85 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
12.12.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Κατερίνα Κοφινά

THE HUNGER GAMES (ΑΓΩΝΕΣ ΠΕΙΝΑΣ)

Στη ζώνη του λυκόφωτος

Κατερίνα Κοφινά

Ήταν ένα χειμωνιάτικο σκηνικό. Ένα σπίτι φτιαγμένο από κορμούς δέντρων, μέσα στο απόλυτο χιονισμένο τοπίο. Μια έφηβη κοπέλα ζει με τα δυο της μικρότερα αδέρφια και μια μάνα που είναι εντελώς απούσα. Ο πατέρας στη φυλακή για ναρκωτικά , ο οποίος έχει δραπετεύσει και κανείς δε γνωρίζει που είναι. Και η μικρή να τον ψάχνει απεγνωσμένα για να αποδείξει ότι εκείνος ζει και πρέπει να υπογράψει για να μη χάσουν το σπίτι από την τράπεζα. Όχι δεν είναι η εισαγωγή για τους αγώνες πείνας, αλλά για την ταινία <<Στην καρδιά του χειμώνα>>. Μια ταινία που είδα πέρσι και με καθήλωσε. Όπως και εκεί θέλω να καταλήξω η ερμηνεία της ηθοποιού Τζένιφερ Λόρενς. Η Λόρενς προτάθηκε για όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου, ανάμεσα σε καταξιωμένες ηθοποιούς. Και μπορεί να μη το πήρε αλλά έχει όλα τα χρόνια μπροστά της για να το κάνει αυτό. Και είμαι σίγουρη ότι θα το πάρει.
Και μετά από αυτή την εισαγωγή κυρίως για την Τζένιφερ Λόρενς θα σας ταξιδέψω στην νέα της ταινία, που είναι βασισμένη στην τριλογία των βιβλίων της Σούζαν Κόλινς  που κυκλοφορούν και εδώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις <<Πλατύπους>>. Η συγγραφέας έχει πει ότι εμπνεύστηκε τα βιβλία της από τους δικούς μας Σπαρτιάτες και από την σχέση που είχε με τον πατέρα της. Σαν βετεράνος όπως ήταν εκείνος του Βιετνάμ η Σούζαν είχε ακούσει πολλές ιστορίες.  Βασικά η ιδέα της είχε έρθει μια μέρα που κουρασμένη έκανε ζάπινγκ στην τηλεόραση. Εκεί πότε παρακολουθούσε τους παίχτες ενός ριάλιτι και πότε κάποιες εικόνες από την εισβολή στρατιωτών στο Ιράκ. Κατά ένα παράξενο τρόπο αυτές οι δυο εικόνες έγιναν μια και η Κόλινς ξεκίνησε να γράφει τους <<Αγώνες πείνας>>. Η Κόλινς προσδίδει στην ηρωίδα της <<Κάτνις>>  στοιχεία του δικού μας ήρωα Θησέα  της ελληνικής μυθολογίας. Και όπως ξέρουμε ο Θησέας απάλλαξε τον λαό της Αθήνας από την θυσία εφτά νέων γυναικών και εφτά νέων αντρών, στον Μινώταυρο, για την εξιλέωση της δολοφονίας, του γιού , του βασιλιά Μίνωα στα Παναθήναια. Η Κάτνις λοιπόν  θα  να βγει νικήτρια μέσα από την αρένα , και θα καταφέρει να γίνει το σύμβολο της επανάστασης. Αυτό που θα εξιλεώσει την περιοχή της από τους αγώνες πείνας.
Αλλά ας πάμε τώρα στο στόρι της ταινίας και στην ηρωίδα μας. Το Πάνεμ βρίσκεται  στην πάλε ποτέ βόρεια Αμερική. Είναι ένα αυταρχικό κράτος με πρωτεύουσα την (Κάπιτολ) που καταχράται την ευμάρεια της  από τις 12 διάσπαρτες επαρχίες της. Δηλαδή περιοχές. Την συντηρούν οι υπόδουλοι αυτοί πολίτες από απόσταση. Κυρίως η Κάπιτολ τους έχει κάτω από  το σύννεφο του φόβου θυμίζοντας τους συνεχώς τα δεινά της περιοχής 13 η οποία καταστράφηκε από τις δυνάμεις καταστολής της όταν εξεγέρθηκαν οι πολίτες της. Αυτό δεν τους αφήνουν να το ξεχάσουν ούτε λεπτό. Και μάλιστα κάθε χρόνο  η καταστροφή της 13ης περιοχής γιορτάζεται με μια λαμπρή διοργάνωση. Αυτή η διοργάνωση λέγετε τα παιχνίδια πείνας. Εκεί συμμετέχει ένα αγόρι και ένα κορίτσι ηλικίας από 12-18 χρονών , από κάθε περιοχή, μέσα από την επιλογή της κλήρωσης. Όποιοι επιλεγούν θα πάνε στην Κάπιτολ πολυτελέστατα , θα έχουν στιλιστική φροντίδα, καλλιστεία των αφιερωμάτων και μια σύντομη εκπαίδευση. Από την αρχή των αφιερωμάτων 23 θάνατοι θα συμβούν. Και όλοι αυτοί θα μεταδοθούν τηλεοπτικά. Όλοι οι κάτοικοι του Πάνεμ βάση νόμου θα τους παρακολουθήσουν υποχρεωτικά. Το αγόρι η το κορίτσι που θα στεφτεί νικητής-νικήτρια, θα ανακηρυχτεί πρωταθλητής- πρωταθλήτρια , και εξασφαλίζει καλύτερες συνθήκες ζωής, και το κυριότερο φαγητό για ένα χρόνο, για την περιοχή από όπου κατάγεται. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Από τους Σπαρτιάτες μας εννοώ και κυρίως από τις μανάδες Σπαρτιάτισσες. Που έλεγαν στα παιδιά τους όταν πήγαιναν για τον πόλεμο, η <<ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ>>. Με την ασπίδα η επάνω σε αυτή. Στους αγώνες πείνας το μότο είναι το ίδιο.<< ΖΗΣΕ Η ΠΕΘΑΝΕ>>. Και ωραία όλα αυτά , αλλά ένα βιβλίο, μια τριλογία , οι ήρωες του χαρτιού είναι πολύ δύσκολο να γίνουν όντα , με σάρκα και πνοή στην οθόνη. Ο κίνδυνος να ξεφύγουν εντελώς από το όραμα του συγγραφέα είναι υπαρκτός και το έχουμε πολλές φορές να συμβαίνει στον κινηματογράφο. Όλα αυτά τα γνώριζε η παραγωγός Νίνα Γιάκομπσον (Η έκτη αίσθηση), που πήρε τα δικαιώματα  της κινηματογραφικής μεταφοράς των βιβλίων. Και ένα πράγμα μόνο δεν ήθελε να συμβεί. Να μη φανούν στο γυαλί οι κοινωνικές και πολιτικές απόψεις της Κόλινς. Δεν ήθελε να κάνουν μια καλογυαλισμένη περιπέτεια. Και πιστεύω ότι το κατάφερε αυτό. Η ταινία για μένα δεν έχει εκείνη την σκηνοθετική στιλιζαρισμένη καταγραφή μιας ακόμα τριλογίας. Ίσως η επιλογή του σκηνοθέτη Γκάρι Ρος (BIG-PLESANTVILLE) να βοήθησε σε αυτό. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Ρος ανέλαβε ένα δύσκολο φιλμικό εγχείρημα. Η ταινία γυρίστηκε σχεδόν όλη σε εξωτερικούς χώρους. Ο Ρος βρήκε ένα υψόμετρο 1.200 μέτρων στα βουνά της Βόρειας Καρολίνας για να προσδώσει στην ταινία του, αυθεντικότητα και ρεαλισμό. Εκεί ψηλά , που ούτε δρόμοι δεν υπήρχαν και οι συνθήκες του καιρού ήταν πολύ δύσκολες, ενώ οι αρκούδες ήταν οι μοναδικοί τους γείτονες ο Ρος αλλά και η πρωταγωνίστρια του Τζένιφερ Λόρενς, πέρασαν πολύ δύσκολα για να καταφέρουν να τελειώσουν την ταινία. Αλλά τα έβγαλαν πέρα και αυτό θα το δείτε και εσείς στο φιλμ.
Προσωπικά δεν είμαι φαν τέτοιων ταινιών που βασίζονται σε τριλογίες, μάγους, ραβδάκια, σκουπόξυλα, και τα λοιπά. Ακόμα και ο άρχοντας των δαχτυλιδιών με κούρασε.  Δεν έχω διαβάσει τα βιβλία της Κόλινς. Απλά ακολούθησα από ένστικτο και μόνο την Τζένιφερ Λόρενς. Την ηθοποιό. Και τελικά απόλαυσα μια ταινία η οποία μου άρεσε και θεωρώ ότι, σε αυτή την  κοινωνικοπολιτική κατάσταση την  οποία βιώνουμε  όλοι μας με το ΔΝΤ για να φάνε μόνο οι έχοντες,  από τους μη κατέχοντες. Για την ευμάρεια των λίγων , να καταδυναστεύονται οι φτωχοί. Ναι οι αγώνες πείνας είναι η ίδια η καθημερινότητα μας.  Τι διαφορά μπορεί να έχει η Κάτνις της Τζένιφερ Λόρενς με όλους εμάς που χωρίς δουλειά προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να κρατηθούμε στη ζωή; Να προστατέψουμε την οικογένεια μας; Τα παιδιά μας για ένα καλύτερο μέλλον; Δεν είναι ίδιο το σύνθημα μας; Να ζήσουμε  για να μην πεθάνουμε; Δεν θέλει το ίδιο ο γέροντας, ο συνταξιούχος που του έχουν πάρει την αξιοπρέπεια του, ο νέος που τελειώνει ένα πανεπιστήμιο χωρίς προοπτική να βρει στη χώρα του δουλειά;  Πιο είναι το πρόσταγμα; Να ζήσει αξιοπρεπώς.  Και όταν οι λίγοι του τα στερούν  με τον εκφοβισμό , την απειλή και το ρευστό μέλλον η μόνη του αντίδραση είναι η επανάσταση.  Και αυτό κάνει η Κάτνις η ηρωίδα των αγώνων πείνας.
Άριστη ηθοποιός με καθαρό ερμηνευτικό ταλέντο η Λόρενς είναι μια από τις καλύτερες ηθοποιούς της γενιάς της. Η εικοσάχρονη Τζένιφερ πήρε τον ρόλο και τον έκανε δικό της. Ο σκηνοθέτης της δήλωσε πως τέτοια ταλέντα βγαίνουν μια φορά στα τόσα χρόνια. Οι αγώνες πείνας είναι μια πολύ καλή ταινία με κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις και ανησυχίες. για όλους εσάς που θα την δείτε να είσαστε σίγουροι πως το αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει. Και το στόρι αν δεν σας αρέσει δείτε την για την ερμηνεία της πρωταγωνίστριας της. Θα σας καθηλώσει.

Get Adobe Flash player

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Υπερτερεί συντριπτικώς ο πόλεμος.
Γιώργος Σεφέρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

12/12/1915 Γεννήθηκε ο αμερικανός τραγουδιστής Φρανκ Σινάτρα

ΤΥΧΑΙΑ TAGS