χρόνια μας να μοιάζει ξεπερασμένο, αλλά το ενδιαφέρον κομμάτι της ταινίας είναι στον τρόπο που αντιστρέφει την κατηγορία περί “διαστροφής”, στρέφοντας αυτήν στον πουριτανισμό της κοινωνίας. Μια μικρή μαθήτρια ενός παρθεναγωγείου κατηγορεί τις καθηγήτριες της για “αφύσικη” σχέση με σκοπό να τις εκδικηθεί. Και εδώ ο Γουάιλερ καταφέρνει να αποδείξει ότι μια πονηρή φήμη δεν προδίδει την αλήθεια, αλλά τις εμμονές εκείνου που τις εξαπολύει. Και με αυτό το αποτέλεσμα ο σκηνοθέτης κάνει την τολμηρή του δήλωση, που είναι και το ατού της ταινίας.
Ο Γουάιλερ είχε δηλώσει πολλές φορές ότι ήταν εκεί για να κάνει καλές ταινίες. Κάποιοι είχαν άλλη γνώμη. Κάποιοι τον ξέχασαν, κάποιοι άλλοι τον αφόρισαν, κάποιοι τον αγάπησαν. Η αλήθεια για αυτόν βρίσκεται κάπου εκεί έξω. Βλέποντας ο καθένας από εμάς τις ταινίες του, ανακαλύπτουμε τον άνθρωπο πίσω από την κάμερα. Ο μοναδικός κριτής της δουλειάς του είναι αυτή η ίδια του η δουλειά. Οι ταινίες που μας άφησε φεύγοντας. Και αυτές μαρτυράνε ένα σκηνοθέτη που έφτιαχνε ταινίες με μαεστρία.
    

      
   
    

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

22/10/1937 Γεννήθηκε ο συνθέτης Μάνος Λοίζος
23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις

ΤΥΧΑΙΑ TAGS