111 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.06.2019
Ορφέας | Main Feed

Νυχτερινή εκπομπή

Τάσος Π. Καραντής

Θεωρώ ότι οι καλύτερες ραδιοφωνικές εκπομπές – όσες αφορούν το τραγούδι – είναι αυτές που, είτε συνδυάζουν τα τραγούδια και τα σχετικά αφιερώματα, με ιστορικές πληροφορίες και στοιχεία περί αυτών, είτε τα συνδέουν με προσωπικές καθημερινές ιστορίες, είτε, μερικές φορές, παίζονται τα τραγούδια – χωρίς πολλά λόγια – αφήνοντας αυτόν το ρόλο, στους τίτλους και στη σειρά των επιλογών, γιατί το τραγούδι είναι η πιο άμεση μορφή λαϊκής τέχνης, που συντροφεύει την καθημερινότητά μας ή συνδέεται άρρηκτα με την ίδια τη ζωή μας, σε διάφορες χρονικές στιγμές και συγκυρίες.
Σκεφτήκαμε, λοιπόν, εδώ στον «ΟΡΦΕΑ», μια ραδιοφωνική εκπομπή, που δεν θα ακούγεται, αλλά  θα διαβάζεται! Θα ακούγονται όμως τα τραγούδια, που θα την συνοδεύουν και θα συνδέονται μαζί της. Ο τίτλος της θα είναι «ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ  ΕΚΠΟΜΠΗ», διότι, αν και θα μπορείτε να την διαβάσετε και να  ακούσετε τα τραγούδια, οποτεδήποτε, εμείς, σας προτείνουμε, ανεπιφύλακτα, νύχτα!
Η «ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ» θα περιλαμβάνει ιστορίες και περιστατικά, αληθινά ή φανταστικά, αποσπάσματα λογοτεχνικών και άλλων κειμένων, ποιήματα κ.ά., κι όλα αυτά, συνδεδεμένα με τα, ανάλογης, κάθε φορά, θεματολογίας τραγούδια, που μπορεί να είναι σκόρπια, ή να αποτελούν αφιέρωμα σ’ έναν δίσκο, σε μια πτυχή ενός συνθέτη, στιχουργού και τραγουδιστή. Ακόμα, «μικρά αφιερώματα» σε φωνές, παλιές και νέες, όπου εκεί τα «λόγια είναι περιττά…». Κάθε Κυριακή στον ΟΡΦΕΑ. Καλή ακρόαση! Ή, μάλλον, καλή ανάγνωση κι ακρόαση!
 
 
Γιώργος Μαργαρίτης: Το καλύτερο αλάνι
 
«Ο Γιώργος Μαργαρίτης θεωρείται σήμερα η πιο γνήσια λαϊκή φωνή κι η πιο αυθεντική περσόνα του λαϊκού τραγουδιού μας. Η θεσσαλική καταγωγή του (Τρίκαλα), τα βιώματά του και τ’ ακούσματά του, οι δυσκολίες της ζωής – αφού ο Μαργαρίτης είναι ένας άνθρωπος του μόχθου – εκφράζουν μια ολόκληρη Ελλάδα, που ξεκινά από την “μακρινή περιφέρεια” και φτάνει ως την πιο κοντινή λαϊκή συνοικία της Αθήνας και του Πειραιά.
Στις ερμηνείες του υπάρχει μια εκφραστική γνησιότητα που τις κάνει πειστικές και οικείες, στον καθένα από μας που δεν έχει αποκοπεί εντελώς από τις λαϊκές του ρίζες. Όλος αυτός ο καημός, ο πόνος κι ο νταλγκάς που όλοι κουβαλάμε στην σκληρή καθημερινότητά μας, αποτυπώνεται ιδανικά σε μια φωνή που τη διακρίνει η αυθεντικότητα, αλλά και μια ιδιοτυπία που της δίνει μια ξεχωριστή αντρίκια, μάγκικη κι – ας μου επιτραπεί η λέξη -  “αλήτικη” χροιά.   
Συν τοις άλλοις, ο Μαργαρίτης είναι ένας τραγουδιστής, αλλά κι άνθρωπος, που δεν προσποιείται τίποτα, είναι αφτιασίδωτος, απλός και λιτός. Έχει καταφέρει δηλαδή, μέσα από την λαϊκή ιδιοσυγκρασία του, να είναι ο διπλανός μας, ο φίλος μας, προσιτός κι απτός, γι’ αυτό και γίνεται ο  λαϊκός εκφραστής μας. Και βέβαια, τόσο την καλλιτεχνική πορεία του, όσο και το ρεπερτόριό του, τα διακρίνει  μια μοναδική συνέπεια.  
Ο Γιώργος Μαργαρίτης, όλα αυτά τα χρόνια, υπηρετεί πιστά το λαϊκό τραγούδι κι αποτελεί, ίσως, τον πιο γνήσιο εκφραστή του
.» (βλ. εδώ στον «ΟΡΦΕΑ»: «Γιώργος Μαργαρίτης, ο γνήσιος εκφραστής του λαϊκού μας τραγουδιού».

Αυτά έγραφα, για τον Γιώργο Μαργαρίτη - πριν μερικά χρόνια -  σ’ ένα πορτρέτο του, εδώ στο περιοδικό, τον οποίον, τον θεωρώ, μαζί με τον Καζαντζίδη και τον Διονυσίου, τους τρεις κορυφαίους αυθεντικούς λαϊκούς τραγουδιστές των τελευταίων δεκαετιών. Τον Μαργαρίτη, μάλιστα, τον έπιασα, από τον αρχή της δισκογραφικής καριέρας του (1981) και τον παρακολουθώ από τότε ανελλιπώς. Τον έχουμε φιλοξενήσει, με συνέντευξή του – εξώφυλλο στον «ΟΡΦΕΑ» κι ήμασταν χορηγοί επικοινωνίας στον τελευταίο δίσκο του «Έγκλημα και τιμωρία» (2010).
Οι περισσότεροι γνωρίζουν τα πιο μεγάλα σουξέ του («Μα τι λέω», «Στον καθρέφτη σου κοιτιέσαι», «Γυναίκες με ρημάξατε», «Στο κελί τριάντα τρία», «Δρόμοι του πουθενά (Δεν με νοιάζει μη σε νοιάζει)» κ.ά.).
Εγώ όμως έχω, πάντα, μια αδυναμία, στα βαριά κλασικά ζεϊμπέκικα, με ωραία ταξίμια στις εισαγωγές τους και στακάτες κεντραρισμένες στις νότες πενιές! Κι έχει μπόλικα τέτοια ο Μαργαρίτης, και μάλιστα, από μεγάλους μάστορες του είδους: Άκης Πάνου, Αντώνης Ρεπάνης, Γιώργος Μπούρας κ.ά. Αυτά θα ακούσουμε απόψε, και στους λάτρεις, αυτού του είδους ζεϊμπέκικων, τους εγγυούμαι ότι θα την καταβρούν και θα νταλγκαδιαστούν. Το έχω κάνει το πείραμα, τα ακούω στην τσίτα στ’ αμάξι, με ανοιχτά παράθυρα, και με πλευρίζουν όλοι οι ταξιτζήδες και μου λένε, δυνάμωσέ το κι άλλο μεγάλε, μας έφτιαξες!  
 
 
Δεν κόβω εγώ τις τρέλες μου
Μουσική: Γιώργος Μπούρας
Ερμηνεία: Δημήτρης Πολίτης
Δίσκος: «Μα τι λέω» (1983)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
* * * * *
 
Παρανόμησε η δικιά σου
Μουσική: Τάκης Σούκας
Ερμηνεία: Γιάννης Χαλκιαδάκης
Δίσκος: «Εσύ μιλάς στην καρδιά μου» (1981)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
* * * * * 
 
Το καλύτερο αλάνι
Μουσική: Αντώνης Ρεπάνης
Ερμηνεία: Σία Ροζάκη
Δίσκος: «Άκου τι θα πω» (1982)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
* * * * * 
 
Εγώ θα γίνω άγιος
Μουσική: Γιώργος Μπούρας
Ερμηνεία: Δημήτρης Πολίτης
Δίσκος: «Άκου τι θα πω» (1982)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
* * * * * 
 
Πολλά γαλόνια σου ’δωσα
Μουσική, στίχοι: Άκης Πάνου
Δίσκος: «Ο τελευταίος πυρετός» (1985)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
* * * * * 
 
Μου ζητάς
Μουσική: Θανάσης Πολυκανδριώτης
Ερμηνεία: Βασίλης Παπαδόπουλος
Δίσκος: «Κάτσε να λογαριαστούμε» (2008)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
* * * * * 

 
Στο κελί τριάντα τρία
Μουσική: Γιώργος Μάμος
Ερμηνεία: Σαράντης Τσιλιβερδής
Δίσκος: «Όχι πισωγυρίσματα» (1987)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
* * * * * 
 
Η παραγγελιά μου
Ένα κλασικό παράδειγμα, τι εννοούμε βιωματικό λαϊκό τραγούδι, βγαλμένο μέσα από τη ζωή των απλών ανθρώπων. Οι στίχοι του είναι πέρα για πέρα αληθινοί. Ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου ήταν ναυτικός. Ουσιαστικά, από τα πολλά ταξίδια, τον γνώρισα 10 χρονών. Είχε πέσει και σε αμπάρι (όπως αναφέρει ένας στίχος του) και την έβγαλε καθαρή. Όσοι είναι ναυτικοί, ή προέρχονται από οικογένειες ναυτικών, αυτό το κομμάτι χτυπάει φλέβα! Θα πω κι ένα προσωπικό περιστατικό. Κάπου στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, είχα πάει με παρέα στον Μαργαρίτη. Εμφανιζόταν τότε στο «Φαρενάιτ» στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ο “αρχηγός” βγήκε (κλασικά, με λευκό πουκάμισο και μαύρο παντελόνι) κατά τις δύο τα χαράματα κι εμείς είχαμε ήδη γίνει ντίρλα από τα ουίσκια! Ε, ξεκίνησε το πρόγραμμα, και … μετά από ώρα, τον βλέπω να στρίβει τσιγάρο και να το ανάβει, να πίνει και μια – δυο γουλιές ουίσκι, και να ξεκινάει το «Εμείς οι ναυτικοί». Μόνο για χορευταράς δεν χαρακτηρίζομαι, παρότι ξέρω τις στροφές και τα κόλπα του ξεχωριστού κουλουριώτικου (της Σαλαμίνας) ζεϊμπέκικου. Για πότε βρέθηκα στην πίστα και το χόρευα, ούτε που το κατάλαβα. Στη μνήμη του πατέρα μου. 
 
Εμείς οι ναυτικοί
Μουσική: Γιώργος Μπούρας
Ερμηνεία: Δημήτρης Πολίτης
Δίσκος: «Μα τι λέω» (1983)
[τυχαίο link από το YouTube]
 
* * * * * 
 

 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS