106 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
15.12.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Ανδρέας Λάμπρου

Κοντρόλ

Άποψη

Ανδρέας Λάμπρου

Τέταρτο κείμενο σήμερα και κλείσαμε μήνα! Να τους χιλιάσουμε! Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι στο e-orfeas γιατί είναι ένα site που μπορώ να εκφράζω τις απόψεις μου ελεύθερα χωρίς να φοβάμαι μην τυχόν μου κόψουν ή μου αλλάξουν το κείμενό μου, όπως γίνεται απ’ ό,τι μαθαίνω σε πολλά άλλα site! Ένα μεγάλο ευχαριστώ, λοιπόν, στον Τάσο Καραντή για αυτή την ελευθερία λόγου.
Σε αυτή τη στήλη δε θα με δείτε να γλείφω για να εξυπηρετήσω προσωπικούς μου σκοπούς ή σκοπούς άλλων παίρνοντάς τα κάτω από το τραπέζι, πράγμα που κάνουν καιρό τώρα πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, σε αντίστοιχες στήλες, με τεράστια επιτυχία! Αυτό δε σημαίνει ότι θα είμαι μίζερος, μηδενιστής και γραφικός. Θα κατακρίνω τα κακώς κείμενα, αλλά ταυτόχρονα θα επιβραβεύω τα καλώς και όλα αυτά με επιχειρήματα. Θα τα λέω πάντα έξω από τα δόντια και όταν χρειάζεται θα θίγω ονόματα και οικογένειες, πάντα με αποδείξεις, γιατί έχει αρχίσει να βρωμάει πολύ άσχημα εκεί έξω και θα πρέπει κάποιοι να μαζέψουν τα σκουπίδια!
Όλα τα κείμενά μου όπως θα έχετε διαπιστώσει περιστρέφονται γύρω από τη μουσική, εξού και ο τίτλος «Βινυλιοφάγος». Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι κάποιες φορές δε θα γράφω και κάποιες απόψεις μου γύρω από άλλα θέματα ή από την τρέχουσα επικαιρότητα. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι όσο και αν το πάω από δω και από κει, στο τέλος πάντα θα καταλήγω στη μουσική, μια και αυτή είναι η ζωή μου.
Και τώρα παίξε μου το «μικρό» για να σου δώσω πρώτη μετάδοση το «μεγάλο» και να μπορώ να δικαιολογήσω το νταβατζηλίκι του «μικρού» για να συνεχίσω να του τα παίρνω και να δικαιολογήσω και την ύπαρξη του «μεγάλου» και επίσης να συνεχίσω να του τα παίρνω. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι, όσο πιο ψηλά φτάνει ένας τραγουδιστής, τόσο πιο ανασφαλείς και ευάλωτος γίνεται. Από την άλλη θα μου πεις, οι δισκογραφικές δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, πως θα βγάλουν λεφτά; Πάντως όχι κάνοντας το νταβατζή και στέλνοντας τον τραγουδιστή για βίζιτες! Ούτε εξυπηρετώντας τους σκοπούς φίλων και κολλητών, συνθετών και στιχουργών, βάζοντας στις δουλειές συνέχεια και μόνο το γνωστό παρεάκι και αυτούς που είναι σήμερα στη μόδα, με τραγουδάκια της μιας ημέρας χωρίς κανένα λόγο ύπαρξης, τα οποία αύριο δεν θα τα θυμάται κανείς! Πάρτε το είδηση, όσα εφέ και αν μου βάλετε στην ενορχήστρωση αν η πρώτη ύλη που είναι ο στίχος και η μουσική δε λένε τίποτα, τίποτα και το αποτέλεσμα… Τραγούδια που ο κόσμος δεν τα βάζει στο στόμα του, δεν υπάρχει ούτε μια στο εκατομμύριο να μείνουν διαχρονικά και να γράψουν ιστορία. Λεφτά λοιπόν βγαίνουν για όλους και μάλιστα πολλά και πρώτα για τις δισκογραφικές, έστω και αν οι εποχές είναι δύσκολες, αυτό όμως συμβαίνει όταν υπάρχουν και κυκλοφορούν ωραία τραγούδια και μόνο! Απόδειξη αυτού που λέω, είναι ότι ακόμα οι δισκογραφικές ζουν από το παλιό τους ρεπερτόριο, επανακυκλοφορώντας παραγωγές και τραγούδια 30 χρόνων πίσω, μέσω κάποιας εφημερίδας ή κάποιου περιοδικού, μια και τα δισκοπωλεία πια είναι ελάχιστα λόγο του internet.
Σταμάτησαν να υπάρχουνε πια παραγωγοί με αυτιά και αισθητική και τώρα πια δυστυχώς υπάρχουνε μόνο προαγωγοί που διεκπεραιώνουν τα πάντα, σκουπίζουν, σφουγγαρίζουν, φτιάχνουν τους καφέδες και όλα αυτά σε τιμή ευκαιρίας ή πολλές φορές και τσάμπα μιας και το να λες είμαι παραγωγός στη μούγκαφον music έχει και αυτό την ηδονή του!
Και να λοιπόν για πιο λόγο δεν υπάρχουν δισκογραφικές και ο καθένας  έχει την προσωπική του δισκογραφική εταιρεία στο σπίτι του! Αργήσαμε λίγο μια και στο εξωτερικό αυτό γίνεται χρόνια πριν, με όλους τους μεγάλους τραγουδιστές. Πάρτε το κοντρόλ στα χέρια σας και μην πατήσετε το κανάλι καμιάς δισκογραφικής εταιρείας με κουφούς παραγωγούς-προαγωγούς, γιατί θα εθιστείτε και μετά θα είναι αργά. Πατήστε το κανάλι της δική σας ταινίας φτιάχνοντας εσείς το σενάριο και τη σκηνοθεσία. Είναι πιο δύσκολο αλλά σίγουρα λιγότερο επώδυνο από το να είσαι στρατιωτάκι και μαριονέτα στα βρώμικα χέρια άλλων! Και όταν οι εποχές αλλάξουν και υπάρξει κάποιο κανάλι με όραμα, τότε βγάλτε το κοντρόλ από την ναφθαλίνη και ξαναχρησιμοποιήστε το, γιατί οι παρέες και όχι τα παρεάκια, κάποιες φορές γράφουν ιστορία! Μέχρι τότε, όμως, ανοίξτε ένα βιβλίο…

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όταν ψήλωσαν τα σπίτια, χώρισαν κι οι άνθρωποι. Ξεχάσαμε τις ζωές μας. Φλυαρούσαμε μόνο για τις ζωές των άλλων. Πότε σε ρώτησαν «πως νιώθεις;». Μόνο ο γιατρός μου έκανε αυτήν την ερώτηση.
Χάρις Αλεξίου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

15/12/1933 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Άκης Πάνου
16/12/1974 Έφυγε από τη ζωή ο λογοτέχνης Κώστας Βάρναλης