133 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Ανδρέας Λάμπρου

Δεινόσαυρος

Άποψη

Ανδρέας Λάμπρου

Για να γίνεις δεινόσαυρος δε χρειάζεται να είσαι χιλίων ετών, μπορεί να είσαι και δέκα, αν ο τρόπος σκέψης σου είναι να τρως όποιον βρεθεί μπροστά σου, προκειμένου να κόβεις την κορδέλα κάθε χρόνο πρώτος! Η αλήθεια είναι ότι όσο μεγαλώνει σε κάποιον η ηλικία του, μεγαλώνει και η ματαιοδοξία του, ίσως  είναι ορμονικό, ίσως ρυτιδιακό, σίγουρα όλα παίζουν ρόλο.
Όταν πετυχαίνεις κάποια πράγματα ύστερα θέλεις κι άλλα κι άλλα κι άλλα και αυτό δεν σταματά πουθενά. Μετά το ποπ δεν έχει στοπ! Και τα νεύρα, τσίτα τα γκάζια και πουλάς και τη μάνα σου για πλάκα, προκειμένου να πετύχεις τους σκοπούς σου και να είσαι παρών στο απών. Και χάνεις τον σύντροφο σου και χάνεις τα παιδιά σου και χάνεις τον εαυτό σου. Και νομίζεις ότι έχεις πιάσει την καλή, ότι έχεις βρει τον κρυμμένο θησαυρό, αλλά έχεις κάνει μια τρύπα στο νερό. Μοναξιά, κατάθλιψη, αυτοκτονία και πάει λέγοντας ή μάλλον πάει κλαίγοντας. Γιατί, όπως έχω πει άπειρες φορές και θα συνεχίσω να λέω, τα ακριβά είναι τα δωρεάν και μας δίνονται καθημερινά απλόχερα, αρκεί να έχουμε τα μάτια να τα δούμε και το μυαλό να τα εκτιμήσουμε.
Όσα δίνεις τόσα παίρνεις, σε ανύποπτο χρόνο, αυτό είναι νόμος της φύσης και καρατσεκαρισμένο! Αλλά αυτό είναι και θέμα χαρακτήρα ή το ‘χεις ή δεν το ‘χεις, είναι αυτό που λένε, γεννιέσαι δε γίνεσαι. Λοιπόν και περνάμε στο ψητό της υπόθεσης, στο κυρίως πιάτο «Δεινόσαυρος» ο τίτλος του σημερινού μας άρθρου και πρέπει να τον τιμήσουμε δεόντως. Δεινόσαυροι υπάρχουνε πολλοί στην Ελληνική δισκογραφία και όχι μόνο και δε λένε να το κουνήσουν ρούπι αν πρώτα δε μας θάψουνε όλους! Και το ξανά λέω για να μην παρεξηγηθώ, ότι το θέμα δεν είναι ηλικιακό, αλλά ηλιθιακό! Αχόρταγα ατομάκια χωρίς κανένα επίπεδο, αισθητική και παιδεία, έτοιμα να τα ξεπουλήσουν όλα, ανεξαρτήτου οικονομικού και μορφωτικού επιπέδου, να χώνουν τη μυτόγκα τους παντού, έχοντας να μας προτείνουν μόνο ανακυκλωμένες ιδέες, γεμάτες αράχνες και σκόνη, απαιτώντας τη δέουσα θέση και πετώντας έξω από δουλειές, ανθρώπους που θεωρούν ότι απειλούνται από αυτούς, φοβούμενοι μην τυχόν και τους πάρουνε κομμάτι από την πίτα και τους κλέψουν τη δόξα, λέγοντας τη γνωστή σε όλους ατάκα «ή εγώ, ή αυτός».
Τρόπος ζωής τους να φρενάρουν τις καριέρες των άλλων και να μπαίνουν πάντα μπροστά δίνοντας το παρόν! Διακτινίζονται ταυτόχρονα πρώτο τραπέζι πίστα, σε κάποιον λαϊκό αστέρα, πετώντας του ανελλιπώς λουλούδια και κάνοντας «ζημιά» στο μαγαζί, ψήνοντάς τον να πάρει το επόμενο σουξέ από αυτούς. Ταυτόχρονα βρίσκονται σε κάποια έκθεση ζωγραφικής, ενός γνωστού ζωγράφου, γιατί θα πρέπει να στηρίξουν και την ποιοτική πλευρά τους και να φωτογραφηθούν δίπλα σε «σοβαρούς» ανθρώπους, για να μπούνε οι μούρες τους και στα λίγο πιο ψαγμένα περιοδικά, κλείνοντάς μας το μάτι πονηρά και λέγοντας μας «ρε, ξέρεις ποια είμαι εγώ;».
Ταυτόχρονα βρίσκονται στα παράθυρα των κουτσομπολίστικων τηλεοπτικών εκπομπών, γιατί θα πρέπει να θυμίζουν συνέχεια στον κακόμοιρο τον κοσμάκη, τη φάτσα τους, τύπου «κοιτάξτε μας τι όμορφοι που είμαστε και σήμερα, θαυμάστε το καινούριο μας κούρεμα και εκτός από ομορφιά έχουμε και άποψη για όλους και για όλα. Α! και μην ξεχνάτε… σας αγαπάμε!». Ταυτόχρονα βρίσκονται στο μέγαρο μουσικής, γιατί δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι είναι και έντεχνοι.
Ταυτόχρονα βρίσκονται στο καμαρίνι ενός τραγουδιστή-τραγουδίστριας, με κλειδωμένη φυσικά την πόρτα, ναι, ναι, καλά καταλάβατε ζητώντας τους αυτόγραφο, τι άλλο άλλωστε! Ταυτόχρονα βρίσκονται σε ένα φιλανθρωπικό γκαλά, αγαπάμε τα ορφανά, στηρίζουμε τους άστεγους, είμαστε φιλόζωοι, θα δίναμε ακόμα και τη ζωή μας για την καρέτα καρέτα! Αλλά κυρίως λατρεύουμε τους φίλους μας τους επιχειρηματίες και ότι έχουμε τέσσερα σπίτια οχτώ αυτοκίνητα και γενικώς έχουμε χάσει τη μπάλα στο τι έχουμε και τι δεν έχουμε, τι να κάνουμε μωρέ έτσι τα έφερε η ζωή - παρεμπιπτόντως κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να έχει τέσσερα σπίτια, οχτώ αυτοκίνητα κλπ και να τα έχει αποκτήσει στη ζωή του με νόμιμο τρόπο όσο σκληρά και να έχει δουλέψει - και έτσι εξηγείται και το φαινόμενο των τελευταίων μηνών που κάποιοι άνθρωποι με πάρα πολλά χρήματα, τους βλέπουμε να μπαίνουν στη φυλακή ισόβια.
Ταυτόχρονα βρίσκονται στα τέσσερα κάτω από το γραφείο ενός παραγωγού, μιας μεγάλης δισκογραφικής εταιρίας, μη φανταστείτε κάτι πονηρό, για να τους δέσουν τα κορδόνια ή για να σηκώσουν το cd με τα demo τραγούδια που τους πήγαν για να ακούσουν παρέα! Απλά καθημερινά πράγματα! Και τέλος, ταυτόχρονα βρίσκονται σε μία στημένη φωτογράφηση, για ένα εβδομαδιαίο σκανδαλοθηρικό - τηλεοπτικό, ποικίλης ύλης περιοδικό, εννοείτε μαζί με τα παιδιά τους, για να δείξουν και το πόσο καλοί γονείς είναι, για πιο λόγο άλλωστε τα κάνανε τα παιδιά; Άσε που είναι και ευκαιρία να τα δούνε κιόλας, μια και δεν τα μεγαλώνουν αυτοί!
Το ερώτημά μου είναι πότε αυτοί οι άνθρωποι προλαβαίνουν και γράφουν τραγούδια, εάν φυσικά δεν τα δίνουν να τα γράψουν οι γνωστοί άγνωστοι. Θα μου πεις, αυτά που γράφουν δεν τα λες και τραγούδια, μια και όλα όσα γράφουν είναι τόσο καρμπόν και φωτοτυπίες μεταξύ τους, που νομίζεις ότι όλα όσα έχουν γράψει σε ολόκληρη την καριέρα τους, είναι το ίδιο τραγούδι δοσμένο με διαφορετικό τρόπο και αυτό συμβαίνει γιατί και οι μουσικές και οι στίχοι, αλλά και οι φωνές που επιλέγονται για να τραγουδήσουν τα συγκεκριμένα τραγούδια, είναι το ίδιο πράγμα. Καμία προσωπικότητα, καθόλου ψυχή, μηδέν συναίσθημα. Και δυστυχώς αυτοί είναι οι άνθρωποι που επικρατούν στη δισκογραφία, γιατί κάνουν όλες τις παραπάνω αθλιότητες. Μάλιστα για κάποια πολύ γνωστή στιχουργό αυτής της κοπής, έχουν βγει μέχρι και ανέκδοτα! Το θλιβερό τις υπόθεσης είναι ότι στο πέρασμα του χρόνου, αυτοί οι άνθρωποι δε γράφουν καμία απολύτως ιστορία και είναι σα να μην πέρασαν καν, μέχρι τότε όμως τη ζημιά τους την έχουν κάνει, εκτοπίζοντας ανθρώπους με πραγματικές αξίες και ταλέντο.
Τόπο στα νιάτα λοιπόν και όσοι πραγματικά ταλαντούχοι άνθρωποι έχετε απηυδήσει με όλη αυτή την κατάντια και τη βρωμιά και θέλετε να την κάνετε για εξωτερικό για μια καλύτερη τύχη, θα σας απογοητεύσω, αλλά το κακό δεν έγκειται μόνο στην μικρή Ελλαδίτσα, αλλά σε όλο τον πλανήτη. Οπότε συμβουλή μου, κάντε την καλύτερα σε άλλο πλανήτη, μια και αυτός έχει καταντήσει ένα τεράστιο Jurassic Park!

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εμένα δε με νοιάζει να μην έχω τίποτα, ίσα - ίσα μάλιστα, γιατί αλλιώς θα ντρεπόμουνα κιόλας.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

17/10/1948 Γεννήθηκε ο συγγραφέας και ποιητής Γιώργος Χρονάς
17/10/1995 Ο συνθέτης Σταύρος Ξαρχάκος υποβάλλει την παραίτησή του από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Οργανισμού "Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα 1997"
18/10/1920 Γεννήθηκε στην Αθήνα η ηθοποιός και επί σειρά ετών υπουργός Πολιτισμού Μελίνα (Μαρία Αμαλία) Μερκούρη
18/10/1931 Πέθανε ο αμερικανός εφευρέτης του φωνογράφου Τόμας Έντισον
18/10/1979 Ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης τιμάται από τη Σουηδική Ακαδημία με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας