121 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Κατερίνα Κοφινά

War Horse (Τo άλογο του πολέμου)

Στη ζώνη του λυκόφωτος

Κατερίνα Κοφινά

Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ένα όνομα. Ένας σκηνοθέτης και μια ολόκληρη κινημα- τογραφική ιστορία πίσω του.  Το μεγάλο παιδί του Χόλυγουντ παραμένει σταθερά παιδί. Μέσα από τις ταινίες του μεγαλώσαμε τα παιδιά της γενιάς μου, καθώς τα χρόνια κυλούσαν σαν το νερό. Αλλά αυτοί (και εγώ μαζί) που τον ακολουθήσαμε δεν χάσαμε ποτέ το μικρό παιδί μέσα μας.  Η αλήθεια είναι πως αγαπώ πολλούς σκηνοθέτες με πρώτο στην λίστα μου τον Χίτσκοκ. Αλλά ο Σπίλμπεργκ είναι ο πρώτος που με έβαλε να κολυμπήσω στα άδυτα της σκοτεινής οθόνης. Με έβαλε με την βία να δω το πιο τρομακτικό θρίλερ όλων των εποχών και με σημάδεψε για αυτό μια ολόκληρη ζωή. Ναι θα το πω ανοιχτά. Η πρώτη μου επαφή μαζί του ήταν απίστευτα τραυματική. Ναι , ναι. Θα σας τα πω όλα. (ουφφφφ! Πάλι θα πω την γνωστή ιστορία; Αλλά έτσι και αλλιώς εσείς οι καινούργιοι μου αναγνώστες δεν την ξέρετε. Ας την κάνω και σε εσάς βούκινο λοιπόν. Α χα. Ήμουν οχτώ χρονών. Πιτσιρίκι. Και ο αγαπημένος μου θείος(ο αδερφός της μητέρας μου, ο μικρότερος. Πφφφφφ όλα τα οικογενειακά στη φόρα πάλι έβγαλα) αποφάσισε να πάει στο σινεμά εμένα και τον μικρότερο αδερφό μου(τον Γιώργο), όχι που δεν θα έκανα και σένα βούκινο. Χα , χα. Η αίθουσα του κινηματογράφου στην Σαλαμίνα το <<ΑΝΕΣΙΣ>> ασφυκτικά γεμάτη. Καθίσαμε στην τέταρτη σειρά , μπροστά , μπροστά. Θεέ μου ακόμα το θυμάμαι σαν τώρα. Τα φώτα έσβησαν. Απόλυτο σκοτάδι παντού και οι τίτλοι της ταινίας αρχίζουν  να πέφτουν, καθώς ένα συνεχές μονότονο στην αρχή,  μουσικό θέμα με έκανε να βουλιάζω πιο βαθιά στην καρέκλα μου. Και νερό. Πολύ νερό. Βυθός σκοτεινός. Βυθός που έκρυβε μέσα του τέρατα. Η κάμερα κάτω ακριβώς από δυο γυναικεία πόδια που λικνίζονται. Το φως από το φεγγάρι να χαϊδεύει το σχήμα τους. Και ξανά η υποτονική μουσική. Σιγά , σιγά στην αρχή. Και μετά πιο γρήγορα, πιο γρήγορα και ξαφνικά κραυγές. Ουρλιαχτά. Και το γυναικείο σώμα χάνεται στα νερά. Το πλάνο βουβό. Η θάλασσα σε απόλυτη νηνεμία. Μόνο η καμπάνα από την σημαδούρα χτυπά πένθιμα. Το φεγγάρι κάνει την επιφάνεια του νερού να γυαλίζει. Το πλάνο κλείνει. JAWS.
Ο καλύτερος παραμυθάς του κινηματογράφου έκανε στα 27 του χρόνια το πιο τρομακτικό θρίλερ και δεν ασχολήθηκε ξανά με το είδος. Για μένα όμως σηματοδότησε το βάπτισμα του πυρός. Μου δημιούργησε τον πρώτο μου ψυχολογικό φόβο(οι άλλοι ήρθαν πολύ αργότερα. Χα , χα) και από τότε το μπάνιο στη θάλασσα περιορίστηκε. Όσο για βραδινό μπάνιο;  ……..ΠΟΤΕ…….
Αν μη τι άλλο λοιπόν ακόμα και αν μου ήταν αδιάφορη η δουλειά του , δεν θα μπορούσα να τον πετάξω από την ζωή μου. Ναι, δίκιο έχετε. Τι σας ενδιαφέρουν τώρα εσάς τα προσωπικά μου; Εσείς για το << Άλογο του πολέμου>> θέλετε να σας πω. Και όπως είπε και μια φίλη μου από εδώ μέσα, της έπεσε πολύ μεγάλο το άρθρο μου για το <<Κορίτσι με το τατουάζ>>. Ε! καλή μου; Να μη ξέρεις τι πας να δεις; Μη χειρότερα. Σίγουρα ακόμα και τώρα δεν το έχει διαβάσει όλο. Α χα χα.
Λοιπόν. Ναι. Το άλογο που λέγαμε; Το σενάριο της καινούργιας ταινίας του Σπίλμπεργκ είναι βασισμένο σε ένα παιδικό μυθιστόρημα και μας ταξιδεύει στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο(1914-1918). Με μια διαφορά ότι αυτό το κάνει μέσα από τα μάτια ενός τετράποδου. Ενός αλόγου. Η ιστορία είναι απλή. Ο πατέρας του νεαρού ιδιοκτήτη του αλόγου , το πουλά για οικονομικούς λόγους σε ένα βρετανό αξιωματικό. Από εκεί και μετά ο Σπίλμπεργκ υπογράφει ένα έπος με όλα τα κλασικά στοιχεία αυτού. Η αγάπη πάνω από όλα, η πίστη , η φιλία , η γενναιότητα και άλλα πολλά. Ο Στίβεν ξέρει πώς να δημιουργεί στους ανθρώπους συναισθήματα, και εδώ το κάνει καλά. Η ταινία με συγκίνησε πολύ. Έτσι και αλλιώς χτύπησε φλέβα σε μένα μιας και έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα ζώα. Τώρα αν θέλετε κριτική του στυλ (η κάμερα είχε γωνία λήψης τάδε, η φωτογραφία του είναι στυλιζαρισμένη και το θέμα με το οποίο καταπιάστηκε , πολύ λίγο για το βεληνεκές του) τότε ρωτήστε κάποιον κριτικό κινηματογράφου. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως σαφώς δεν είναι το φετινό οσκαρικό φαβορί <<THE ARTIST>> , ούτε το <<HUGO>> η το <<ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ>> αλλά ανεξάρτητα από την μεγάλη του διάρκεια 146 λεπτά , κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον σας και προς το τέλος η καρδιά σας θα σπάσει από την αγωνία.
Με πολύ καλή αναπαράσταση της εποχής , την καθαρή του φωτογραφία και την μοναδική σχέση του νεαρού αγοριού με το άλογο ο Σπίλμπεργκ συγκινεί και δίνει μαθήματα θάρρους και αφοσίωσης. Αν θέλετε κάτι για να συσφίξει τις κάθε είδους σχέσεις σας δείτε το. Και αν  εκείνος δεν πάρει το όσκαρ θα το πάρετε εσείς.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ. Π. ΚΟΦΙΝΑ

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Υπερτερεί συντριπτικώς ο πόλεμος.
Γιώργος Σεφέρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891
21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος