132 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.12.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Γιώργος Ιατρίδης

Σαν εσένα

Διαβάσαμε στίχο

Γιώργος Ιατρίδης

Στη στήλη αυτή, θα έλεγα με μια πρόταση πως θα προσπαθήσουμε να ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΣΤΙΧΟ και όχι να τραγουδήσουμε στίχο. Θα προσεγγίσουμε στροφές και άλλες φορές, θα τις “τεμαχίσουμε”. Έτσι, στίχο με στίχο, λέξη τη λέξη, θα επιχειρήσουμε να καταλάβουμε τη ρητορική ερώτηση, τι θέλει να πει ο στιχουργός; Βέβαια, δε θα μείνουμε τόσο πολύ στο έργο του ως σύνολο αλλά για κάποιο τραγούδι του ξεχωριστά. Εξάλλου, υπάρχουν στιχουργοί που μας έδωσαν μόνο ένα κομμάτι. Η πρόθεσή μας, -το ξανά λέω- είναι να προσεγγίσουμε κομμάτια που μας αρέσουν και τα έχουμε τραγουδήσει κατά καιρούς, να δούμε δηλαδή τι ιστορία κρύβουν, σε καμία περίπτωση δεν έχει χαρακτήρα κριτικής.
 
 

Σαν εσένα

Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική:
Ξύλινα Σπαθιά 
Πρώτη εκτέλεση: Ξύλινα Σπαθιά 



 
Τις περισσότερες φορές ακούμε τα τραγούδια χωρίς να αφουγκραζόμαστε τους στίχους. Τα ακούμε ενώ οδηγούμε στο αμάξι, ή χαζεύοντας στον υπολογιστή ή ακόμη και σε μια συναυλία. Είναι πολύ διαφορετικό το να πάρεις ένα τραγούδι και να το διαβάσεις. Να το διαβάσεις πεζά, όπως θα έκανες με ένα ποίημα ή με κάποιο βιβλίο. Διεισδύεις καλύτερα στη δυναμική που έχει ο στίχος.
Για εμένα αυτό το τραγούδι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, μιας και έχουμε συνηθίσει τα τραγούδια του Παυλίδη να μας ξεσηκώνουν. Όπως το «Λιωμένο παγωτό», ο «Βασιλιάς της Σκόνης» και τόσα άλλα.

Θα 'θελα να 'μουν σαν εσένα
… υπάρχουν φορές που όλοι έχουμε πει πως θα θέλαμε να ήμαστε σαν αυτόν, επειδή έχει χρήματα ή επειδή έχει αναγνώριση. Εδώ όμως η ζήλεια αντικαθίσταται με την επιθυμία.

ιστιοφόρο με τα πανιά του ανοιγμένα
… αν προσέξετε τα περισσότερα τραγούδια μιλάνε για όνειρα ή για φτερά που πρέπει να ανοίξουν…, εδώ ο στιχουργός λέει ακριβώς το ίδιο πράγμα αλλά με μια τελείως διαφορετική περιγραφή, επίσης μας δίνει την εικόνα και του αέρα αλλά και της θάλασσας. Πρώτα όμως της θάλασσας.

αυτούς που με οδηγούν στην καταιγίδα
σε κάθε αμμουδιά να τους χαρίζω μια πατρίδα

… εδώ κρύβεται όλη η καλοσύνη και η αμέριστη αγάπη που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος.


Θα 'θελα να 'μουν σαν εσένα
ένα δεντράκι με τα κλαδιά του απλωμένα
… είναι ωραίο στα τραγούδια να χρησιμοποιούμε λέξεις που δεν τις ακούμε συχνά. Σε μερικούς θα πήγαινε το μυαλό σε ποιητικές λέξεις. Ο Παυλίδης το έκανε αυτό μόνο με τη λέξη «δεντράκι».

να μη λυπάμαι, να μην καταλαβαίνω
αυτούς που με πετάνε στη φωτιά να τους ζεσταίνω
… σιγά, σιγά το τραγούδι κλιμακώνει όλο ένα και πιο πολύ, επίσης για εμένα αυτός ο στίχος θα μπορούσε να είναι αφορμή για έμπνευση για κάτι μεγαλύτερο λογοτεχνικά. Κάποιο διήγημα ή ακόμα και ένα βιβλίο.


Θα 'θελα να 'μουν σαν εσένα
έρημος φάρος πάνω σε βράχια φαγωμένα
... η απόλυτη εικόνα μοναξιάς, αν προχωρούσαμε λίγο το στίχο παραπάνω, θα μπορούσαμε να πούμε πως μέσα στο φάρο κατοικεί κάποιος άνθρωπος, έτσι το συναίσθημα της μοναξιάς μεγαλώνει.

να 'χει χρόνια να περάσει από μπροστά μου το καράβι
… και αμέσως μετά, να ‘χει χρόνια να περάσει από μπροστά μου κάποιος δικός μου άνθρωπος.

μα εγώ να αναβοσβήνω κάθε βράδυ
… μα εγώ να λάμπω, που; στο σκοτάδι.


Θα 'θελα να 'μουν σαν εσένα
περιστεράκι με τα φτερά του μαδημένα
… πάλι ο Παυλίδης χρησιμοποιεί υποκοριστικό, ένδειξη τρυφερότητας, την στιγμή που το έγραφε.

να στέκομαι μετά τις Συμπληγάδες
… πολύ ωραίο εδώ, το «μετά τις», έχει ξεπεράσει δηλαδή όλα τα εμπόδια της ζωής.

και να κοιτάζω πώς περνούν του κόσμου οι φυγάδες
… με την πρώτη ανάγνωση ο στίχος αυτός νομίζεις πως έχει διαφορετικό νόημα με τους τρεις τελευταίους προηγούμενους αφού και οι τρεις μιλάγανε για την αγάπη χωρίς καθόλου όρια. Εδώ αν θέλαμε να προσεγγίσουμε το στίχο θα λέγαμε πως τους ανθρώπους που βοήθησε, δηλαδή σε αυτούς που χάρισε την πατρίδα αν και τον οδήγησαν στο κακό, σε αυτούς που ζέστανε αν και τον πετάξανε στη πυρά και σε αυτούς που ήταν εκεί για τους δείχνει τη στεριά αν και δεν τον σκέφτηκαν στα μοναχικά βράδια, όλους αυτούς και ακόμα παραπάνω τους συνάντησε νικητές, και στη θέα τους νομίζω πως χάρηκε. Τέλος, με τη φράση «με τα φτερά του μαδημένα» φέρνει στο νου μου τη φράση του Καβάφη στην «Ιθάκη» «Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει• και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί».

Ακούγοντας το τραγούδι μετά την επεξεργασία πάλι δεν μένω ικανοποιημένος, έχει πάρα πολύ ωραία νοήματα, τα οποία χάνονται στις καταιγίδες και στις Συμπληγάδες.
Κλείνοντας θα πω, πως στο άκουσμα της «Σιωπής» έχω φτιαχτεί καλύτερα στο να προσέξω τους στίχους, βοηθάει βέβαια και το αργό tempo. Δε θα πω πως ο Παυλίδης έχει κάνει λάθος μουσική, σε καμία περίπτωση αλλά νομίζω πως το αδίκησε λίγο.
 
 
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πάντα θα έχουμε ανάγκη από ουρανό.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/12/1911 Γεννήθηκε ο σκηνοθέτης, φιλέλληνας και σύζυγος της Μελίνας Μερκούρη Ζυλ Ντασέν
19/12/1915 Γεννήθηκε στο Παρίσι η σπουδαία Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίθ Πιάφ

ΤΥΧΑΙΑ TAGS