178 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
16.08.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής

ΟΤΑΝ ΠΙΝΕΙ Η ΙΕΡΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙΤΗ

Νυχτερινή εκπομπή

Τάσος Π. Καραντής

Θεωρώ ότι οι καλύτερες ραδιοφωνικές εκπομπές – όσες αφορούν το τραγούδι – είναι αυτές που, είτε συνδυάζουν τα τραγούδια και τα σχετικά αφιερώματα, με ιστορικές πληροφορίες και στοιχεία περί αυτών, είτε τα συνδέουν με προσωπικές καθημερινές ιστορίες, είτε, μερικές φορές, παίζονται τα τραγούδια – χωρίς πολλά λόγια – αφήνοντας αυτόν το ρόλο, στους τίτλους και στη σειρά των επιλογών, γιατί το τραγούδι είναι η πιο άμεση μορφή λαϊκής τέχνης, που συντροφεύει την καθημερινότητά μας ή συνδέεται άρρηκτα με την ίδια τη ζωή μας, σε διάφορες χρονικές στιγμές και συγκυρίες.
Σκεφτήκαμε, λοιπόν, εδώ στον «ΟΡΦΕΑ», μια ραδιοφωνική εκπομπή, που δεν θα ακούγεται, αλλά  θα διαβάζεται! Θα ακούγονται όμως τα τραγούδια, που θα την συνοδεύουν και θα συνδέονται μαζί της. Ο τίτλος της θα είναι «ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ  ΕΚΠΟΜΠΗ», διότι, αν και θα μπορείτε να την διαβάσετε και να  ακούσετε τα τραγούδια, οποτεδήποτε, εμείς, σας προτείνουμε, ανεπιφύλακτα, νύχτα!
Η «ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ» θα περιλαμβάνει ιστορίες και περιστατικά, αληθινά ή φανταστικά, αποσπάσματα λογοτεχνικών και άλλων κειμένων, ποιήματα κ.ά., κι όλα αυτά, συνδεδεμένα με τα, ανάλογης, κάθε φορά, θεματολογίας τραγούδια, που μπορεί να είναι σκόρπια, ή να αποτελούν αφιέρωμα σ’ έναν δίσκο, σε μια πτυχή ενός συνθέτη, στιχουργού και τραγουδιστή. Ακόμα, «μικρά αφιερώματα» σε φωνές, παλιές και νέες, όπου εκεί τα «λόγια είναι περιττά…». Κάθε Κυριακή στον ΟΡΦΕΑ. Καλή ακρόαση! Ή, μάλλον, καλή ανάγνωση κι ακρόαση!
 
 
«ΟΤΑΝ ΠΙΝΕΙ Η ΙΕΡΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙΤΗ»
 
Χτες(8/3), ήταν η παγκόσμια ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ. Αρχικά, σκέφτηκα να κάνω μια εκπομπή, με τραγούδια για τη ΓΥΝΑΙΚΑ – έχει πάμπολλα το ελληνικό τραγούδι… Μετά όμως σκέφτηκα, να ανεβάσω, ξανά, δυο από τις πρώτες μου «νυχτερινές εκπομπές»(ενωμένες σε μία), όπου αναφέρονται – μέσα από αληθινές/προσωπικές μου εμπειρίες - σε λαϊκές γυναίκες της νύχτας και ιερόδουλες. Τις οποίες υπεραγαπώ και εκτιμώ και σέβομαι απεριόριστα.
 

Νυχτερινή εκπομπή, 9/9/2011 | Η ιερόδουλος Καίτη

 

Η Γαβριέλλα
Μουσική, στίχοι: Κώστας Καλδάρας
Ερμηνεία: Κώστας Χατζημιχάλης,
(από το δίσκο «Νυχτερινή κυβέρνηση» / 1988)
[τυχαίο link από το YouTube]

 

Μεταξουργείο 1985. Σαββατόβραδο. 17άρης, λίγο επαναστατημένος, λίγο αλητάκος, με το παπάκι μου. Το αράζω, ανάβω το τσιγαράκι μου και περπατώ μέσα  στη νύχτα, έχοντας συντροφιά το σκοτάδι της και την κόκκινη καύτρα από το τσιγάρο μου. Είμαι μόνος κι έτοιμος να ορμήξω, με όλο τα πάθος της εφηβείας, στα ”σπίτια” του Μεταξουργείου … Επιλέγω το “σπίτι” της Καίτης και τρέχω για να το προλάβω ανοιχτό. Η Καίτη ήταν μια 35άρα που, όπως το υπερηφανευότανε κι η ίδια, είχε κάνει πολλούς πιτσιρικάδες “από κοκόρια άντρες”, και για να πω την αλήθεια, την έκανα πολύ κέφι. Μόλις με είδε λοιπόν, γνωστή φάτσα της ήμουνα, μου είπε «είσαι ο τελευταίος του Σαββάτου» και με πέρασε στο δωμάτιο.
 
 
Οδός Ακομινάτου
Μουσική, στίχοι: Γιάννης Σπυρόπουλος
Ερμηνεία: Θοδωρής Παπαδόπουλος
(από το δίσκο «Τα λόγια του Κεραμεικού» / 1993)
[τυχαίο link από το YouTube]

 

Μετά το τέλος, της “πράξης”, δεν ξέρω πως της ήρθε και μου πρότεινε να φάμε μαζί, έτσι, βρέθηκα από το κρεβάτι στην κουζίνα, να τρώω δυο τηγανητά αυγά μάτια. Στη συνέχεια πήρε σειρά ένα μπουκάλι ούζο κι αρκετά άφιλτρα “Gauloises”, που κάπνιζε η Καίτη, ενώ η κουβέντα είχε ανάψει, για τους ανθρώπους και την “κακούργα κοινωνία”. Κάποια στιγμή, άρχισα λοιπόν, με την φάλτσα φωνή μου, να της ψευτοτραγουδάω το «Εφτά νομά». Θυμάμαι ότι κόλλησε στον στίχο «πως τα ’χεις έτσι μοιρασμέ ντουνιά ψευτοπολιτισμέ» και τον σχολίασε, κατεβάζοντας πολλές χριστοπαναγίες, για την “γαμημένη της ζωή”, όπως την έλεγε …

 

Χαροκόπου 1942 - 1953 (Στις παράγκες)
Μουσική, στίχοι: Άκης Πάνου
Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας
(από το δίσκο «Θέλω να τα πω» / 1982)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
 
To «Εφτά νομά», το ψευτοτραγούδησα, αρκετές φορές από τότε, όπως και πολλές φορές ξαναπήγα στην Καίτη … ώσπου χαθήκαμε … Θυμάμαι, μου έλεγε «κι αστακό να τρως κάθε μέρα θα τον βαρεθείς»! 10 σχεδόν χρόνια  μετά, το 1995, υπηρετούσα τη στρατιωτική μου θητεία. Μια ζεστή νύχτα του Ιούλη, όπου δεν είχα έξοδο κι ήμουν στο στρατόπεδο, έβλεπα, λίγο πριν τη βάρδια μου, βαριεστημένος τις ειδήσεις στην τηλεόραση, όταν μια φωτογραφία στην τηλεόραση με ταρακούνησε από τη θέση μου! Ήταν της Καίτης κι άκουγα την είδηση,  πως ένας Ρουμάνος στραγγάλισε την ιερόδουλο Καίτη Σ. για να την ληστέψει.
 
 
Δεν έχεις μυαλό
Μουσική  Αντώνης Κατινάρης, στίχοι: Γιάννης Κιούρκας
Ερμηνεία: Γιώργος Μαργαρίτης
(από το δίσκο «Άκου να τα πω» / 1982)
[τυχαίο link από το YouTube]


Είκοσι και παραπάνω χρόνια, από τότε που πήγαινα στην Καίτη, όποτε ακούω αυτά τα τραγούδια, μου ‘ρχονται στο μυαλό οι σκοτεινοί δρόμοι του Μεταξουργείου, τα “σπίτια” του και το όμορφο πρόσωπο της Καίτης.

Επιλογή τραγουδιών: Τάσος Π. Καραντής

 

Νυχτερινή εκπομπή, 9/10/2011 | Όταν πίνει μια γυναίκα

 

 

Απόψε θελω να πιω
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Στίχοι: Σοφία Αργυροπούλου
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου
(από το δίσκο «Ως την άκρη του ουρανού σου» / 2003)
[τυχαίο link από το YouTube]

 

Τα λαϊκά νυχτερινά μαγαζιά τα έχω φάει με το κουτάλι. Πάντα ψάχνω τις φωνές και τα τραγούδια, του πάθους, του πόνου, του παράπονου και της κραυγής. Τραγούδια, δηλαδή, βγαλμένα μέσα από τη ζωή μας, που τη νύχτα, γίνονται, φίλτρα μαγικά, και σε νταλγκαδιάζουν. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’80, είχα πάει με κάτι φίλους στα «ΔΕΙΛΙΝΑ», για να δούμε μαζί : Διονυσίου – Μοσχολιού – Μητσιά και Ρίτα Σακελλαρίου. Σέβομαι κι εκτιμώ πολύ τη Μοσχολιού και τον Μητσιά, αλλά, για να πω την «ιστορία μου, αμαρτία μου», για Διονυσίου και Ρίτα καιγόμουνα πιο πολύ. Πιτσιρικάδες ήμασταν, γύρω στα 18, μας είχαν παραρίξει στο τελευταίο τραπέζι. Από πίσω πας ήταν τα σκαλιά που οδηγούσαν στην έξοδο. Εκεί, λοιπόν – κατάχαμα στα σκαλοπάτια, ακριβώς, πίσω από το τραπέζι μας - καθόταν μια γυναίκα, γύρω στα 60, που έπινε και κάπνιζε συνεχώς. Πρέπει να ’χε μπει στη λούφα, γιατί είχε ένα δικό της παγουράκι με το ποτό, κι όλο έπινε, κάπνιζε αλλά και δάκρυζε … Σε στιγμές – αν και καθιστή – έχανε την ισορροπία της, και πότε έγερνε, πότε έπεφτε, πότε ξανασηκωνόταν. Την πήραν χαμπάρι από το μαγαζί, κι έστειλαν δυο γκαρσόνια να την πετάξουν έξω. Αυτή είχε τα χάλια της, μεσ’ στα κλάματα … Σηκώθηκα να την υπερασπιστώ και, μάλλον, θα τις άρπαζα κι εγώ … αλλά, είδα ότι τα γκαρσόνια, ήταν 50άρηδες, κι είχαν δει πολλά στη νύχτα, και τους είπα μόνο ένα τετράστιχο: «Όταν πίνει μια γυναίκα/κι όταν παραφέρεται/μη τηνέ παραξηγείτε/ πως πονάει δεν ξέρετε»… Με κοίταξαν στα μάτια κι έφυγαν, αφήνοντάς την ήσυχη στον πόνο της.
 
 
Όταν πίνει μια γυναίκα
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης
Στίχοι: Πυθαγόρας
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου 
(από το δίσκο «12 λαϊκά τραγούδια» / 1975)
[τυχαίο link από το YouTube]

 

Μπαράκι που να παίζει καλά και βαριά λαϊκά, δεν μου ξέφευγε, ας ήταν κι η τρύπα του διαβόλου. Συνήθως την άραζα στο μπαρ κι έπινα ένα, άντε δυο ουίσκια, δεν ήμουνα ποτέ του πολύ ποτού. Τα τραγούδια με ενδιέφεραν, αυτά με έφτιαχναν εμένα. Έπιανα, λοιπόν, κουβέντα, με την μπαργούμαν, περί ανέμων και υδάτων, μαλακίες της νύχτας δηλαδή, και πολλές από αυτές, όλα για ποτά μίλαγαν και μεθύσια και κοκτέιλ και σφηνάκια. Κόντευα κι εγώ, να γίνω, θεωρητικά, εξπέρ σε ονομασίες και συνδυασμούς ποτών. Μια φορά, μάλιστα, μία, την πήγα σηκωτή στην τουαλέτα, για να κάνει εμετό, από το πολύ ποτό.

 

Μία είναι η ουσία
Μουσική, στίχοι: Χρήστος Νικολόπουλος
Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου
(από το δίσκο «Εμφύλιος έρωτας» / 1984)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
 
Μια από αυτές μάλιστα, μέσα στα μεθυσμένα λόγια της, μου έλεγε και μεγάλες αλήθειες, για μας τους άντρες, που όλους ίδιους μας είχε – καθάρματα – από τα πολλά παραμυθιάσματα και τα ταξίματα και τα ψέματα, μέχρι να κάνουν τη δουλειά τους (ψεκάστε - σκουπίστε - τελειώσατε) κι από εδώ πάνε κι άλλοι.
 
 
Μια ζωή μέσα στους δρόμους
Μουσική  Τάκης Σούκας
Στίχοι: Βασίλης Παπαδόπουλος
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου
(από το δίσκο «Η αγάπη είναι το θέμα» / 1985)
[τυχαίο link από το YouTube]


Μια Μεγάλη Εβδομάδα, την έβγαλα, κάθε βράδυ, σε ένα κωλόμπαρο, αφού είχα ανακαλύψει, ότι ένας – πρώην φυλακισμένος – d.j., με το παρατσούκλι «Ο Πεινάω», έβαζε κάτι γαμάτα βαριά λαϊκά : Κώστα Κόλλια, Πόλυ Κερμανίδη κ.ά. Πραγματική ανακάλυψη δηλαδή! Εκεί γνώρισα και την Άννα και μου έκανε συντροφιά (κονσομασιόν). Τις πρώτες ημέρες της έλεγα για τα τραγούδια, όσο προχωρούσαμε προς τη βδομάδα των παθών, προχωρήσαμε και στα χάδια και τα φιλιά. Μεγάλο Σάββατο, έκανα Ανάσταση εκεί, με ένα τραγούδι, παραγγελιά μου, γιατί ήξερα, πως, από αύριο, Κυριακή του Πάσχα, δεν θα την ξανάβλεπα ποτέ. Έκοβα με μαχαίρι και με αίμα μια «ιστορία», που δεν θα είχε καλό τέλος, γιατί είχα τις εμπειρίες μου. Πάντως, δεν θα ξεχάσω, ποτέ, το κομπλιμέντο της, που είναι το καλύτερο που έχω ακούσει από γυναίκα. Φεύγοντας, και ξέροντας πως δεν θα ξαναπάω σ’ αυτό το κωλόμπαρο, η Άννα μου ψέλλισε: «Ήσουν ο ουρανός μου».

 

Σε πέντε ώρες ξημερώνει Κυριακή
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Στίχοι: Πυθαγόρας
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου
(από το δίσκο «Τα τραγούδια της Χαρούλας» / 1979)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
 
Ίσως σας μαύρισα, αλλά μαύρη είναι η νύχτα. Επειδή όμως ξημέρωσε Κυριακή, ας την καλημερίσουμε, κι ας ζήσουμε, για όσο θα ’χει μείνει και για μας, απ’ της ζωής το μερτικό.
 
 
Τώρα κι εγώ θα ζήσω
Μουσική  Χρήστος Νικολόπουλος
Στίχοι: Γιάννης Πάριος
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου
(από το δίσκο «Εμφύλιος έρωτας» / 1984)
[τυχαίο link από το YouTube]

 

Επιλογή τραγουδιών: Τάσος Π. Καραντής

 


 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

16/8/1977 Έφυγε από τη ζωή ο αμερικανός τραγουδιστής Έλβις Πρίσλεϋ
16/8/2005 Έφυγε από τη ζωή η τραγουδίστρια Βίκυ Μοσχολιού
16/8/2007 Ξεκίνημα για τον Ορφέα. Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη σας ...